Está chovendo no paraíso

Preparando o reinicio.

Voltar a comezar.

Fuximos cara atrás para continuar o camiño.

Terra cero.

Atina na tona da banana.

Esvara!

Boas a todas e todos!

Lígovos aquí toda a información que necesitades sobre o Festival da poesía do Condado deste ano, no que tiveron a ben invitarme para ir recitarlle algo.

Na ligazón tedes todo o necesario sobre como chegardes, horarios e participantes.

Entre os poetas convidados nesta edición tamén se encontran: Alicia Fernández, Branca Novoneyra, Carlos Quiroga, Carlos Negro, Calros Solla, David Rodríguez, Elvira Riveiro, Kiko Neves, Laura Blanco, Samuel Solleiro, Tiago Gomes e Xulia María.

Para unha posta en situación tamén podedes clicar aquí e ler a nova sobre a edición deste ano no Galicia Hoxe.

Agardo vervos por alí adiante!

o forno
deu un xiro aos de 180º

-Boas, pódese?

-Si, pase. Pase e sente.

-Graciñas.

-Ben, que é o que lle pasa?

-Mire, doutor. Non sei como llo explicar, o conto... o conto non llo sei como dicir. De feito, non sei ben se é con vostede con quen teño que falar.

-A ver, cónteme e así xa miramos se podo facer algo ou non.

-Cóntolle. Penso que teño algunha clase de desorde coa desorde.

-Perdoe?

-Quero dicir... A ver, déixeme que lle conte. O asunto é que penso que teño unha doenza, ben, que teño unha enfermidade coa desorde...

-Un trastorno da orde? Quere dicir que é desordenado? Que...

-Non, non. Quero dicir que teño un trastorno coa desorde. Ou coa orde, segundo se mire.

-Estou perdido. Sexa máis preciso. Quere dicir que ten todo desordenado pola casa adiante, non?

-Non. Explícolle. Eu chego a casa, poñamos por caso, non? Ben, eu chego a casa e zapateo a roupa que traio posta, de calquera xeito, e a roupa queda ordenadiña enriba da cadeira do meu cuarto.

-Perdinme. Non entendo.

-Si. Mire. Eu acabo de xantar... Ou de cear... Ben, poñamos que acabo de xantar, non? Pois levo a louza para o fregadeiro, déixoa caer así sen reparar en como o fago, e queda toda apiladiña.

-A ver se me aclaro. Está a me dicir que vostede faga o que faga, sáelle todo cunha orde natural?

-Si, máis ou menos. E será grave?

-Home, non sei. Até non sei se será unha doenza. Iso ocasiónalle problemas na súa vida diaria.

-Ben, doutor. Problemas o que son problemas... Vivir podo vivir, é certo. Pero gustaríame serlle un pouco máis desordenado...

-E logo?

-Pois mire. Hai unhas semanas que comecei a saír cunha rapaza. Unha rapaza de aquí, ao mellor coñécea e todo porque...

-Tanto ten quen sexa a rapaza, non? Ademais eu non son de aquí.

-Si, ten razón. Pois eu que sei, a ela sei que lle gustaría que fose un pouco máis deixado.

-E por que? Se se pode saber.

-Porque é unha destas pijas da vila e vese que leva toda a vida mamando da teta da nai e supoño que está buscando a alguén que sexa un pouco contrapunto a toda a mariconada na que viviu até agora. Non sei se se fai á idea do que lle conto. Ela élle un proxecto de neocon. Con lle dicir que até a quinta vez que viu ao piso non lle puiden lamber as...

-Ben. Non fai falla que me dea máis detalles. Si, creo que sei do que me fala. Non esqueza que fixen Medicina, alí haille moito pijerío de deus. Ben, e se é tan así como di, por que sae con ela? Por que non proba con outra muller? Unha á que lle resulte mesmo interesante o seu trastorno e o valore como algo positivo?

-Ben. Ese é outro tema...

-Por? Parece o máis sinxelo, non? Se temos en conta que a súa suposta doenza non deixa de ser considerado como unha virtude pola maioría da xente.

-A ver, é outro tema. Esta rapaza... Esta rapaza nunca estivo con outro home... É dicir... Si. Si que estivo con outros homes, mais non como eu quero estar con ela.

-Quere dicir intimamente, non?

-Si. Vamos, que o tema é que gustaría de desvirgala.

-Entendo. E o seu trastorno supón moito problema?

-Home, ela, cada vez que me quito a roupa ou que movo o que haxa enriba do sofá, da cama ou mesmo no chan e ve como fica todo ordenadiño, mesmo en orde de tamaños ou polo tempo que teña...

-Polo tempo que teña?

-Si, pola data no que o merquei? Ou, por exemplo, o outro día tirei cun froiteiro e quedou ordenado pola temporada de cada froita formando pequenos montiños.

-Ben. E será tan importante desvirgar a esta rapaza? Ela impórtalle a vostede realmente?

-Home, o certo é que unha vez que o consiga, fareille algunha clase de putada para continuar coa miña vida. O obxectivo de aguantar as súas conversas e andarlle comendo a orella non é outro que poder foder nunha crica neoliberal e despois tirar para adiante. Lembre que o resentimento, no fondo, é a base do seu sistema de crenzas e que é algo que o sistema, no fondo, agarda.

-Entendo.

-O seu pai ten un postiño na Xunta e a súa nai colaboraba en La Voz até non hai moito tempo e sei que...

-Si? Espere. Mire, tome isto durante tres días nos almorzos e nas ceas. Así poderá ser todo o desordenado que precise e foder nela canto queira.

-Oh! Si? Moi amable.

-Ten a farmacia aquí ao lado. Se non ten solto, tome a miña tarxeta.

-Graciñas. Si, si que levo cartos enriba.

-De nada. Para iso estamos.

-Até logo, entón.

-Adeus.

Que no, que no, que no, que no...

1

todos temos
preto do corazón
unha cabra
que se chama philip

2

todos os poetas galegos teñen
preto do corazón
un dildo
que funciona á perfección

Os homes/mulleres de toda unha vida. As mentiras de toda unha vida. Os éxitos/fracasos de toda unha vida. Os sorrisos/pirolas de toda unha vida. Case todas as mesmas miradas de toda unha vida.

As cervexas, os modernos de bigote, os modernos de barba, os modernos lampinos, os modernos exiliados durante máis de vinte e dous anos, os modernos que poderían chegar a ser boas persoas pero que son modernos, os modernos que queren ter por pulmóns dous discos de post-rock, os modernos sen cervexas, os modernos que non son tan modernos e conviven coa sua modernez entre patochadas caralludamente amplas e inconsistentes nas que chegan a pensar que importan ás persoas (conapiroladas) que foden.

As cervexas e as tormentas e os trebóns e a choiva.

Os blogs que todos pensabamos mortos e as barbas perfectamente incalculadas. As conas que bican linguas e as linguas que bican conas. O día ou a noite na que chegaremos e as naves que arderán entón.

Os/as ex cos que foi todo muy bonito pero que no era el momento e o momento físico de xirar e xirar e os seráns que non son tan poéticos porque tes un contrato temporal e descargas caixas de zapatos de semi-moda e discursos sociais en taberna sen tapas.

A farlopa, o emedé, o elesedé, o emepetrés novo do trinque, o sol e o moreno xusto, ennegrecer as chichas da colloada, poñerse as cremas axeitadas, beberse a moda como a moda propia, escoitar ondas de vento chocar, grandes poetas descoñecidas que apreciamos por descoñecidas e non por poetas, grandes libros descoñecidos que apreciamos por descoñecidos e non porque realmente o sapreciemos, os textos con parágr

a

f

o

s

coma estes que son leste e, ai, cando penso que podería estar todo moito mellor...

-cando escampe, cando o lume deixe todo tranquilo, a vida será algo [minimamente] mellor e vosotros que lo veáis-

kill’em all

A alma claro e as peras verdes o mando da play non vai ben aiaiai hai que ir a unha tenda de consolas unha porcentaxe do soldo en mandos da play mira ti como fai nos menús dos deuvedés que vai por unha volta e volve pola outra.

Plantas que aguantan a calor como os cactus e que non son cactus entón todos os cactus poderían ser coma esas plantas e ter flores de cores diversas un bote dous botes tetrapléxico o que non bote estado vexetativo vexeta tivo dúas oportunidades para acabar con songoku polo cu polo cu ai machotiño como gusta polo cu.

As mellores intencións para as peores vexigas e as mellores tapas para os mellores petos tapas magníficas-case-racións oito quilogramos de percebes tratados como bebés foca a ti non sei pero a min o queixo de burgos éme cousa desagradable con esa auguiña ai non non eu non o tomo.

A alma claro e as peras verdes do frigorífico nas tardes que pasas só en compostela agardando que as pombas muten en bombas incendiarias e leven por diante a tanto garda da súa propia castidade con intencións de éxito profesional e a tanta pachocha en bragas novas do trinque.

As mellores intencións para as maletas máis caras e para as vexigas mellor tratadas até a data e digo até e non digo ata.

O ano corenta e tres é de mil novecentos e o mil novecentos non hai que dicilo que xa se dá por suposto e supoñemos sempre ese presente case inmediato e cando nos refiramos a estes anos falaremos de cousas tontas como crise sen manifestacións evidentes e negociacións de cambios de sistema e amagos de cambio de vida e de modernos que xa non o serán tanto neste serán de compostela agardando que as pombas muten en bombas incendiarias e que os azucreiros sexan exactamente como os peores éxitos do death metal.

Catro racións de froita ao día e andar dous quilómetros e ler medio libro ao día e escribir unha páxina e un orgasmo debidamente acadado e tamén chamar paro e que non sei ao mellor xa tedes un choíño para nós que quen somos somos todos nós home ti xa sabes non.

As mellores intencións para os peores textos e para as peores intencións das mellores vexigas.

Ti dis o que queiras pero a final de mes non temos nómina que temos un xustificante de pagamento co número de codeficiente mental e imos onde vai a xente e petamos na porta pola noite e somos tan orixinais que deberían filmarnos dezaoito horas ao día e o resto para as tapas.

As mellores peras verdes do frigorífico son para min e para todas as cadeiras que me rodean dálle que non mira dálle á cadeira botámoslle unha peza damos a volta lemos oito parágrafos agochados da luz e aiaiaiai que vidas tan felices.

ALMA

PERAS

FRIGORÍFICO

VERDE

Fai un sol de carallo.

Fu(n)me... Ver(de)? Me... y'all!

U-n-t-i-l... The god (not the good) of small things... Red(e).

[IT SLEEPS]

*it sounds

->it falls... falls... falls... falls... falls... falls...

VER(to see)-me(1st person)-yo(1st person).

[IT SLEEPS]

*how can it sound???

Green(paz)

GRE[e]NADE!

*it sounds LIKE it bleeds our RED blood

-rapás

ti

estás

parvo-

Case, case, case todo o lume é vermello e aquí tampouco é que sexamos moitos e se baixo pisando silvas e a sangue e as pedras e as cabichas... e se baixo, que?

Atrapado/a?

Afastada/o?

Silencios e lume. Fume. Lume. Fume.

Todo é lume e fume por igual.

-Che, che, che... De que andas falando aquí, meu?

-De-na-da.

Todo o vermello é lume e entre as árbores vemos lume e antes dos desastres vemos vermello (lume) e cando todo escacha no chan dos bares tamén vemos lume. Entre as silvas e as xestas e todo iso é lume.

Todo o vermello é, necesariamente e máis do que pensamos, lume.

Hiroshima, Nagasaki, napalm en Hanoi, Bagdad, Nova York, Abelleira, os puntos medios neutrais que aínda non existen e todo iso, normalmente, é e será lume.

Todo o vermello é, na MAIORÍA das veces, lume.

Hostia-puta, claro, as miradas vermellas son lume, as camisolas vermellas son lume, os nomes que non son vermellos están feitos con lume (construídos). Preparoxítonos todos de lume.

O sol é de lume.

A noite non.

As zebras son lume na cabeza. As miradas, hostia, e o furtivismo das miradas.

Todo o vermello é lume e quen carallo sabe como hai que facer as cousas...

Faremos que volva o porno dos 70.

Faremos que volva o porno dos 70.

Faremos que volva o porno dos 70.

Faremos que volva o porno dos 70.

Faremos que volva o porno dos 70.

Faremos que volva o porno dos 70.

Faremos que volva o porno dos 70.

Faremos que volva o porno dos 70.

Faremos que volva o porno dos 70.

Faremos que volva o porno dos 70.

Faremos que volva o porno dos 70.

Na endogamia habitual poderemos ser a toxeira que nós queiramos/decidamos.

Comezamos.

(Outra vez)

En plan 32, 28, 8, azucre, tempo, cervexa e toda a puta polla (con debuxos explicativos para situacións límite?) sen marcas na pel.

1
pensamento milf na mañá
das festas de san cibrán
2
ocurrencia milf a través
de anos de andar medio piripi
3
espertar milf no medio dun
cagonaconaquetefixo
4
razonamento milf francamente
non é o mesmo estar que (a)parecer
5
orzamentos milf científicos de a litro
cortesía do saber estar xuntar cristais escachados
6
numeroloxía milf avalancha-cha-chá
días de choiva ibuprofeno intrauterino
7
drum milf solo
aparentemente tenrura en sacos de liño
8
porca disfrazada milf na man
por por por por por ter que dicir
9
poolside fuck milf ai-la-le-lo
pan de cea deiz deiz a seis
10
el salvador milf panameña
ponme o calzón desta banda faime o favor
11
deus milf slaves escravatura
longas estancias en ibiza entre parafusos
12
twelve milf twelve
corredoiras de pachochas usadas de segunda man
13
milf por milf
maraghota e media

non afogues as penas
    ou o
        que-sería-se...

non os afogues

érgueos nun puño dourado
    e mírame vermella
    berrando todo o que non foi

que todos os poemas
teñan tres versos

cando vexo sinaturas
contratos e reproches
        (che-che-che)
penso que a nosa fuxida
poderíase facer
        (tramar)
desde o balcón das redes e das cervexas
como un barco esixentemente pirata
    ácrata
        e segregacionista

somos libres e os dous
temos as nosas árbores froiteiras

e á sombra dunha árbore froiteira
e cunha resaca carente de desexos
        (non
            hoxe non)
podo pousar os ollos na noite de onte

non guindei ao chan
azucreiros
nin cervexas

        (non
            onte non)

escoitei o
    wish you were here
no cuarto de baño de mulleres
mentres pensaba en che deixar
un papeliño que falase de
        cabalos de mar
        e de como as miradas treboentas
        son a calma

obviamente falo contigo en termos negativos
como un método covarde de autodefensa

non creo que sexas o único erro da
    miña vida

-nin erro/nin único-

téñote medo
    hostia
como os cabalos de mar
    ás miradas treboentas