Arrepentirme podería ser algún tipo de arte



busca...




Entre o Xeixo e o Arela hai un millón de cores distintas

e todo o ke fixen por ti foi ollarte.

détxesme a man kando todo perdeu sentido.

nunha efímera viaxe ó longo da miña vida percorremos o océano invisible.

mergullados nese océano estiven so. era o afortunado espía do espectáculo vital da túa existencia. da túa forza.

détxesme a man ó longo do corredor ke nos conduciu a ver un pesadelo dende lonxe e recoñecer nel o irrecoñecible.

nunha efímera viaxe ó longo da miña vida percorremos mares tanxibles por seren nosos.

e afundidos neses mares o tempo eskeceuse de nós e debuxou no chan un sol, un sol ke se cegou coa túa luz.

e só te ollei. pero non estaba so alí.

estaba o sol.

o sol na escuridade oceánica.
07/10/2004 16:01

Comentarios » Ir a formulario

gravatar.com
Autor: andrea

kitate de modestias genio! me ha costao entenderla toda xo está genial para ser una improvisación, te felicito estás hecho todo un poeta. Contribuiré más proximamente en algo mas compacto,xo... a que te ha hecho ilusión? (jeje) enga, siento no poder escribir en gallego xo no kiero hacer más el ridículo. Cuídate!

Fecha: 31/10/2004 21:46.



Autor: pepe

para falar do Xeixo hai que escoitar primeiro a Calros Solla

Fecha: 31/12/2005 18:28.



Autor: albinha

cantidade de ternura ao inicio da página, jojo.
un día contástesme a orixe disto.
son cantidade de experta, jiji

Fecha: 07/08/2007 03:12.


Añadir un comentario




No será mostrado.






Visitas resibidas dende o catorse de marso de 2006. Canto insensato hai no mundo.


Web Counter

Archivos

Temas

Enlaces


Suscrí
bete a este blog. RSS 2.0 Este Blog ha sido creado con Blogia. Ver derechos de autor . Estadísticas. Admin. [Blogia colabora con iCities, 1001 relatos y el I Encuentro Rural de Blogs.]