![]() Arrepentirme podería ser algún tipo de arte |
||
|
busca... |
Entre o Xeixo e o Arela hai un millón de cores distintase todo o ke fixen por ti foi ollarte. détxesme a man kando todo perdeu sentido. nunha efímera viaxe ó longo da miña vida percorremos o océano invisible. mergullados nese océano estiven so. era o afortunado espía do espectáculo vital da túa existencia. da túa forza. détxesme a man ó longo do corredor ke nos conduciu a ver un pesadelo dende lonxe e recoñecer nel o irrecoñecible. nunha efímera viaxe ó longo da miña vida percorremos mares tanxibles por seren nosos. e afundidos neses mares o tempo eskeceuse de nós e debuxou no chan un sol, un sol ke se cegou coa túa luz. e só te ollei. pero non estaba so alí. estaba o sol. o sol na escuridade oceánica. 07/10/2004 16:01 Comentarios » Ir a formulario
kitate de modestias genio! me ha costao entenderla toda xo está genial para ser una improvisación, te felicito estás hecho todo un poeta. Contribuiré más proximamente en algo mas compacto,xo... a que te ha hecho ilusión? (jeje) enga, siento no poder escribir en gallego xo no kiero hacer más el ridículo. Cuídate!
Fecha: 31/10/2004 21:46.
cantidade de ternura ao inicio da página, jojo.
un día contástesme a orixe disto. son cantidade de experta, jiji Fecha: 07/08/2007 03:12. |
Archivos
TemasEnlaces
|