Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

Como onte dixen, alí estabamos en santiajo dispostos a animar ó noso combinado nasional (léase : "jritar o de vamos, vamos argentina") personajillos tales como: Loko, Es-teo-pa (por favor, ke aljén lle dea pastillas de freno a este susodicho e deixe de cantar na ducha en pleno renasimiento resakil), los mellisos, Salvajito (por salvaje é por bajito), o fichaje de última hora, Janton; e o ke akí fala. O resultado foi unha típica noite santiajesa no ke todo parte dun mesmo punto e ao final acabamos cada un ken sabe onde. E por medio as típicas tontadas ke pasamos a resumir en titulares.

Titulares de esa estraña noite:

- "Eeeh!! o la vuelta a la edá de piedra"
- "Vamos ó piso do ano pasado"
- "Do papel de water podemos sacar máis proveito"
- "Vinde á nosa festa, só 1 euro"
- "Ke non me vexa a hermana de Pena"

Esto poderiase desenrolar de forma moito simpática para todos, pero, como comprenderedes, paso.

Ao carallo