un día que estiven morto.
chove tantísimo. chove incluso demasiado para a auga.
e un día como puido ser hoxe vina.
os minutos que pasan agora son os mesmos cos que me fusilou e rematou e finou.
e o día que estiven morto foi un ano.
vivo sabendo que o mellor xa foi e agora queda lamentar.
inesquecible. porque como estou agora de morto alí estaba de vivo.
08/10/2004 20:01
Autor: paula
acabo de ler todas as tuas pallas mentais e... tio, deixasme asombrada. non esa non e a palabra asombrada non ijual simplemente calada. temos un poeta entre nos bikiños
Fecha: 06/11/2004 09:00.
Este Blog ha sido creado con Blogia.
Ver derechos de autor
.
Estadísticas.
Admin.
[Blogia colabora con 1001 relatos.]
