cansado.
estando aquí, esculpindo recordos dunha estupidez tan nítida como inabarcable, como inasequible; estando aquí, a miña silueta conforma o meirande sacrilexio sobre o benestar dunha alma enfeitizada.
feitizo perenne efímero.
feitizo tenue pendurado dunha tolemia na que veu a dar a miña vida como a rocha lanzada polo borracho tres mil catrocentos na noite máis áceda.
oracións por sangue.
sangue porque non me miras.
e non son ese que che chora na esquina grisácea do teu lar o día do vendaval.
son un segredo de deus.
non son nen unha cuarta parte do que son. non me creo nin eu. nin eu me creo finando un día máis, e finando eu neste día créome deus. un deus nihilista, perdido na nada, na noite, en ti e na tontería.
odio cada un deses risos.
odio.
ódiome.
.