Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

Hoxe pola mañá fun á Coruña. e bueno, o típico: atascos a dolor, coches en doble fila e todas estas cousas. o ke se suele chamar "unha casa de putas".

e todo por ke? a pekena persepsión ademáis de maso tonta é a de ke en cada puto coche vai unha persoa, ou a lo sumo, 2.

a persoa por coche, caballeros e caballeras del sodiaco, imos jodidos. pero esto é o ke nos toca vivir. nunha sosiedá na ke se priman as distansias, a lonxanía.

a ke me refiro?

podo falar contijo dende o lujar máis recóndito do puto planeta jrasias ao meu móvil, contijo, ke estás no teu cuarto, la mar de ben abrijado, para falarche da tontada máis jorda. podemos falar do projrama ke vimos onte en directo jrasias ás nosas teles con parabólicas, e podemos comentalo no messenger. podemos entrar nun chat e coñeser a kalkera, namorarnos del ou dela e nin se kera saber a ke carallo cheira, ou arresende (no mellor dos casos). podemos dar tokes a akela borracha ke nos pasou o número akela noite. pero, pola contra, non somos ken de petar na porta de enfrente, de falar co vesiño e prejuntar se ten un puto sitio no coche cando vaia a traballar pola mañá ou de ofreserlle o noso...

sei ke esto é unha tontería como un mundo, e ke o planteo bastante mal, pero espero ke poidades ler máis alá do ke hai akí escrito.

conclusión: todo é un merdolo.