Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

Gran día o de onte. Un día repleto, de comezo a fin.

Chega o resume criminal.

Pola mañá clase de merda con blanca. Buuuu!!! Fóraaaa!!! Despois Quilis, que se casou "contento y sin un duro".

Tras isto suspendín a miña primeira asinatura de Hispánicas. Unha xoia.

Despois con eles na cafeta concluindo que un bo xeito de comezar un corto (verse do que verse) e Gonzalo cunha torta de nata na cara.

Despois con Nu. Nuriña.

Tarde con Nodar (e os putos subnormales de filo inglesa, non todos, xa sabedes). Que se risa rápida, que se libertá sin ira, que se Remooooove, que se cómo se ríe...

Noite de sea de clase. E amijos... grandes momentos hubimos!!! Aos cacharriños no primeiro bareto (que mutou lentamente en pub, en plan "agora hai que pedir na barra"), despois no humor cos de informática, despois Orzán, Cazuza, Biographic (négome a lle chamar Geographic!!!), Telefunken (co momento estraño de "bailemos como freakys da facultade" e a posterior chamada incordatoria a Nu), Mardi Grass (volta atrás no tempo), praza rara (Brais estatua ornamental e Ion aos percebes pola fonte), piso de Kasia (semilla dorada power!), camiño de volta (moi longo do noso señor), 4 Camiños (cunha sombra que me persegue, e incluso me dá toques) e o final co Colacao de cháchara con Inés.

Mañá resaquil en consecuencia.

Os aires son suspiros? Os aires son vaporasos.

Amigos partícipes de algún destes actos vandálicos de onte, chámovos á reflexón exteriorida e que se tendes algo que exclamar o fagades hoxe e aquí, nos comentarios.

El lo haría.