Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

Hoxe, no tren das 19:50 (salvo improvisto de última hora), o Comando Itinerante Coruñés emprenderá rumbo a Compostela con janas de armala, caras de rabia e mirada de perdidos.

Sabemos que a batalla será dura, jraxenta, suxa. Pero, tropas de aquí e acolá, non nos desalentemos nin caiamos en falsos pensamentos, como o de pensar que inda hai triángulos de chocolate destes que comiamos nos recreos...

Serie de claves para a acsión paramilitar de hoxe in the night, in the night (en la nocheee...):

Obxectivos: Quitarme de en medio a idea de que en setembro estarei nesta mesma facultade, nunha aula diante de Yagüe (ciertamente morirás) eu so.

Material bélico: a min fasíame Vodka (por iso do boltxevikismo) e se non servesiña enfriada nesa nevera petada de alimentos históricos (dijo históricos porke non son outra cousa que un recordo que nos deixaron os habitantes pasados do planeta).

Persoal de abordo: Que eu saiba fixo... agus, inés e eu. Fálase de Roke (en sírculos limitados de tres esquinas) e habíalle ke kedar con Fe pa falar do Festimad (que inda non falei cos meus pais, nunca o fajas cando en menos dunha semana o fillo que adoitaba aprobar todas palma dúas).

Camaradas, lembrade: Alabín, alabán, alabimbombán... Bimbaaa!!!