Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

dende moi pequenos enséñannos unha serie de valores basicos sobre moitas cousas, e ademais dende moitos campos: na iglesia enseñan que roubar esta mal, que non é correcto, que non se adapta co sistema de valores da sociedade porque está condenado e está aceptado por todos que esto fose así... porque para eso se inventaron unhas leis que regulasen o comportamento da sociedade( aínda que existen moitas outras cousas para tan lucrativo fin: television,centros de ensinanza....todos queren unha tajada..)suponse que eses valores se inculcan para que cada un sepa establecer unha liña e nunca sobrepasala....para non pasarse "ó lado oscuro",perdoade este termino friki, pero é un exemplo case perfecto...como unha persoa se deixa seducir polo mal,pola suculenta mazá, polo "morbo"....

resulta que ese morbo é unha fina capa que envolve ó mal e o fai mais suculento e tentador...nunca xe ocorreu samuel de sair un xoves e ver aparcado un flamante deportivo cun retrovisor igual de flamante, e desexar por un microsegundo reventalo dunha hostia...como se o noso jang ou" lado oscuro"nos estivese incitando a unha violencia gratuita..en cristiano a desatar a nosa ira con algo que non nos fixo absolutamente nada(a non ser que se considere un crimen ter un coxe caro...)

se o pensas ben todo na vida se separa en duas partes altamente influenciadas pola nosa concepcion sobre o correcto e incorrecto...
en case todas as relixions hay un ser divino e bondadoso e o seu arxienemigo malvado e sen escrupulos, incluso se nos incita a ser,se nos aconsella dende a relixión cristiana a cumplir os seus mandamentos, tampouco vou entrar nese tema porque por exemplo actualmente follar con condon é un pecado que se paga caro(pilláxelo,doble sentido....!!!!)

a relixión intenta doblegar o espírito cas suas reglas,e que conste que eu respeto a relixión.
pero suponse que aquel iluso que non cumpla o establecido sufrira da ira de dios postmorten , nun inferno con fuego e todo ese rollo doloroso,en cambio quen cumpla ben todo esto irá ó ceo,que supoño que é todo o contrario ó inferno...

pero eu creo que o inferno non é un paraje desolador onde hay seres malos malísimos se non que é mais ben a trasladación personal de os nosos maiores temores, quen sabe..ó mellor xa estamos no inferno,tendo que soportar as nosas vexacións particulares para ó morrer ir todos ó ceo onde todos son compensados pola sua vida.

o certo é que esa liña que separa o ben do mal establecémola nos mesmos, por moito que se nos eduque para saber onde colocala ,despois cada un convértese en xuiz e verdugo de si mesmo
pero o certo é que se non se nos educase con esos valores non existiría a culpabilidade porque non habería crimen e polo tanto volveriamos a unha situación anterior ás leis, vamos unha situación de estado de guerra total... a un estado de desorden que ás persoas non nos gusta nada...

mais , non creédes que o estado de inexistencia de leys , de desorden... como a nos se nos inculcou que eso era unha anarquía, pode que precisamente eso non sexa eso , se non o contrario deso mesmo, a nos enséñannos que gilipoyas é un insulto, pero que pasaría se nos enseñasen que iso non é un insulto se non un alago??????....... pois pasa o mesmo co de antes, quizás un estado de orden é un estado de desorden,solo que nos pensamos o contrario pola socialización...

como dixen no anterior texto,a realidade depende do punto de vista, e o punto de vista depende da realidade, da forma de observar esa realidade , da forma de formular un punto de vista crítico.

se que isto é unha paranoia como unha catedral, pero o mundo esta xeo de paranoias e de xente que ten esas paranoias na cabeza,pero quen está mais tolo: o tolo ou o tolo que sigue ó tolo...