Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

Si, amigos e amigas das radiografías púbicas. O curso rematou de maneira un tanto aparatosa... e agora é momento de mirar todo o qué foi.

E postos a lembrar caralladas podemos falar de moitos momentos e de moitas movidas míticas (mitiquísimo...):

-O piño de Roca, as vedetes de Roca, o día do exame de Roca (que chegou cousa de media hora tarde)... por non falar das multiples e multitudinarias viaxes a ver se xa estaba a nota do puto exame.

-Os chines coa lectora de inglés por parte de toda unha xeración de xente boa.

-Os putos peiteados do tonto dos tenis.

-Os distintos encontros con Fiti-Cage & cía. todos mamados.

-O día que chegou Broker e nos preguntou qué asinaturas coller e Ion púxose todo kiote.

-O descubrimento do ascensor da biblioteca.

-Todo o que foi a grabación de "Aditamentos"... dende as grabacións (papando frío en gayumbos, mostrándome ante o pai de Ion moi eroticamente, con Pablo na cafeta sen puta idea do guión, faséndo os créditos, as tomas de bus, a irrupsión na Igrexa aquela...) ata a montaxe (na que chegamos a dicir cousas como "colle a cafetería vella e súbea" ou "acerca un pouco o fin").

-As clases de Nodar e o conseguinte desorde neuronal que nos provocaron.

-As clases de galego, onde o pasei realmente ben.

-As clases de Cleofé, onde o pasei realmente mal.

-Todos os putos toques que nos demos en Quilis dun xeito bastante tonto.

-As supernotas do parsial de Blanca... (no comment).

-Descubrimentos como a panda de Fiti, o tonto de Filo Inglesa, Conan y señora (dálle que dálle)...

-O traballo de Fidel, que inda foron as risas na biblio cos putos títulos ridículos de artigos.

-O exame de Pumares e a ligada de Gonzo... hahaha... mimá...

-As clases de Yagüe... E os momentos Quijote-risa y "¿Dónde está la cárcel de amor? -En Macedonia.".

-Sandra berrando "Furcia!" en clase de Quilis.

-Raquel e as súas movidas tipo desmaios, sangue polo nariz, etc.

-Camino flipando en clase de Fidel "Pero ejte tío...".

-Lucía marándose de xeito curioso ao mirar para Raikonen (o alemán de sintaxe)... e que conste que sabemos que Raikonen é finés, pero e que o tipo é un puto Ice-man da vida.

-Pablo e o espectáculo no humor.

-O día que saimos todos e os bailes tipo profes e así.

-A festa do Festival de curtametraxes e pedaso peido que ajarramos os de hispánicas... miña nai...

E eu que sei... como estas moitas máis... Fáltame aljunha... Agardo a vosa colaborasión, compa-troitas de hispánicas.

E que o ano que vén teñamos máis para lembrar.