Nin corazón, nin ostias.
Nin sentimentos.
Nin bágoas.
Nin mariconadas.
Nin nada.
Nada. Non quedou nada.
Mentirche sería meritorio.
Dicirche a verdade
sería lume nas mans
da túa raiba.
Pensar que
esquecer é
vermello.
Páganme por cada cravo que
chanto
nas túas bragas.
Vermellas e solubles.
Nin sentimentos.
E ti faste a dona de todo iso.
Que che metan a Torre de Hércules
pola cona.
Supoño que a notarás.
Non eras a dona dos sentimentos?
Doeume.
Una vacanza-merda
Autor: sabela
A Torre de Hércules pola cona? Eu prefiro outras cousas
(é a segunda vez que deixo o comentário, na primeira, na protecçom antispam esta pugem que estamos em "enero". aiii!)
Fecha: 16/06/2005 16:50.
.