Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

Soterraría toda a nada que espallas cando me miras.

Véxome tan anónimo reflectido nos teus ollos... Véxome alonxado da terra, da inquedanza que me é propia.

Ao teu carón son un puto bocata de nocilla no medio da corte dunha raíña sen reino, tirado no chan.

Danzando con milleiros de formigas ácratas.

Miña raíña, só pido un gramo de clemencia.