Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

Miña nai, xa había tempo ke non me paraba por acá para irvos disindo cómo vai o tema por estas terras terremotas.

De feito, nin sikera puxen aljo do Carme chuzausananfaif, nin da festa da Dorna de Ribeira (inconmesurables), nin do futebol-praia... nin nada de nada.

Son un fraude.

Pois vou faser aljo lixeiriño, ok?

A ver...

Carme 2005... Pedaso cristo de peña que houbo, pedaso cristos que aconteseron da miña man (la mano locaaa...), pedaso desfeitas nos wcs do Dile que no xunto con agus (el hombre se fusiona con el papel de wc)... Bufff... non sei ké contar do carme. Fasede vós os honores.

Das festas de Ribeira, ke inda ke non fomos todos (cousa ke nos lembra inés cada 10 minutos), estieorn maso chulas... Pedaso empache, incomensurable viaxe, carretera da morte, árbol-flor, fochechos, manolo perdido pola praia co seu sombreiro rosa, félix-busca-bullas, "tú haces que la vida se me vuelva de colores" e mil cousas máis... Axudádeme a lembrar!

O futebol praia (este ano fomos "A casa da churra") resultou sendo a máis desente das nosas partisipasións. Roke destápase como o noso máximo goleador. Pero outra ves palmamos, 2-1, contra os de Campos, Nimo & Cía. Todo porque nos faltou a afección... que se quedou co bombo na casa... Fraude. (hehehe...)

E nada.

Bufff... que merda de artigo este, verdade, irmáns?

E agora que facer un aparte para saudar a toda a peña da que ando separada en verán e parese que non lembro, pero sabedes ke si, malpocados. A ver se me deixades un saúdiño de cando en cando, ke me faría maso ilusión.

Nada. Déixoo, ke este artigoe stá dando lástima.

Unha aperta a todos!! Paz, amor e pachangas na praia!