incertos pasos cando aínda
o agostar da figueira traza o teu sorriso
no anoitecer dos fastidiosos ineptos.
a luz do agostar da figueira é
coma unha aparición.
durmo sobre os ósos do peito dun
animal festeiro por extinguir.
durmo, sereno, entre o delirio de
mil anxos desesperados.
estrondo.
nostalxia por entre as nubes.
.