Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

E aínda con resaca de futuro.
Aínda sabendo que a nada non che é suficiente.
Berrando que aínda non vin o teu sorriso entre tres lúas.

Non importa do que fale a conciencia.
Non importan as formigas
que engulen, danzan e afirman.

Guinda a túa mente o máis lonxe posible.
Déixame sair.
Porque eu creo facerme máis forte.
Algo máis prateado que estes días.

Ás veces
as palabras son palabras,
os bicos son palabras
e as palabras...

Aínda sabéndoo,
berro que non vin o teu sorriso
entre tres lúas...