Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

Arrrggg...

Sijo vivo e coleando ou realisando aljún tipo de movemento similar ao que é colear.

Pois chejei onte de volta da ponte máis bruta en tempo.

Paseino moi, moi ben. O conserto de Banda Bassotti foi o puto máximo, os ensaios molaron (aljúns), o Athens 2004 de risas, o sábado guay...

O único malo foi o da tía de Lu e Rocco, unha aperta irmáns!

E bueno, vou poñer os titulares por isod e aforrarme tempo e todo iso. Alá vou!:

-Frase jrandiosa 1. Samu: "Alba, tes que separar o jrano do trijo".
-Frase jrandiosa 2. Tío que tivo bulla cos do Porrón: "Yo no me marcho de aquí sin decir Gora ETA militar".
-Frase jrandiosa 3. Fe mirando a Jarmila: "Esto é unha pachocha ben jrande, me'ome".
-Frase jrandiosa 4. Fe no botellón: "Eu nunca chejei ao equilibrio".
-Frase jrandiosa 5. Agus mentres eu estaba con cantante de Banda Bassotti: "Menudo ostiouco. Caeume un trompetista na cabesa".
-Frase jrandiosa 6. Nu a propósito do Athens: "A mí lo que más me mola es el salto de jabalina".
-Frase jrandiosa 7. A miña avoa mirando fixamente o lavavajillas: "Que non se estropee o lavavajillas...".
-Banda Bassotti, o pogo máis brutal da historia.
-As ostias do conserto, enormes.
-A peña que subía ao essenario, as risas. Entre o que fixo a bomba e o que lle tocou os juebos ao baixo.
-Flipe cos de NAO tocando Bulls on Parade.
-Athens 2004: Nelson versus Nurinho.
-Athens 2004: todos caemos no truqui de empregar o trapo.
-Athens 2004: antes do trapo estiveron o móbil e o bote a auga termal. Ed Harris flipou da cabesa.
-Ensaios: With or without you? With Satán, e vía.
-Ensaios: The Beautiful Pipas.
-Ensaios: O Djembé que ninjén domina. E isto vai por todos nós, hehehe...
-Rejalo jrandioso, y no hablo de cerveza en un vaso de papel; hablo de una jarra de cerveza.
-Dios es un perro.
-Os jusanos van ata a túa casa, ten coidado.
-Imos pillar entradas... Cona! Luis Tosar!

E como sei que hai máis, pero tamén queredes colaborar con esta chambonada, déixovos que colaboredes poñendo os comentarios que máis vos molen.

Saúde, pas e transtornos alimentisios!

E se saúda o inverno coas súas mans de fillo da raiba,
bailaremos na liña do horizonte.

Se o inverno especula coa túa felicidade,
arrancaremos cada un dos seus latexos soñando
sempre.

Se o inverno sementa distancia,
recolleremos mil apertas
e non existirá ningún tipo de dor.

Se o inverno saúda,
seguirei incrédulo roubándoche miradas.

Se o inverno saúda,
ti e máis eu.

Se o inverno saúda,
soñarei que consigo encher de cores a túa vida.

E se o inverno non saúda,
fuxiremos,
inocentes,
ao outono
onde estou ao teu lado,
sempre,
sorrindo.

Pois a ver.

Non vou ir á sea que están montando os de clase. Mosqueo dos de clase.

Ao final non vou á sea dos do insti. Máis que posible mosqueo dos mesmos.

Cleofé é un coñaso. Sufrimento dunha xerasión de filólogos.

Non me dan beca de colaborasión. Abur ampli e diversos cutreproxectos.

Amijos con raiaduras. Transmisión do malestar que empeso a asimilar como propio.

Tardes desocupadas. Ajobio en casa.

Xa temos profe en Lite VI. Vedettes, Manolos e Manolas.

Onte non felisitei a Félix. Era o día do teu superaniversario particular, tío. Hahahaha... Saúde, irmán!

...

En fin...

Creo que vou pallear a miña mente un rato a ver qué vos teño por acá.

Aúpa o ajobio estúpido!

deixándonos facer
somos víctimas
dunha doce fogueira
ou dalgún perigoso
mandamáis.

quizáis o máis
estúpido de todos nós
esculpa no cumio de toda esta desorde
o nome desta xeración.

a xeración na que
a rima se amosa tan
presente e ao mesmo tempo
tan innecesaria.

imprudentes e deixados.
sensibles e afastados.

a nostalxia é un continuo.
a morte, unha anécdota.
a amor foi hai tempo.

ou iso din na miña xeración
á que aínda non pertenzo.

un monte confuso de persoas
un sábado pola noite
sen un piano de fondo.

Twenty one, feeling down
I tell you nothing with a thousand words

Este, que poida que vos parese Ed Harris, non é tal!

Évos o pai do noso jran amijo Pena.

Se non volo creedes, a próxima ves que o vexades asomándose no salón mentres botades unha partida ao por en cas Pena fixádevos.

En fin... Incrible.

para os meus adentros
de auga salgada e sangue.

nunha viaxe ao longo
desta oposición á humidade.

quizáis encaixado entre as
veas
do mariñeiro de camisa amarela.

baixo a clemencia da luz,
do frío,
do verde.

miserento como un pensamento miserento.

tres arcos engaiolan
grandes marabillas
e tres arcos
sinalan a tolemia.

contra os plantexamentos,
decisión.

Pois parese que a onda sinusoidal na que vivo está outra ves nunha desas costas abaixo estrañas... Con isto quero falar do pesimismo no que me vexo inmerso.

Porque penso que este finde vai ser un merdolo.

Por que o penso?

Eu que sei... sensasións...

Son o comeso de malos tempos, Clint?

Non creo, non sexamos alarmistas.

Total, que mañá piro pa Muros cunhas janiñas incribles. A ver se ensaiamos en plan de xeito, vexo ao persoal e a ver se o sábado saimos de risas.

Nada.

Saúde, Clint!

I'm nobody without you,
Just a shell,
I'm like a flower with no smell,
It's a living hell.
Yeah, I'm nobody without you,
Just a frame,
I'm like a fire with no flame,
I'm living in shame.

'Cause you're my sunshine
To keep me warm,
You're my shelter and my hideout
In rainy days and storm.
You're my laugh-line when I am blue,
You put balm into my wounds,
I'm nobody without you
Yeah, I'm nobody without you

Yeah, I'm nobody without you,
Just a freak,
I'm like a bucket with a leak.
Oh boy, I am weak.
Yeah, I'm nobody without you,
Just a fool,
I'm like a jointer with no tool
Oh, life isn't cool

'Cause you're my sunshine
To keep me warm,
You're my shelter and my hideout
In rainy days and storm.
You're my laugh-line, make me feel new.
You give the only love I know,
I'm nobody without you.
Yes, I'm nobody without you
Yeah, I'm nobody without you
Just nobody without you.

Without your loving,
Without you I am weak.
Without your hugging I'm nothing but a freak.
Without you, baby,
Without you I cannot sing.
Without you, darling, I'm like a bird who lost its wings,
I'm not a thing.

'Cause you're my sunshine
To keep me warm,
You're my shelter and my hideout
In rainy days and storm.
You're my laugh-line, a dream come true,
You're the only truth I know,
I'm nobody without you.
Yes, I'm nobody without you
Yeah, I'm nobody without you
Just nobody without you

Hoxe, amijos e amijas do alcolímetro en positivo, é un jran data pa todos nós.

Hoxe selebramos que hai vinteún anos chejou ao mundo un personaxe da talla humana de Diego.

Dende esta humilde posisión queremos felisítalo e desexarlle o mellor. E que che sijan saindo pelos nos juevos até ter uns bucles definidos coma min.

Saúde, irmán!

Amijos e amijas dos ardores estomacáis, esta finde foi moito raro e difísil de ver, como Ronaldinho.

Non me vexo na capasidá, coma sempre, de falar nada do mesmo, así que me vou limitar (inda que xa son un tío limitado) a coljar os titulares que considere oportunos:

-Aquí non ensaia nin dios.
-Fe entre pachanga e pachanga con tono melancólico: "Oxalá jane o depor...".
-Fe entre pachanga e pachanga con tono melancólico: "A ver qué tal botellón hoxe...".
-Os vellos no bar da peña e o minuto 45 que non daba chejado.
-Vagina Seca.
-Non presentados.
-Temos unha estudante fransesa de Erasmus entre nós!
-Todos fassinados coa belesa de Gloria.
-Reunión diante dos servisios para arengas emosionais.
-Samu por Pan de Moco abaixo mantendo conversas que non se deben manter en tal estado.
-Viaxe de volta e o sol que se move.
-Viaxe de volta e Raúl de Tal de crack.
-"A Luchi que lle tes no móbil?" "Lusía solo." "E a Han que lle tes?".

En fin... Fátanme sentos de movidas, historias e carajicomedias. Agardo a vosa colaborasión.

Machine gun killing you and machine gun killing me...

Ska!

na man dereita teño o meu ollo esquerdo.
véxoa co meu ollo dereito.
cólleme máis a man.
e agora que vexo o meu ollo esquerdo,
ensanguentado e mazmido,
penso en que quizáis sexa a primeira vez que se ven
e entón preséntoos.
non sei de qué falarán tras a presentación.
de feito non estou seguro de que os ollos falen.
ao mellor falan de xardíns, praias e boticas.
ao mellor rin pensando o mesmo.
ou quizáis o meu ollo esquerdo sexa
fascista e moi estirado.
con sorte cáense ben e fan plans vacacionais
xuntos.
esvaroume o ollo esquerdo da man dereita.
está na mesa xunto ao que queda desta
Heineken.
o ollo dereito non fai comentarios.
pode que sexa cauto.
vou a ver qué botan na televisión.

We tremble on the Earth
and we fall into the sea.
Machine gun killing you
and machine gun killing me.

no primeiro respiro,
unha guerra.

non é vida ou morte.

pode que sexa todo o que esquecemos
no medio.

lembrar dá
igual.
saber non importa.
bailar non ten que ser foder.
o lume era o teu amigo.
o mundo é unha praia.
vida ou morte. anecdótico.
prescindible.

e deus non sabe
cál é a miña sinatura.

reunídevos para solucionar os problemas que vós creades,
para mañá de novo renegar do que hoxe arranxastes.
tirades millóns en cada reunión
pero como o diñeiro non é voso
¿cal é o problema?

unha e outra vez témosvos oído a mesma mentira,
unha e outra vez témosvos oído e nada se arranxa,
non sodes benvidos en ningures ¿por que será?
¿a que pobo defendedes, representantes de quen?

rodeádesvos de policía, tomades as cidades,
mallan na xente no nome da vosa seguridade,
e vós cos pés enriba da mesa facendo bromas
e rindo e namentres, ¿canta xente matades de fame?
desvergonzados fachendosos, baixade os pés da mesa.

abaixo.

algún día pagaredes todo o que facedes,
todo o que sufriron os pobos hánvolo devolver.
sabemos que no voso dicionario non existe o respecto;
namentres, aínda que só sexa iso, gardade as formas

Amijos e amijas das clases prácticas de Lite VI na súa era post-decana-Illiota, en breve piro pa Compostela a tomar as rúas de tan demacrada siudá.

E dou comeso así as vacasións de nadal, de Miguel Ángel Nadal.

Dende aquí só me resta desexarvos o mellor e todo iso.

A ver se podo ir mantendo isto con vida durante este periodo.

Unha aperta a todos e a todas.

Saúde, pas, amor e ska!

Bueno, meus e miñas, sejimos vivos por acá en Muros. Cheos de rascóns, de lenjañas e de outras cousas así de ajradables.

Este días non teño momento nin xeito de ir coljando mariconadas neste lado do universo. Pero xa voltarán as turbocaralladas.

Jrasias a todos aos que durante este ano de merda vos fostedes pasando por acá, perdendo un pouco do voso tempo nesta merdallada de índole insospeitada.

En fin. Vémonos para o ano, supoño.

Saúde, pas e ska!