Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

Este artigo ten como única función amosar o meu estado de non-falecido.

Sáude! Pronto traerei algo de xeito a este sitio.

Ola, amigos da pedofilia a ratos e inconclusa, despois do meu grande artigo "Por acá andamos" volvo a este fu**ing sitio para falarvos de cómo andan as cousas e tal e tumba e así e asá.

Pois para porvos en situasión, é mércores, estou nos ordenatas da biblio de muros (nos que me estranha ke non ande Lichis xa) e hai un sol de carallo fasendo uso da mítica referensia musico-erótica.

A última ves ke pasei por acá foi por antes do San Xoán na Coruña. Que disir de akel día? Perdinme por espasio de 3 cuartos de hora pola praia buscando aos sirróticos dos meus amijos e o resto da noite pasámola no Casusa disfrutando de toda a música que sempre quixemos escoitar nun pubeto (dulce castigo, chopsuey, master of puppets...). E ao chejar a casa San Jacobos e salchichas.

Despois non podería disir moito do ke foi pasando. O San Peter tuzausananfaif foi así dakela maneira, con líos faldunos de diversa e insospeitada índole, con un peido considerable o propio día da festa no que, por serto, fixo un tempo askerosento. E nada. É que esas primeiras semanas de verán foron chambonentas debido a ke non dimos estado todos xuntos nunca.

E así tamén jrande foi a deste sábado: botellón en san fransisco's garden no que estabamos todos menos pena. Pedaso de tranca e unha noite para eskeser por sertos aspectos meus ke son chungos pero lembrar pola penha ke estivo aí, e sei que sejirá aí. Eles saben quen son.

E así. O verán está sendo un continuo fedellar neuronal sobre ké podemos faser como pandilla. E estámonos a embarcar, cual mariñeiro norirlandés, en vinte mil turbocaralladas que, de iren adiante, farán de nós superhomes e supermulleres dinos e dinas de seren lembrados e lembradas en libros e libras de historia e historio.

Pois así. Esta tarde iremoslle ás praia a morenear e faser uso da colchonetasa de Fe... Yujuuu!!!

Bueno lo.

Voltarei. Tenho pallas mentais agardando no forno a seren cosidas para espetalas akí, agardade tomando unha canhinha na churra (80 séntimos!).

Unha aperta.

PD: para os/as interesados/as... cortei o pelinho... xa non pareso un drojadinho...

Soterraría toda a nada que espallas cando me miras.

Véxome tan anónimo reflectido nos teus ollos... Véxome alonxado da terra, da inquedanza que me é propia.

Ao teu carón son un puto bocata de nocilla no medio da corte dunha raíña sen reino, tirado no chan.

Danzando con milleiros de formigas ácratas.

Miña raíña, só pido un gramo de clemencia.

Estou no ordenata de Lutxi (ola, lutxi!) agardando a que txeguen inés e glo para irlle á churra.

Está a ser un día raro.

Non consigo entrar no puto hotmail do carallo.

Mañá imos á festa da Dorna en Riveira (Ribeira). Agus xa está alí. Pode molar.

Non sei.

Estou maso raro.

Quero mudar algo.

Si te besara lo llamarían un acto de terrorismo. Entonces llevemos a la cama nuestras pistolas, despertemos a la ciudad a medianoche como bandidos ebrios celebrando con una balacera, el mensaje del sabor del caos.