Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

Esta semana tiña que comentar un poema de Lírica Tradisional para a miña asinatura optativa Comentario de Texto Españois: Lírica.

O que tiñamos que comentar era isto, tal cual:

"Que no cogeré yo verbena
la mañana de San Juan,
pues mis amores se van."

Que vos parese? Eu járdome a miña opinión baixo chave de judo. Que poderiades disir do chirimbolo ese? En serio, seriadesme de axuda (ou non).

Eu ata ajora escribín serca de sinco folios a man sobre isto, con momentos tan jloriosos como: "La estructura es muy sencilla y, realmente, diferenciar partes dentro de este estribillo puede que no nos lleve a ningún lado".

Veña, filologeade un pouco.

Se vexo que valedes póñovos o poema do que teño que faser un traballo a lo grande, no a lo glande.

É un mondo difficile
e vita intensa
felicitá a momenti
e futuro incerto
il fuoco e l'acqua
con certa calma
serata di vento
e nostra piccola vita
e nostro grande cuore

¿Por qué voy a creer yo en el amor?
si no me entienden, no me comprenden tal cómo soy yo
¿Por qué voy a creer yo en el amor?
si me traiciona y me abandona cuando mejor estoy
No sabemos muy bien entre tú y yo
y aunque parezca, no tienes la culpa, la culpa es del amor
Yo no quiero sufrir pero aquí estoy
y estoy sufriendo y no me arrepiento (me cago en el amor) me cago en el amor

Me cago en el amor
Me cago en el amor

Vita mia

É un mondo difficile

Acabo de ler este artigo tras mergullarme en distintas páxinas e sen saber inda ben cómo o achei.

Recoméndovos a súa leitura con moito ánimo.

Xa me diredes qué vos pareceu.

Eu entendino como unha chamada a fuxir dos dogmatismos.

Degostádeo.

yo me levanto temprano y me pongo a trabajar
con mi guitarra en la mano yo nunca paro de cantar
que a mi me llaman el descalzo porque en invierno uso chanclas
y yo lo hago pa notarme en el fresquito de la mañana, tol dia en la calle, en la plazuela, tomando el aire.

Amigos e amigas da pseudocriansa de vermes en interiores acolchados, esta noite saio cos de clase.

O plan saiu un pouco a trancas e a barrancas, pero xa se sabe que cando un non se agarda moito dunha noite pode rematar... pode rematar sendo o peor. Pero polo menos vou sair cos de clase, que sempre pasa algo para que os nosos plans non fructifiquen.

En fin, rapazolos. A idea e irlle á "festa" de Ciencias da "Educación". E despois por aí. (Gran idea)

E mañá comezar o traballo de Fidel!!!

A tope!!!

Chu-ku-chu-chu-chu chu... Para ser un buen peatón... Pipipipi... Mira antes de cruzar...

Pois si amigos e amigas do sexo entre pais e concuñados, creei un fotolog un mundo de perralleiro.

Agardo que o visitedes tanto como queirades e a ver se me vou afasendo a andar nel e iso. A fotojarsía eléctrica máis eu estamos atravesando un bache. Xa os do Xallas se ofreseron a mediar no conflicto.

Só me deixa colgar un foto cada 6 horas, pero chéjalle abondo.

Deixarei o enlase posto aí ao lado para cando queirades laserarvos coa visión das diferentes fotojarsías que vai colgando.

Unha aperta a todos e a case todas!

Pois a noite de onte estivo bastante ben no cómputo global... e realmente non houbo ningún momento no que fose un coñaso nada.

Algúns dos titulares do tema poderían ser:

-Miriam e o "maestro de los músculos" ou o motivo para ver Mr. Cooper.
-Necesito descongelador.
-Os tipos da porta do baño eran o peor... e persejíannos!
-A orjanisasión dos consertos o puto peor.
-As camareras de Siensias da Educasión tullidas/tolleitas.
-Camino ou a muller imposible de entender por teléfono.
-Jran encuentro entre Sandra e Fiti (N. Cage).
-"Club oh!" ou saber que odiamos a cansión de "Asturias es mi patria" por fassista.
-O polen de Lusía ou a ostia en verso.

En fin. Se credes que falta algo ou queredes matisar calqueira asunto, estades a tempo. Pero a morte chegará!

Aburiño!

todo comezou cando xa eu non sabía qué facer co teu recordo.

mendaz como o tenro do teu arsenal escéptico baixo un luar prostituido.

cando eu xa non sabía qué facer co teu recordo, este viu en ser un berbiquí ennegrecido que arremeteu
(son dunha porta e unha sombra embárcase no teu lecer)
contra todo o meu.

non podes ser o meu deus.

nin a miña raíña.

non podes sosterme.

es inesgotable.

es a fidelidade á
sinrazón.

Amigos e amigas da pedofilia en horario infantil, vou reclamar, agora si, a vosa colaborasión activa a un ritmo explosivo.

Teño que faser un traballo para Lírica tipo "escríbeme sincuenta follas da pachochada máis jorda que se che ocurra".

Vouvos pór o poematoma que teño que comentar exhaustivamente e pídovos encaresida e enraresidamente que me axudedes cos vosos comentarios, interpretasións, idas de olla e demáis desvaries a faser de este o comentario de toda unha xerasión de xente boa.

O poema é o sijiente:

Si te vas a bañar, Juanica,
dime a cuáles baños vas.

Si te vas a bañar al río
o a algún rosal ombrío
dímelo agora, amor mío,
porque allí me hallarás.
Dime a cuáles baños vas.

Si te vas a alguna huerta
o a alguna fuente cierta,
¡ay!, no me cierres la puerta,
porque vea cómo estás.
Dime a cuáles baños vas.

Agardo impasiente a resposta cos ollos adheridos á pantalla de 14' indo de cando en ves á cosiña a comer améndoas.

este sabado pasado dinme de conta de algo polo menos destacable...
cando salia de casa á unha e pico da madrugada; puxenme a pensar(raro en min) en que existia unha gran decadencia neste mundo; non é que sexa algo novo... pero pode que pouca xente se dea de conta das orixes de esa decandencia... non é que nos rodee e nos influya ; para nada...
esa decadencia é algo que surxe dentro nosa como outras moitas cousas. e esa decadencia é a que cambia a forma de ver as cousas; igual que unha persoa que está enconada ve as cousas de esa maneira especial , non sei pero é como se existisen moitos sentimentos dentro de nos que se activan nun determinado momento da vida,permanecendo escondidos ata que xega o momento de sair a flote.
de igual forma, penso que hai duas formas de ver a vida , a real e a inventada por o noso intelecto:
porqué cando vemos un amanecer decimos ; uih que romantico é ,joder o puto sol esta saindo sen mais... é necesario buscarlle un sentido extraoficial????
outro exemplo e este poderíase decir que é mais polemico:
por exemplo ti samuel; supoñamos que xe gusta tal tia.daste de conta que a natureza nos impulsa a sentir todo eso ...pero en realidade non amas a esa tia , se non que a natureza fai que sintamos unha atracción por o sexo contrario, todo eso do amor e esas cousas é unha invencion dos grandes almacenes do noso cerebro, é unha excusa ,para decir "non señores ,non somos como os animales ,nos amamos e queremos"......
por favor , que clase de engano é ese??!! non somos tan diferentes dos nosos amigos os peludos, a única diferencia: o cerebro , un órgano que nos concede o poder de crear e de destruir .
crear unha mentira tan grande para diferenciarnos ,para miralos por encima do hombro.
en realidade se fose pola nai natureza estaríamos follando sen parar para preservar a especie.é o noso cerebro o que se inventa mil gilipoyeces para facer a vida mais interesante...
supoño que estas cavilacións non teñen sentido porque son preguntas sen resposta ou son preguntas que levan a outras preguntas e a respostas faciles e tópicas para sair do paso.
todo esto samuel levanos á decadencia, que na miña opinion non é mais que outro invento noso , todo en realidade o é ...a mesma realidade é un invento noso , transformada ó noso antollo..para o noso fin...
o mais ironico é que moitas das nosas invencións son as causantes de os maiores males da sociedade actual: o tabaco , o alcohol, a violencia explícita, o poder.... espero que xe gustase a miña reflexion acertada ou non, se alguen ten algo que decir podedes contestarlle a raul no numero 658795808
(poño o numero porque nadie vai contestar esta locura , verdad samuel , se pos esto na tua degradante páxina quero que poñas unha foto de xwewaka(star wars))

si!!!de xwewaka!!!!ke pasa!?é o meu novo ídolo: peludo , dentadura perfecta e ten un humor de cans

Mentres escoito Pat Metheny e chove ao meu carón, no que é un momento bastante aburrido dentro da intranquilidade na que estou a vivir nestes días, atopeime con isto nunha das miñas viaxes fructuosas a través da rede.

Aí volo deixo para que o degustedes.

O 19 de xuño, hai que botalos!

Por mirarme tan pa' dentro y por llenarme de despojos
me he encontrado con un demonio que no me mira a los ojos.
Por haberme sometido, por hacerle tanto caso,
cumplo con lo prometido y beso en la boca al fracaso.

Graciñas a todos e a todas os que ultimamente me amosades o voso apoio, preocupación e ánimo co tema da miña avoa.

Unha aperta para todos e todas! Sodes o mellor que pode lle pode pasar a alguén.

Amigos e amigas da saúde situasional, recoméndovos vos deixedes caer, coma quen non quere a cousas, por este sitiño. Isto déixoo para os que queiran facer uso do mesmo. Penso que é moito interesante.

19 do xuño, todas e todos a botalos!

Quizáis tamén vos podería interesar botarlle unha ollada a este sitio.

Cervexiña fría e listo?

o mundo de matrix non é tan descabellado, calquera cousa que imaxines non é descabellada...porqué? pois porque a realidade distorsionase co punto de vista, cada quen ten a sua propia idea, o seu propio concepto do que é a realidade....por eso cando ines se mostrou disconforme co meu anterior texto,fíxome pensar que cada un vive no seu propio mundo de ideas,ideas que a veces coinciden con ideas de outras persoas e a veces non: cando esas ideas se presentan convenientemente ante persoas de recoñecido prestixio; e son compartidas por outras moitas persoas prestixiosas adquiren o rango de teorías , que sendo empíricas , non deixan de ser ideas concebidas por mentes ilustres e calenturientas,no bo sentido da palabra.

todas esas teorías do big bang , relatividade etc son ideas personales sen mais , por suposto contrastadas con outras teorías que nunca se puderon revatir e polo tanto se ensinaron de xeneracion en xeneración.

teño que abreviar que vou ir a piscina para eso da recuperacion da miña espalda...

en conclusión...ideas ou concepcions sobre a vida ou en torno a factores que a rodean pasan de ser conxecturas a ser teorias respaldadas..........porque????
pois porque necesitamos sabelo todo , e se fai falla para elo invertarnos unha paranoia faise , e se todo o mundo cree eso pois mais cartos pa o bolsillo e premios para a vidriera....

non vos creades nada, non creades nin este texto porque se sodes moitos os que creedes esto, podería enriquecerme a conta da nosa simbiose...

You’ll take my life but I’ll take yours too
You’ll fire you musket but I’ll run you through
So when your waiting for the next attack
You’d better stand there’s no turning back

Son a patilla tinguida de Cissé.

Son o quinto xaponés perdido que animaba a Oliver Aton.

Son a duodécima chatola da chupa sobre a que caeu aquel alcólico ao remate de Holiday in Cambodia.

Son a chave da luz que acendeu o asasino de Lennon ao se espertar nunha mañá de xullo.

Son o sobriño do capitán do Prestige vendo á miña tía chorar mentres apreta o seu moedeiro.

Son o xudeu que veu pasar a Cristo pola fiestra mentres limpaba o peixe.

Son o deseñador industrial que se ergueu un xoves para debuxar a cadeira sobre a que caería o semen de aquel californiano noutra película máis da túa vida.

Son o terceiro A do día das letras galegas.

Son o amigo gordo na infanza de Tyler Durdent.

Son o último que insultou a Hitler á cara.

Son un punteo de Metallica nos oídos de Fernando o Católico.

Son o fontaneiro venezolano que ao tropezar con Celso Emilio non o mirou aos ollos.

Son todo o que non lembras dunha fotografía.

Son o frío das túas mans mentres a muller á que amas dende quinto comparte raias cun moreno máis.

Son o collón do Minotauro cando berra.

Son a cara que tes cando agardas en soidade.

dende moi pequenos enséñannos unha serie de valores basicos sobre moitas cousas, e ademais dende moitos campos: na iglesia enseñan que roubar esta mal, que non é correcto, que non se adapta co sistema de valores da sociedade porque está condenado e está aceptado por todos que esto fose así... porque para eso se inventaron unhas leis que regulasen o comportamento da sociedade( aínda que existen moitas outras cousas para tan lucrativo fin: television,centros de ensinanza....todos queren unha tajada..)suponse que eses valores se inculcan para que cada un sepa establecer unha liña e nunca sobrepasala....para non pasarse "ó lado oscuro",perdoade este termino friki, pero é un exemplo case perfecto...como unha persoa se deixa seducir polo mal,pola suculenta mazá, polo "morbo"....

resulta que ese morbo é unha fina capa que envolve ó mal e o fai mais suculento e tentador...nunca xe ocorreu samuel de sair un xoves e ver aparcado un flamante deportivo cun retrovisor igual de flamante, e desexar por un microsegundo reventalo dunha hostia...como se o noso jang ou" lado oscuro"nos estivese incitando a unha violencia gratuita..en cristiano a desatar a nosa ira con algo que non nos fixo absolutamente nada(a non ser que se considere un crimen ter un coxe caro...)

se o pensas ben todo na vida se separa en duas partes altamente influenciadas pola nosa concepcion sobre o correcto e incorrecto...
en case todas as relixions hay un ser divino e bondadoso e o seu arxienemigo malvado e sen escrupulos, incluso se nos incita a ser,se nos aconsella dende a relixión cristiana a cumplir os seus mandamentos, tampouco vou entrar nese tema porque por exemplo actualmente follar con condon é un pecado que se paga caro(pilláxelo,doble sentido....!!!!)

a relixión intenta doblegar o espírito cas suas reglas,e que conste que eu respeto a relixión.
pero suponse que aquel iluso que non cumpla o establecido sufrira da ira de dios postmorten , nun inferno con fuego e todo ese rollo doloroso,en cambio quen cumpla ben todo esto irá ó ceo,que supoño que é todo o contrario ó inferno...

pero eu creo que o inferno non é un paraje desolador onde hay seres malos malísimos se non que é mais ben a trasladación personal de os nosos maiores temores, quen sabe..ó mellor xa estamos no inferno,tendo que soportar as nosas vexacións particulares para ó morrer ir todos ó ceo onde todos son compensados pola sua vida.

o certo é que esa liña que separa o ben do mal establecémola nos mesmos, por moito que se nos eduque para saber onde colocala ,despois cada un convértese en xuiz e verdugo de si mesmo
pero o certo é que se non se nos educase con esos valores non existiría a culpabilidade porque non habería crimen e polo tanto volveriamos a unha situación anterior ás leis, vamos unha situación de estado de guerra total... a un estado de desorden que ás persoas non nos gusta nada...

mais , non creédes que o estado de inexistencia de leys , de desorden... como a nos se nos inculcou que eso era unha anarquía, pode que precisamente eso non sexa eso , se non o contrario deso mesmo, a nos enséñannos que gilipoyas é un insulto, pero que pasaría se nos enseñasen que iso non é un insulto se non un alago??????....... pois pasa o mesmo co de antes, quizás un estado de orden é un estado de desorden,solo que nos pensamos o contrario pola socialización...

como dixen no anterior texto,a realidade depende do punto de vista, e o punto de vista depende da realidade, da forma de observar esa realidade , da forma de formular un punto de vista crítico.

se que isto é unha paranoia como unha catedral, pero o mundo esta xeo de paranoias e de xente que ten esas paranoias na cabeza,pero quen está mais tolo: o tolo ou o tolo que sigue ó tolo...

Este é o título da nosa curtametraxe, que se exporá hoxe no 2º festival de cinema universitario, ou algo así, na facultade de filoloxía da coruña... o evento dá comezo ás 6:30, para os interesados/as.

Ao final quedounos alog bastante apañado... non sei... a ver se gusta ou non... xa vos contarei...

O tema é que hoxe tamén temos festa... a ver qué tal, non teño moitas expectativas respeito da mesma, pero bueno.

Este artigo apetrena.

A ver se saco fotojarsías e cólgoas aquí ou no flog...

Veña, viciosos e viciosas, vémonos!

Machiños e machiñas, recomendo moi moito que vós pasedes por acá e vos baixedes algunha curtametraxe e que as difundades...

A por eles!

Non me fodas no camiño
que non son unha cadela.
Levas o carallo arrastro;
énchesme a cona de terra.

-Meu ben, remataches xa?

-Rematar? Son estes tempos xa de mirar atrás e de ver o xeito no que me penduraches deste mal xenio.

-Pois corre e vai e dilles toda esa merda aos anxos dourados que se ríen día tras día dos teus desfalecementos.

-Nin me mires. Porque segundo me miras todos eses anxos dos que me falas... todos eses...

-Que, meu ben? Confusa xustiza esa pola que dis estar a sementar toda a cinza...

-Nin me mires.

(Disparo. Sangue. Aceite de xirasol.)

-Antecedentes traio para que me chantes a xenreira escura pola que loitas.

(Disparo. Sangue. Aceite de xirasol. Entra ANXO MARELO.)

-Rúas ácedas... e solpores aos que berrarlle.