Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

bastardo.

mediante as páxinas de
outro autor de tres ou
cinco
apelidos que teñen letras feas.

fillo de puta.

xiz que é como
o alimento
dos operarios de cada
xornada da negación.

facha.

metes un dedo no estómago.
sácalo.
misturas o corazón dalgún rato
coa túa última fotografía.

cabrón.

a lúa vermella
conduce a todos
os que durmen
ou din facerse os durmidos.

falso.

pelexa desaparecida
con milleiros de sereas
galegas ansiosas
e ansiosas.

cebola.

si.
a miña
sen cebola.

Vas por la calle
un día cualquiera.
Has quedado con todos
cagándote en dios.

No sé dónde vivo.
No sé qué hora es.
No sé si es mañana
o todavía ayer.

No sé dónde vivo.
Sólo sé que estoy
hasta los huevos.
¡Me cago en dios!

en plan raro.

sumamente triste.

raiado.

en plan mal.

É normal non
enfeitizarse en
grave tristura.

Pero no lombo
do demo gris
isto non é normal.

Esta tristura non
é normal para
o demo gris.

Gris.
O demo gris.
O demo.
Gris.

A raiadura é curiosa.
Comeza no mesmo sitio.
Sempre.
Calqueira día
comeza aí.
Onde a lei é igual
para todos.
E, máis cedo do que se
pensa, a raidura
esquécese de lóxicas
e só vertebra sentimentos
e os sentimentos saen
a cobadazos e fan
dano porque é
o propio dos sentimentos
do demo gris que
fai destas vidas un
continuo erro
no que o arrepentimento
é o himno oficial
desta república na que
o meu corazón amosa
orgulloso
o seu ak-47
nas súas manciñas
de corazón
do Vietcong.
E así baila o meu
corazón guerrilleiro
mentres a tolemia
rega de napalm
todas as miradas
coas que a
resaca me amosou
a Satán como
aliado estratéxico.
E a raiadura
volta ao comezo
onde a lei é igual
para case todos.

Félix, benvido a esta secsión de "Prejuntos e respostos". Empesarei esta entrevista que todos nos fasemos sobre ti. Que lo?

Jajaja, boas, pois ke lo? Son as 9:10 min. da maña, imajínate ke lo! Pois todo sobao, teño sudores fríos e medo a ke me cache o afeminado do profesor; polo resto ben , jrasias...

Ben, pasando ajora a temas máis transsendentais, todos sabemos que estás fasendo un siclo (menstrual), cal é? Porque nunca me quedo co nome. E que tal che vai?

Administrasión vaginal e finansas do carallo.
Vai sin rumbo, ke va, vaise levando a verdad, inda ke a puta contabilidade é bastante raida e jodida; o tío ke a inventou, polo visto a semana sijiente de dar a lus o seu jran descubrimento, tuvéronno ke operar dunha hernia no serebro, asike imajínate o ke se esforsou o tipiño...

É serto, como se apunta dende os sectores intejristas do panorama musical, que estás involucrado nun proxecto musical de dubidosa enteresa? Cal sería o teu rol dentro dese proxecto? Fálanos un pouco do mesmo.

KENODÍ???????? Porke eu inda non me enterei de tal feito... E no caso de ke sexa así, supoño ke o jrupo formarase por Xuko (ajarrando microfono e a berrear), Nesy (jitarra rítmica, co seu toke de lenta dulsura), Samo (jitarrista rompecordas e demáis), Roke (a ver kanto lle dura o baixo) e Mansa (batería sin justo polo heavy, viva el reagetaun chorvo!) pois kon este panorama, o jrupo triunfará sejuro na Costa da Morte, Barbansa e arredores; sempre ka intensión de poder alcansar metas no estranxeiro, nos Santiajos molaba dar aljún consierto e tal, pero como dixen son metas ke sejuro, sejuro chejarán, pasiensia fans de kenodí!!!!

Este ano o teu maratón de futebol-sala-de-estar acadou a que penso era a súa novena edisión, e xa chejaches a ter o pabillón de Miraflores. En que estás pensando xa para o maratón do ano que vén?

Pois empesei co maratón no 1999, sinon me ekivoko creo ke este ano foi o 7º, 7º ou 6º? bueno tou moi sobao pa votarlle contas, nasín vajo, si, e ke???

Pois para o ano non tiña nada pensao, inda ke molaba ke deixaran o pabillón pola noite, polo rollo de faser jrupos e tal, tamén pensei en faser un partido de finalisasión entre o campión do torneo e os millores xojadores do campeonato, 1 xojador de cada ekipo..... pero son raiadas, inda keda case un ano

Como ves a posibilidade de faser outro Mundial de Rebumbios en nadal, para conmemorar tan apetrenantes datas? Que opsións barallas?

Pois molaba faselo, máis ke na porke ando podre de cartos, inda ke o rollo de andar pedindo publisidade todo o ano... eu ki sei, si, votaslle morro e xa está, pero...

Pensei tamén en orjanisar outras movidas, o campeonato do pro na churra, ou aljunha movida a menos escala, xa me entendes, moverse pouko e tal

Pasando ajora ao plano sentimental, xa levas moito tempo coa túa mosa (un saúdo, Paula!), como fas para desfaserte desas moreas de enloquesidas que se che botan enriba un día si e outro tamén?

E esta prejunta.... ayayayay

Pois levo bastante jodido a verdad, pero xa son 5 anos de experiensia nas ke pulpas e pulpos chantan os tentáculos en semejante ser da naturesa como son eu, e sempre lojro fuxir desas criaturas saidas en periodo de coito salvaxe; se non saise con Pau incharíame a foder lo (paréntese de silensio); Fe; descansa a cabesa....

Sejindo co mesmo, dende que empesaches a sair con Paula cantas veses lle dixeches o mítico de "A ver, Paula, entendes?", tan característico en ti?

Jajajaja, pois si as matemáticas non me enganan creo ke 1,298.641 veses pode ser??? non estou de todo sejuro, todos temos aljo característico, e eu sejuro ke teño máis desas por ahí, B-O-T-E-L-L-Ó-N, ¡ay!, entendes o ke che dijo non?

Este ano no ING pode haber profundas transformasións. Como pensa vostede que pode transcurrir a tempada? Cales serán os eixos sobre os que se moverá o equipo? Que opina das novas fichaxes, quero disir, como valora a miña inclusión neste conxunto de almas alcolisadas a tan temprana idade?

Bufff, home eu confórmome con meter un par de joles e con janar un par de partidos, inda ke o proxecto deste ano creo ke aspira a metas máis altas, as novas fichaxes deixaranse notar tanto no ámbito deportivo como no ámbito de osio (drojas e alkol) do ING, asike a por eles.... e aver se nos pajan a metade da inscripsión, punto importante

Bueno, isto toca ao seu fin. Moitas jrasias polo seu tempo e ajardo velo pronto para conmemorar o seu cumple. Saúde, irmán!

Saúde, case me cacha o afeminado, perdón polo sobao ke estou, ke sejuro ke se nota... bik0z a todas

Pois resulta que Diejo, ese home, pillou e, ao modo da miñas Prejuntos e Respostos, fíxome unha entrevista na súa sacrosanta web.

Recoméndo enraresidamente a todos vós que por pasedes por alá e lle deixedes todos os comentarios que vos paresen con ou inconvenientes.

Inda que só sexa por caridade cristiana.

Comentádelle.

E disfrutade da entrevista, of course.

Saúde, irmáns e irmás!

neste sinónimo da miña
terra non hai palabras escritas
na pedra.

e os naipes afogan en
fosas de saúde cáustica.

neste sinónimo da miña
terra a posesión
pola miña parte
tornouse ben
libertaria
e
non
é.

e
non
es
pertinente
porque, regurxitada,
pola miña parte
a terra só chega a ser
onde hoxe é hoxe.

Si nos portamos bien, está prometido, veremos todos las mismas imágenes y escucharemos los mismos sonidos y vestiremos las mismas ropas y comeremos las mismas hamburguesas y estaremos solos de la misma soledad dentro de casas iguales en barrios iguales de ciudades iguales donde respiraremos la misma basura y serviremos a nuestros automóviles con la misma devoción y responderemos a las órdenes de las mismas maquinas en un mundo que será maravilloso para todo lo que no tenga piernas ni patas ni alas ni raíces.

Na distilería da fame,
salgado segredo que
recolle todo o que nunca foi.

Agardando na distilería da fame.

Lo siento.
Siento decir lo que siento.
Por más que la verdad duela.
Más duele la indiferencia
de quienes al vernos
ya ven un problema.

¿Acaso existe violencia que sea comparable a ésta?
¿Más cotidiana y más sucia
y más dura y más cruel
y con más muertos de pena?

Da pena ver que no dejáis mas camino
que responder a la fuerza con fuerza
¿Que desearos? El mismo destino que nos habéis previsto: el abrazo de la tierra.
Y que sintáis de una vez por todas miedo.
Que nunca mas tengáis el sueño tranquilo.
Que vuestra vida esté pendiente de un hilo
como lo está la nuestra desde que nacimos.

Nos queda la rabia y los sueños.
Nos queda la rabia y nos quedan los sueños.
Nos queda la rabia y los sueños.
Los sueños que os roban y os quitan el sueño.

Boas, amijita, e benvida a esta secsión transversal de Prejuntos e Respostos, na que vas ter a oportunidade de ser a primeira muller entrevistada e tamén a primeira Terapeuta Ocupasional, ou cómo sexa. E por aí comesarei, como se sinte unha ao ter un título universitario? 

Mal, moi mal. De feito é o peor que che pode pasar, porque claro, suponse que xa te podes buscar a vida sin excusa d ningún tipo!! Merda, unha merda. Non acabedes nunca as vosas carreiras (consello de amija, que conste).

Unha ves rematada a carreira plantexáronseche moitas cousas, como ter un teléfono erótico e así. Ajora seica andas metida en Comunicasión Audiovisual, non si? Como vai o asunto post-carreira? 

Si ando metida, dándolle voltas o da línea erótica, porque realmente si o pensades, joder, e a polla, solo por fingir ala, cartos a maso, ti imaginaste que o tio do outro lado ta cachondisimo e listo! Non hai fallo, aiii si aljen quere partisipar que me avise, que estou disposta a todo (a meterme na boca do lobo... XDDDD)

Pasando ajora a temas menos inspiradores, como valoras este verán que acaba de rematar? Que pensas que foi o mellor? E que foi o peor? 

Mmmm, prejunta complicada… pois o millor creo que Ribeira, o momento comida (vaia, q todo o viaxe Xdd), e o momento consierto molaron, e os chusos con baile, e os botellóns (que este ano foron a jodelos), a plasa, a churra cando chovía, os rebumbios… non sei, moito.

O peor supoño que as veses de estar todos xuntos foron moi poucas...

No aspecto contractual amoroso, xa levas unha lotada con Carlos... Para cando a voda? Sabes que estamos todos ajardando ir de voda? 

Cando ma pajedes!! Estou disposta!! Jajajajaj

Hai tempo que abandoaches o balonsesto a nivel profesional (ou aljo así) do instituto. Dende entón probaches case todo o relasionado co futebol, dende o futeboliño-praia até o futebol-universitario, pasando pola túa partisipasión no Mundial de Rebumbios baixo a bandeira de Xamaica xunto co outro fochecho. Que será o próximo? Que podemos ajardar de tremenda polivalensia deportiva?

Andade con ollo, q calker cousa m atrae jajajajajajajajaj.

É verdade que o teu pai come nenos?

Por suposto, dudábalo???(ESTUPIDO, MEU PAI MOLA, VALE?)

Ajora vouche disir unha serie de palabros e di o primeiro que se che pase pola cabesa ou polas rodillas: 

Roque: quieto!!

Fochechos: jijijiji. Faillun!

Minifalda+botellón: setos?

Amarrar porros: eich?

Joaquín Sabina é parvo: ti tamén e atúroche.

E ajora, a prejunta que todos che queremos faser pero non temos collóns a faserche porque no fondo sabemos que non che mola que cha fajamos porque es mala persoa e ijual nos cortas as pelotas ou outro tipo de jónadas de diversa índole ou factura... Bueno lo, e ke lo? 

Que me debes un caballón por faser isto :P

Até acá o noso tempo. Moitas jrasias pol teu tempo e polo teu desjaste neuronal. Ajardo verche pronto e darche un abraso dos bos. Un bico con linjua e sen moa do xuisio!

Hola, soy Troy McClure. Quizás me recuerden de otras frases como "Esta facultade é unha merda", "Odio o campus" ou "Mecajonaconaxá!".

Pois si, amijos e amijas da piscifilia. Esta semana está sendo demasiado ata para aljén tan demente coma min.

Por un lado temos o congreso de lite e periodismo co seu caos orjanisativo: que se Fidel vai á súa bola, que se no Sporting Club Casino nos atopamos con personaxes coma Carlos (o puto amo, hahaha...),que personaxe como Félix Rebollo a lían("Eso no es así"), que se o conserxe da miña facultade é raro, que se nos escondemos da metade dos profes que nos dan clase...

Por outro lado... Bueno... Non hai moito máis, máis alá do congreso. Salvo que mañá teño que ir dar clase, que teño que ir adiantando aljo de choio da facultade, que presentei a solisitú pa beca de colaborasión pa sincuenta departamentos, que este finde baixo a Muros a a selebrar os cumples de Juanca e Paula (creo que este só selebramos estes...), que a ver se Miriam me fai un jueco no seu Ford Fiesta pa levarme ata tan entrañable emplasamiento (non vou levar moita cousa... faime un juecooo!!!), que a ver se fasemos aljo do Ojete este sábado, que vou a catar o jitarroide...

En fin...

Iso...

Saúde!

En plan insomnio.

Non sei qué ostias pasa que durmo como o puto cu.

Non estou raiado. Nin triste. Nin mal. Nin nervioso. Nin tendo.

Pero esperto antes de que soe o espertador. E iso é durmir mal.

Arrr...

Roque, como mo pejaras ti... prepárate.

Copiando a Diejo fixen este test.

Respondédeo e toleade.

Ala.

Voume pa clase.

Iso é, Clint. Amósalle a placa aos nubarróns que se aproximan a ver se ajuanta, inda que sexa só o sábado pola noite para sairlle como dios manda.

Amijas e amijos do tagalo, hoxe piro pa Muros a despexar a cabesa de tanta Gema Patiño, de Félix Rebollo e de tanto Antonio Méndez (Antonio Méndes lo matarooon...). Así que resade pa que o sábado pola noite ajuante e podamos selebrar eses cumples en condisións.

Resade como o faría o puto Clint.

Como se essita Clint? Pois refrejándose o clintoris.

Ala. O chiste da semana.

Saúde, pas e antisiclóns!!!

El hambre desayuna miedo. El miedo al silencio aturde las calles. El miedo amenaza.
Si usted ama, tendrá sida.
Si fuma, tendrá cancer.
Si respira, tendrá contaminación.
Si bebe, tendrá accidentes.
Si come, tendrá colesterol.
Si habla, tendrá desempleo.
Si camina, tendrá violencia.
Si piensa, tendrá angustia.
Si duda, tendrá locura.
Si siente, tendrá soledad.

Bueno, hoxe temos a jran alejría e alboroto de contar coa santa compaña de Ion. O que naljún tempo se fixo pasar por estudante de dereito e ajora está matriculado en Hispánicas, moi para jose noso... Ion, como desidiches faser ese cambio?

Pues básicamente era una cuestión de sexo o paja, es decir, de: o sigo en Derecho muriendo por dentro, o intento encontrar algo que me motive algo más a la hora de dedicarme a ello el resto de mis días. En plan tal...

Este é o teu terseiro ano (cerillo) na carreira, xa tes pasado por moitas cousas. Que pensas que foi o peor ata ajora? E o mellor? E o rejular?

El peor tener a Blanca dos años seguidos [y en unos días será mi verdugo en morfo-diciembre]; aunque también podría decir tener a la decana este año, al fin y al cabo Blanca es simplemente un puto coñazo, pero no se mete contigo, en cambio con Alf... es un poco "heavy" [como decís vosotros hoy en día, "yo flipo"]

El mejor se convierte en los mejores, que son las risas con los compadres: el descubrimiento del micrófono la primera semana de primero, todos unidos contra Broker, putear a todo bicho viviente de la facultad en los descansos de clase, tener a José Luis en clase [que coordinación, yo le llamé chocho], ascensor de la biblio, descafeinados de sobre,WE TRAVEL TO BURUNDI WE SPEAK TAGALO, la fiesta de nodar y la realización del corto en general, conan follando en la biblioeca, Katie PETADA y su Jandrez pipers wiz gold, conan follando en la cafetería, en el baño..., essse Samu currante, escuchar los mismos mítines de Fidel semana tras semana en Lite IV, las salidas de clase de filología en todas sus vertientes, etc. etc. 

Pasando a temas máis de índole espongiforme, xa levas un bo lote de tempo co teu jrupo de música, Loretta Martin, xa tocáchedes nunha chea de sitios, xa tendes un disquiño rulando por aí, unha web... Cal é o próximo paso que ides dar? Un Dvd dun directo no salón de graos de filoloxía?

Pues, el siguiente paso es ensayar seriamente con vistas a grabar un disco más largo y más mejor que el anterior [entre 6 y 8 temas] posiblemente en Marzo más o menos. Aunque no podemos dejar pasar la oportunidad de tocar alguna que otra vez, entre otras cosas para poder pagar la producción del disco. Así que es posible que estas navidades, por cuarto año consecutivo Loretta Martin actúe en el Dublín [y espero que vengas como el año pasado, prometo imitar a Cleofé otra vez]

No tema amoroso-sexual, levas con Cris tamén unha lotada de tempo. Dinos, cual es el secreto de un pelo sano?

Pues el 15 de enero haremos dos años, lo cual no es poco tiempo, aunque a mí me parece que ha pasado rápidamente. Aunque dicen que cuando estás disfrutando el tiempo se te pasa más rapido, así que puede ser una explicación. PE TUU??? A QUIÉN LE DICES QUE TIENE EL PELO SANO, MATAO

Con quen preferirías ir a unha illa deserta: coa Decana ou con Cleofé?

Prefiero morir de hambre, de una paliza, de cirrosis, de patadas en la car; aunque si tuviera que elegir posiblemente sería Cleofé [QUE DIOS ME PERDONE]

Ajora, xa nun plano máis transsendental, debo faserche unha prejunta que moitos dos meus internautas (porque son meus, porque os merquei e me pertenesen) me fan... Pe tuuu?

ESSOO NO ES ASSSI, MENTIRA, EL PAÍS LO LEE MUCHA GENTE!!!

Un tema de actualidade, como resibiches a nova de que ao final non tocabades no Supermartes? Hai que partirlle as pernas a Piñeiro e a Atilano?

Pues no se muy bien la versión oficial, sólo se que Brais y Fran llamaron a TVG para preguntar y dijeron que no, que no tocábamos, el cómo y el porqué no lo se, pero supongo que un malentendido en las fechas o algo así será la explicación

Ajora, en plan roio de sicoloxía barata, vouche disir unhas palabras ao asar e quero que me poñas o primeiro que se che cruse polo serebelo, ok? Aí vai:

Ferdinand de Saussure:  PFFFF, CACA
Félix Rebollo:  CRACK!!
Fidel: GORDO, SUDOR, GAFAS UNAS ENCIMA DE OOTRAS, TOCAR EL BAJO ELÉCTRICO
Chipita: MMMM, DESCANSO DE CLASE
Assensor da biblioteca: RISAS, NURIA YJUDIT HACIÉNDOLO CUANDO EL ASCENSOR BAJA
Tonto dos tenis: AHA AHA [en plan risa tonta con el culo pa´ fuera]
Dacordisto: O ASPECTO ACTORIAL
Aditamentos: TROUXECHESMEISO, NACUSIÑA

Bueno, ata aquí o noso tempo, machote. Moitas jrasias por faser un jueco na túa axenda e no teu ojete para respostar este merdolo. Unha aperta forte e vémonos pola facultade adiante, meu!

Comentarios fujases sobre este finde pasado a modo de titulares cutrillentos:

-Frío.
-O venres na churra: rasión jratis de churrasco e resulta que eu pedira un puto descafeinado, manda carallo.
-O mediodía do venres, ou o caos mensaxil.
-Tarde de sábado de achique en cas Pena, cómo desexar o mal propio.
-Ir ao Eroski a mercar, ou ver cómo Roque tolea aos mandos do seu Getz.
-Ir ao Eroski a mercar, ou ver cómo Fe vai de coche en coche e nós tras del.
-Sábado noite, ou cómo reutilisar os colexios para fins non lucrativos.
-Domingo mañá, chámalle resaca.
-Domingo tarde, jitarreos varios coas mans conxeladas.
-Viaxe de volta e as dúas Españas representadas nun Ford Fiesta.

Ala. A coidarse.

Por serto, a miña vida mola un lote (mensaxe maso optimista).

A miña alma non treme.
Late.

A miña felicidade non te acompaña.
Abrázate.

Na nosa pequena vida,
no noso grande corazón.

Dende que apareciches
aquí goberna a ledicia.

E eu obedezo.

perder unha noite entre
navalladas e escuma.

veño de dicir adeus.
adeus a min mesmo.
como xeito de tirar
solpores do seu amencer.

zapatos enlamados,
suor de gomina,
flecos na saia,
moras que agardan,
cacharros innatos,
magrebís de ferro ou marfil danzando
na liña paralela aos nosos destinos.

a mudanza é o noso xeito
de arrepentimento.
o arrepentimento está a soar
ao ritmo.

os días nos que fomos os reis ácratas.
días polos que seremos lembrados.

Acabo de borrar un quilo de versos.

Como non me lembro do teu correo e no móbil teño vinte séntimos que cada ves que toco o móbil me miran con cara de asustados... prejunto... Mañá hai un jueco para semejante cráneo? Ás 8 en correos? Asejúroche que non falarei de política, nin direi nada sobre o de ter fillos e incluso fareille os coros a Shakira ou a Baute (o poeta do "coño").

Agardo ansioso unha resposta coa narís pejada ao monitor.

Un bico a ti.

E tamén ao resto, non vos seledes.

Pois aquí estou. Na casa de Luchi e Roke, ajardando a que este último remate de se duchar pa irlle en cas Fe a percutir un pouco na jitarra.

O finde está indo ben. Pero manterémonos alerta. Hahahaha...

Na, moi guay todo.

Sandra, estou vivo, tranquila. Xa non fai falla que me deas ninjún toke nin nada.

Saúde, irmáns e irmás!

Non podía ser outro o titular que inmortalisase o que foi este finde, máis ben , o que foi o sábado.

Amijos e amijas do picapedrerismo a niveles harto avansados, paso, como de costume, a coljar os titulares doutro finde máis das nosas vidas:

-Paréseme fatal.
-Alba tira cacharro ensima de Pena.
-Iria tolea co de clásica-neoclásica e rebela como lectora desta páxina.
-Camiño de ida a base Ska.
-Inés bota líquidos polo narís.
-O ensaio máis chulo da historia (1ª parte): tres cuartos de hora pa afinar catro cordas.
-O ensaio máis chulo da historia (2ª parte): Roke o baixista das catro notas.
-O ensaio máis chulo da historia (3ª parte): Roke :"como era?".
-O ensaio máis chulo da historia (4ª parte): Tocar non tocaremos, pero cansións escollidas temos a jodelas.
-O ensaio máis chulo da historia (5ª parte): A nai de Fe e o seu inesperado encuentro co Vodka.
-O ensaio máis chulo da historia (6ª parte e última): Kenodí tirará palante a ritmo lentiño.
-A noite do sábado ou a noite dos secretitos.
-Nu e os seus primeiros pasiños no alcolismo (un cacharro e doelle a barrija... aiaiai...).
-Sea do sábado? Palmeira de chocolate de Manoli.
-Venres noite e o de campo de cortes que nos solta a de: "Heavy Metal, sexo e Marihuana, se hai".
-Camiño de ida a Louro o sábado ou o jritería máis anárquico do século.
-Entrada no Arela e nova violasión por parte de Miriam.
-Jran sms de Diejo e posterior chamada triunfal dende a porta da Ijlesia de Oleiros.

E así, supoño que do sábado haberá máis cousas que contar, porque a nosa estansia á porta do Xeixo deu para moito, así que ajardo, unha ves máis, a vosa colaborasión.

Saúde, pas, amor e palmeiras de chocolate Arruabarrena!

En plan ben. Sen moita preocupasión.

Hahaha...

(Abre a porta branca de madeira. As baldosas xogan ao xadrez con graxa saturada. E na mesa saúda como o faría o rei dos queimacasas ao se espertar algún día)

-Xa ían sendo horas.

(Séntase á beira. Cheira a filloas decimonónicas, azucradas. Miro o reloxo. Á beira todo é imposible)

-Non dis nada?

(Non pasará. A muller chora e escóitanse os seus dedos remexer nas cinzas do sol)

-Meu ben...

(Non pasará)

-Para ti a gloria do ceo... E para min Belcebú.

A area pinta cada aspecto
que escapa ao razonamento
incrible
da túa beleza.

No momento no que esta lingua
fixo contacto coa lingua do fracaso
algo semellou latexar
por entre as nubes
e as cores
desta vida de cores.

Semellou latexar,
digo,
mais a disposición
desta axitación
desfaleceu
dende o teu primeiro
instante.

O instante no que me
enredou
a túa maxia
con nome de mar.

despídome.
despídeste.
marchamos e volto a entender
o verde e o vermello
deste asfalto.

o asfalto déixase facer
e fago del un ídolo
impar nesta nova noite
de despedidas.

despedímonos.
si.
e marchamos nesta
nova noite
de despedidas.

a noite que conspira
e argumenta.

Bueno, isto é jrasias a Rozas, porque tiña postos estes enlases no seu nick do mesenger. Pero penso que era o meu deber difundir a boa nova entre vós.

Así que vos recomendo pasarvos por acá.

E unha ves que vos pasedes por aí, vinde por estoutro sitio.

Maso frikis. De risas.

berra estraña e
efímera,
segundo tras segundo,
sen fe,
pensando en cada intre
de soidade.

edificamos a nosa casa
á beira do comezo do
outono.
e mentres agardamos algunha
clase de visita,
o perigo agóchase no
almanaque dese orfo
que percorreu o alto
do mundo.

seremos lembrados por isto.

fuximos.

para outros é o mesmo erro.

pero non.

non fuximos.

nós bailamos estraños
e efímeros
na infinidade
do camiño.

na infinidade do
ceo.

o ceo ao que me invitas
día tras día
cos teus olliños
que falan de segredos
salgados
con nome de mar.

A canle da informasión na miña casa é aljo defectuosa. Acabo de me enterar de rebote que a partires de mañá aquí xa non temos nin internet nin teléfono nin nada. Sabía que ía chejar, pero non pensaba que me ía enterar o día antes.

Así que agora esta páxina veráse actualisade de cando en cando, cando faja unha escapada á aulanet da miña facultade. O mesmo dijo do flog.

Pero non ha de morrer... Inda que só sexa por foder e tocar as gónadas alleas.

Veña lo!

Dentro dun rato fajo un Clint, previo á ponte.

Saúdos!