Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

cando o outono saúde,
saltaremos un río de cinza e sal
pensando en flores de azucre.

cando o outono beba no teu corazón,
prenderei en ti, serei ti,
contigo.
e non medrarei nunca prendido en ti.

cando o outono berre o meu destino,
mil anxos desesperados
serán o coro
que entronice a túa mirada.

cando o outono saúde,
buscareite.

cando o outono saúde,
estarémolo mirando aos ollos.

cando o outono saúde,
estarei ao teu lado
sorrindo.

En plan de baixón...

Estou en plan triste...

En plan... non sei...

presidio azul e soberbio.
arrogante.
alardea de me ter
este presidio.

o pulso tornóuseme covarde
e fuxe e fuxe e fuxe...

o pulso fuxe e tornóuseme covarde
neste presidio azul e soberbio.

vexo, ao lonxe,
entre listóns de lume enfeitizado,
ao meu pulso fuxir.

a liberdade antóllaseme
neste presidio azul e soberbio.

e a liberdade
é a beira dun mar
bautizado co teu nome.

pero sigo neste presidio
azul e soberbio
sen pulso
agardando a liberdade.

as mulleres dos retratos
cacarexan.
as mulleres dos retratos
non lavan as bragas.
as mulleres dos retratos
nunca foron loiras, nin saben beber ao xeito.
as mulleres dos retratos
guindan cacharros pola xanela.
as mulleres dos retratos
son monárquicas e esquécense dos cumpreanos.
as mulleres dos retratos
teñen homes gordos e feos e bobos.
as mulleres dos retratos
fan o amor cando queren facer o amor.
as mulleres dos retratos
teñen resacas asmáticas.
as mulleres dos retratos
pintan os seus nichos con pintura de dedos para nichos.
as mulleres dos retratos
falan de elas coma se non fosen elas.
as mulleres dos retratos
gardan os seus recordos no fígado dun lobo albino.
as mulleres dos retratos
non saben a programación da televisión.
as mulleres dos retratos
saben a cerámica anglosaxona.
as mulleres dos retratos
son de dereitas porque lles cadrou ser de dereitas.
as mulleres dos retratos
camiñan baixo nubes lonxanas pero branquísimas.
as mulleres dos retratos
están angustiadas porque así o decidiron seus pais.
as mulleres dos retratos
tratan cuestións inhabituais en garaxes anónimos.
as mulleres dos retratos
van a Irán a coller unha rotonda máis.
as mulleres dos retratos
pensan que as palabras, bras, bras, bras, bras...
as mulleres dos retratos
estudan para se dignificar e tamén aos que as rodean.
as mulleres dos retratos
lamentan botar peidos e cagar caca e mexar pis.
as mulleres dos retratos
cociñan cando as visitas pola noite e fumas habanos.
as mulleres dos retratos
multiplican pequenas estatuas de bronce e prata.

Hahaha!!! Os meus amijos están coma putas chotas!!!

Estaba eu todo fedellando en páxinas coma esta e esta, cando a Gloria se lle debeu crusar un cable e chamoume.

E alí estaban todos menos Agus, Luchi e máis eu. En San Fransisco, fasendo un botellón destes raros (porque seica nin Inés nin Pena bebían).

E, inda que eu estaba acá no meu cuarto e eles alá, voume tomar a lisensia de faser coma quen que saín por Louro e poñer os titulares da noite:

-Sami: "Eh, samu! que vou en serio!". "Justoume a túa peli, pero non os teus calsonsillos".
-A nai de Pena acribillando cans e os de Badernado rematándoos.
-Inés, ou a muller-orquestra.
-Paula non oía nada.
-Paula prejuntábase se vira a miña propia páxina. "Está guay a foto. Vichela? Ai, si! Que é túa a páxina!".
-Paula e o seu amajo de jrito heavy.
-Pena, o home que cajará no coche dunha profe súa.
-Glo e a idea de que todos temos que ser Vodafone.
-Fe, ese home. Hahahaha!!! Crack! Kenodí?

Hahaha!!! Coma putas chotas! Quérovos!!!

Saúde!!!

I was on the inside
when they pulled the four walls down
I was looking through the window
I was lost, I am found

Walkaway, walkaway
I walkaway, walkaway...I will follow
If you walkaway, walkaway,
I walkaway, walkaway...I will follow
I will follow
Your eyes make a circle
I see you when I go in there
Your eyes, your eyes...

If you walkaway, walkaway
I walkaway, walkaway..I will follow

If you walkaway, walkaway
I walkaway, walkaway...I will follow

I will follow
I will follow...

Acabo de sair do exame de morfoloxía.

Non contaba con aljunha prejunta, porque esas prejuntas non se fan!!! Pero flipei cómo me saiu a parte práctica. En serio, onte pareseríame imposible faser o que fixen.

Nada, ajora estou nese punto no que me creo con aljunhas posibilidades de aprobar e despois vou levar un pauaso que nin dios.

Así que xa se verá.

Poñede aljunha veliña por min.

Saúde companheiros/as!!!

Silêncio.

Na demora fíos endiañados.

Opções.

Sinalando sobre a néboa o faro de mel.

A chamar.

Defensa das reviravoltas secundarias con quebrantos ledísimos.

Altifalante.

Terminar.

Saúde, irmáns e irmás da necrofilia con cadaveres do século XIX!!! Estou an aula de ordenatas de muros (onde o futuro inda non chejou), xa comín (hoxe chamáronme apra comer meus avós ás 12:45... e inda por riba era caldo!!!

Pois, en fin, cóntovos aljo do que vén sendo o meu simulacro vital nestas últimas datas:

-Aprobei as dúas que tiña para setembro, motivo polo cal eyaculei de xeito incrible cando resibín a nova na farmasia da Axesta.

-A miña avoa está algo máis animada que cando voltei dos exames, motivo polo cal o ambiente en casa é algo máis ameno-levadeiro.

-O sábado pasado tivemos sea no Nova Escosia e despois saimoslle por Louro, motivo polo cal o sábado polo noite non fun persoa, motivo polo cal o dominjo era un farrapo humano.

E non se me ocurre nada máis. Só disir que ando todo felis, como xa me esqueserá que podía ser (momento empalajoso-tiñoso).

E nada, amijos e amijas... que a vida é de cores!!!

Bueno, relendo o meu último artigo podo observar que o asunto da sea do sábado no foi tratado con tada a intensidade literaria que lle corresponde.

Así que paso rapidamente a colgar os titulares da noite:

-O decorado do Nova Escosia apesta.
-Sex & violence.
-Cómo apurar o himno galego.
-"A bancada amosa o seu descontento cunha pañolada branca...".
-O marajato, ao faser amisades en plena sea.
-O Xeixo é a miña pista de atletismo.
-Os meus amijos son balóns aos que cabasear.
-Aos meus amijos quéroos e doulles bicos.
-Poñen millencolin e váiseme a pinsa.
-Os picoletos son bobos.
-A ruleta rusa enxebre e as bágoas de Gloria pasan a saber a pementos de padrón.
-Juanca, coma sempre, desaparesido en combate.
-Fonte Comido, ou como ver o que dan de comer nos restaurantes de louro.
-Juan, un home que resignouse a falar comijo. Síntoo, tío.
-O baño de mulleres do Xeixo, o sitio menos normal para estar con ninjén.
-Alba portouse.
-Félix, o Carlos Sains da costa ao Xeixo-

Mimá, este sábado deu para moito. E cando recupere o sedé das fotos, que está en cas luchi e tal, xa as irei coljando no flog... Incribles testemuñas visuais.

Se falta aljún titular ou así, xa sabedes, a comentar.

Saúde, amor e pementos de padrón.

1

No consigo dormir. Tengo una mujer atravesada entre los párpados. Si pudiera, le diría que se vaya; pero tengo una mujer atravesada en la garganta.

2

Arránqueme, señora, las ropas y las dudas. Desnúdeme, desnúdeme.

3

Yo me duermo a la orilla de una mujer: yo me duermo a la orilla de un abismo.

4

Me desprendo del abrazo, salgo a la calle.

En el cielo, ya clareando, se dibuja, finita, la luna.

La luna tiene dos noches de edad.

Yo, una.

Estamos fasendo o amajo de xojar ao trivial en cas roke.

Sijo vivo.

Voltarei por acá, con novas caralladas.

Saúde!