Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

Benaventurado aquel hippie que reformule os prinsipios básicos do movemento hippie. A autocrítica constante como forma de projreso.

Ajora en serio. Lamentable a miña posta en essea o sábado noite. Mea culpa. Recoñeso un tras un os meus erros constantes nesa noite.

Pero que os árbores do destroso jitarril non impidan que vexamos o frondoso bosque da fin de semana muradana. Aí vos van aljúns dos titulares máis cutrillentos que pasaron por esta puta web de merda:

-ING 3 - Os de Abelleira 4. Nunca unha derrota lle soubo tan mal ao equipo con máis partidos perdidos da historia.
-O Hippie-Grunge bautisa os fubolíns con jitarras.
-O Hippie-Bautista guinda cacharros en fasianas.
-O Hippie-Paspón tira o seu disfrás ao chan porque si, porque lle peta e porque lle dá a jana.
-Estes tres Hippies reúnense nun so: O Hippie-Chungo.
-"Vámosvos comer as ensías". Ameasas da ostia botando a pachanga en baño.
-Agus, o defensa asasino. Etxeba víctima do seu ataque.
-A nai de Pena de marcha, ou a equivalensia a un corte dixestivo a nivel sair de farra.
-Dominjo: resaquísima.
-Luns na Churra, Roque lendo o do móbil e pa casa.
-O límite de jasto de Vodafone non é tal. Fodéronme ben fodido. Porca miseria.

E listo. E vós que tal?

Saúde, pas, amor e odio!