a histeria
en mans de cincocentos
mortos
ensanguentados e podres
hoxe quero morrer
neste mundo
non coñecín a ninguén
e todos falades por min
os coros
da miña saída
serán encoros
repletos de sal e cravos
a ferruxe
non existe
non hai dor
merda
nos vasos capilares
da miña mente
doente
voume abrir o ventre
e ver o xeito
no que as anguías
grises
escorren por entre as miñas pernas
trabando todo o que poidan
non vou estar sempre aquí
e pode que a lucidez
só estea por esta vez
o camiño
o camiño
é negro
e o verbo ser
mátame por dentro
non quero
se morres hoxe voume
arrepentir
toda a miña vida
de isto que sinto agora
e que todos sabemos
que é un cancro en expansión
entendes
a utilidade
e a verborrea
de todas as veces
vermellas
acabarei isto
e non berrarei
outro escrito
e o lume
.