Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

O outro día todos, os que quixemos, puidemos ler na páxina de Fe un artículo, maso asertado, sobre o que supón Nike como mulitinasional da explotasión. E alí deixeille un comentario un pouco dessentrado, pero que pensei que tiña aljo de xeito.

Na Vos de Jalisia de onte puiden atoparme co sejinte titular: "Un municipio entero de Portugal cose zapatos a 50 céntimos el par".

Na localidade de Felgueiras, ao norte do estado vesiño, hai uns 50000 habitantes sensados. Nela a tradisión na confecsión de calsado vén de vello. Pero un tempo a esta parte, a forte competensia asiática fai que se vexan na obrija de ter que ajuantar a presión de jrandes multinasionais como Kikers, Inditex, Pikolinos ou Adolfo Domínguez.

E isto, que podería ser visto como unha explotasión por parte da xente de Felgueiras, é considerado case como aljo caído do seo.

Unha familia pode ter unha renta mensual de 350 euros. E cando se di familia inclúense a menores dándolle ao choio.

E falo de Portujal. Porque cando se fala de explotasión e das miserias do capitalismo semella que sempre nos temos que ir a tomar por saco (Vietnam, Taiwan...), onde por suposto isto se vén dando dende hai moito tempo, de xeito realmente asqueroso.

A nós pódenos ir dándonos ijual, porque inda pensamos que inda non chejou ata as nosas putas casas de benmantidos. Pero chejará.

Non sei, recomendo que busquedes informasión sobre todo isto, porque me explico realmente mal.

E non veñamos ajora botándolles a culpa aos chinos, porque ultimamente fálase dos chinos así en xeral como se con iso se diluísen as culpabilidades.

Pensade en nomes máis normais. Do roio "Amansio Orteja"... Ou así...

Puagh...!