déixao
eu déixoo
voume
renunsio
deixo meu ak-47 na súa mesiña de noite
e pinto na esensia deste intre
o que calquera diría do abandono
da inclemensia mental
tan pronto como caín e sentín
o tenro de cada latexo
vin en ser todo o que non existe
e que non deixa rastro
non podo volver atrás
ríndome