Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

Mimá! Canto tempo hai que non me paso por acá, verdade?

Seino, pero é que a intensa vida de aquel que se rasca a barrija a dúas mans deixa moi pouco tempo libre (ou ceibe).

Por acá poucas novidades, a vida sije o seu curso veraniejo a un ritmo alejre e felís. Este finde temos o martón de Félix, que xa cheja á súa oitava edisión e no que non partisiparei en ninjún equipo debido a que en ves de xeonllo teño un apaño mal feito, sen meniscos nin lijamentos nin nada.

E nada. Onte pasei fujasmente pola Cutty Shark, e todo muito bem.

E nada. Que Muros enteiro arde por culpa daljún ou aljúns fillos de puta (eu empeso a emparanoiarme e pensar que a man que move todos eses chisqueiros bosquisidas e unha man DEREITA).

E nada. Que vexo a serie da Sexta SMS, que descubrín "Padre de familia", que para o torneo de rebumbios xa están apuntados Tansania, Masedonia, Antijua e Barbuda e máis Finlandia.

Familia, nada, que eu son felís.

Unha aperta a todos!

Giunti palanche ska!