a defensa continúa
en forcarei
e o sinxelo sería dicir
que me aforcarei
teño vintedous
e seguirei sendo eu
aínda que visto o visto
xa non quede nada de meu
dáme igual a rima
dáme igual a tolemia
dáme igual que as nécoras
sexan macho ou femia
non sei qué fixen
e pilleiche o pito coa porta
pero estou mellor no meu sitio
que o puto joan laporta
colliches corazón e suor
colliches seme e fluído vaxinal
colliches un nachiño da estación
ao que lle dis marxinal
sempre pensei que acabaría so
aínda que o camiño fose lento
a vida sexa moi curta
e a felicidade un momento
o mundo é aburrido
o mundo é unha cona de goma
vostede bebe coca-cola
e non sabe o que toma
aquí ninguén sube a aposta
mexóuseme o teu gato no colo
a foto non se me pega na parede
e continúo coa mirada de tolo
pena é un óptico
agus un político
félix fai maratóns
eu son paralítico
nuria está nunha residencia
diego mira as farolas
paula mira as moas
eu ando en xirolas
ti non es o único
non es especial
ti non es o único
non es espacial
bailou unha noite
rachando toda a decencia
entrou en trance
dáme un saco de paciencia
as mesmas cancións vellas
o son de antes
de cear non sei
pero algo con diamantes
somos dun sitio
onde os alcaldes morren
onde as vellas
na puta vida corren
violei a todos os resabidos
que falan de ritmo e rima
que falan de cobras e retórica
e bañeime en ketchup prima
a estúpidez podería ser
algún tipo de arte
pero a xente tenlle medo
máis que eu a amarte
á poesía ás veces
hai que puteala
perderlle o respecto
perdida como unha bala
a liberdade mediráse
por rachar certos tabús
como comungar
hostias de pus
non é cuestión de rir
non é cuestión de sorprender
non é cuestión de pensar
non é cuestión de foder
dime algo salinas
dime algo timiraos
dime algo antes
de empezar a paos
voume antes de quedar
aínda moito máis mal
prefiro rematar a tempo
cunha verba como intestinal