Aquí estamos con feridas semellantes
cun sorriso que adquiriu forma de cicatriz
pero viñeches a pesares de todo
E se me calo non é que non teña palabras
xa teño roto demasiados momentos até o momento
Enferruxáronsenos as ilusións
e as cartas que quedaron sen enviar
Hoxe dálle recordos á felicidade
E se me calo non é que non teña palabras
xa teño roto demasiados momentos até o momento
Non hai máis milagre que vivir
e xa o sabes, xa o sabemos
E estás lonxe
E inventei mil palabras parecidas ao arrepentimento
e mil miradas tristes parecidas á túa