Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

Amijos e amijas do requeixón, aquí estou de volta tras unha finde semana máis da nosas vidas

por Muros abaixo.

Que poido disir do mesmo? Ummm... A mítica: Xa se van notando os días.

E ajora, sen máis historias, paso a coljar algúns dos titulares que nos deixou este período

de tempo atmosférico e periférico:

-O requesón, Juanca consagrándose.
-Cando Pau vai sacar cartos, Fe sempre fai declarasións explosivas.
-Un clásico da noite: "Pero somos seis!" "Se nos multan pajamos entre todos". E listo.
-Campos collendo sen botar carta: a xojada mental.
-ING e a copa: Fixémoslle a xojada ao sistema.
-A Rocco xa non lle dá a memoria do móbil.
-Cousas jrandiosas que se escoitan: "Quei joderon cartos os que estaban no Ayuntamento en Marsella".
-Yeah! Dos mil seis!

E euquisei.

Así.

Sejiremos informando.

Ou aljo similar.

Os Arriva sejen sendo os Finisterres.

Que non xojen coas vosas mentes.

pode que as noites sexan de pedra
e pode que algún cicelador lírico
abra o peito cru
entre aire fervendo
e fume negro.

serei forte.

a grandeza guiará a tristura.

A todos e todas os que se pasen por este sitio.

Al pueblo de México.

Hermanos, nosotros nasimos de la tierra...

Non, espera, non era iso.

A ver...

Ah! Si! Que como ao pareser o público de este cutre-blog aumentou no que é o espectro sosial, é disir, xa o visitan persoas que nin me imaxinaría que o farían na súa vida, tendo en conta que este sitio naseu para o que visen 3 ou 4 amijetes e amijetas, justaría de puntualisar aljo.

Toda aquela persoa que se poida sentir ofendida naljún momento ao ler aljo do que por acá pulula que pense que está feito dende o bo roio, dende a falta total de janas de molestar ao persoal e que calquera protesta ou historia será tida en conta (inda que despois non lle faja caso, quen sabe).

Os que me coñesedes xa sabedes como son. Ou non?

Pois iso. De raises.

Saúde, pas, amor e antisiclóns a barrelos.

O concepto de ideal está configurado dende o plantexamento dun mundo plano que non existe. Dende o momento no que un pode entender isto, só resta desfacerse de esas pantasmas e dar solucións ao que aparece momento tras momento, apreciando a complexidade da realidade.

e agora estarás rindo
ou intentando entender o que se dixo no asento do lado
ou pensando en bolboretas soviéticas
e verdes como
un sol verde e grande.

aplausos traio
para quen fixo de todo isto
unha traxicomedia
tan nefasta.

segundas persoas
e estraños.
destino planeado.

non quero nada.

pénsao.

neste momento ninguén está pensando en ti.

Ala! Agus e Lutxi xa teñen o puto carneto de condusir.

Conclusión? Que xa só quedamos Glo máis eu na vella escola dos que van un pouquiño a pé, un pouquiño andando.

Felisítovos, amijos motorisables. Pero non me deixedes en terra.

Amijos e amijas deste espasio interestelar, ando por Muros fasendo de todo menos cousas productivas.

Que vos podo contar? Que a semana pasada vinme moi pronto pa Muros, que o sábado á noite foron dos que marcan, que o luns andiven por Santiajo santiajeando e que hoxe fómoslle a comer á praia.

Agardo que entendades que teña este sitio tan abandoado dado a vajansia na que entrei.

Mentres non paso a coljar turbocaralladas por acá recoméndovos que vos pasedes polos blogs amijos que teño en favoritos. e que, por exemplo, vexades a retaíla de fraseoloxía que Roke nos deixou para o noso disfrute e escarnio.

Veña! Coidádevos!

Saúde, pas e prosesións suisidas!

A sangre y fuego. A sangre y fuego.

Hoy el imperio nos exige cordura.
Mucha más de la que es capaz de admitir esta locura.
Hoy más que nunca impone calma y paciencia.
Dicho en otras palabras: la obediencia debe ser ciega.

Le importa más el beneficio... y que sangre quien sangre.
Le atrae mucho más la eficacia que el hombre y que el hambre.
Le inquietan más los dividendos que nada y que nadie.
Dos son sus objetivos: crecer y multiplicarse.

A la fuerza y por la fuerza su fuerza se refuerza.
A la fuerza y por la fuerza su fuerza se refuerza.

Pero posiblemente diría que mellor estar na camiña.

Boas amijos e amijas das telecomunicasións anais, xa estou de volta nesta terra e, por variar, pa quedar durante un período máis longo do que acostumo, porque este finde non lle baixarei a Muros (así que o ING perdese a turbosachadora arrítmica) e po sejinte iremoslle, se todo vai ben, ao Viñarock ata Albasete.

Que que tal foron as vacasións? Pois ben. Pa que prejuntades?

Perdón por tervos abandoado durante este período, pero prometo que en breves datas teredes jrandes (tirádome o roio) caralladas por aquestas terras, teño un par de entrevistas no forno e turbopallas mentais ajardando poder sair á lus, ou á marilús.

En fin. Sejiremos informando.

Ou así.

É o noso amijo!

O home que sempre ten coña ler o nome!

Si! Existe!

O puto Danko Jones!

mañá vou facer o que me dea a gana
e non digo gana ou gaña
digo que vou facer o que queira
é dicir
vou coller
e ir ao meu
ao meu aire
espertar cando e onde queira
e marchar
vagabundo
despistado e sen máis senso
que o que alguén pode entrever
porque os eruditos
poderán ver algún senso
pero non
non terá senso
nin será sensual
e irei buscando a carga emotiva
de cada momento
porque será o único que haxa
alá onde eu vaia
e o resto
daráme igual
porque indo polo mundo adiante non haberá
facultades
nin futbolíns por escachar
nin haberá descendencias
intuidas e saxonas
e tampouco haberá
indo polo mundo adiante
nin un so teléfono
nin cousas tan estúpidas
e farturentas
como mensaxes
televisión
autobuses
cristal
asfalto
balóns
laranxas
amorodos
e outras cousas
que poderiamos meter na maior
licuadora
do universo
pero non
non haberá nada diso
non haberá epónimos
nin anxos
nin bolboretas
nin náufragos
nin escadas cara ao fondo do mar
porque nin siquera
haberá mar
e será así
o xeito no que eu vaia polo mundo adiante
ao meu
facendo o que me pete.

Non sei qué teño, nin se é jrave nin nada.

Pero hoxe, mirando movidas na biblioteca para o choio de hispanoamericana, creo que fodín un xeonllo. E xa é trsite que fose deste xeito.

O roio é que me doe ao andar bastante, e iso que inda foi hai relativamente pouco.

Ao chegar a casa poreina en frío e a partir de aí a tomar antiinflamatorios like an animal.

A automedicasión é a base da medisina en Jalisia, amigos e amigas dos Neubrofenes.

Resade pa que cheje dunha pesa ao Viñarock!

Every morning, it's a new surprise
don't know who I am before I roll the dice
the options is the only thing that I decide
you see, I live for the moment know
I never did before, with all and everything I sweep the floor
random I am, I never give a damn about what's gonna happen next
my wife and kids they left me and my job is just a memory
but that's the kind of price you've got to pay
if you're gonna go your own way
salving problems can be done in many ways

I don't care, I just roll the dice
It's o.k, cause I just have to pretend that I am someone else

Bueno, por fin contamos nesta secsión de dubidoso justo con aljén de xeito, pois, ata a data, se xuntamos a todos os que se foron pasando por acá nun autobús, sejuramente ese bus iría pa Conxo (que puta paranoia máis rara me acaba de entrar). Bueno lo, que, Paula, que lo?

ke lo? nada por aki encantada de partisipar de este acto de tan distinguido reconosemento mundial.

Este ano estás cursando creo que o que xa é o teu cuarto ano na carreira de Odontoloxía, fálanos un pouco sobre o asunto. Como o levas? É verdade que o projrama da carreira está tan mal que nos sinco anos que dura non vedes un so dente de allo? É un asunto que inda ten penDENTE?

pois si, é o meu penúltimo ano de carrereira, cousa que xa me da vértijo.levalo lévoo ben non podo queixarme, pero os últimos anos fanse un pouco duros porque son moitas horas e demasiados dentes asique os de allo xa nin velos diante( samu me apasionan tus sutiles juegos de palabras)

pero non solo de dentes vai a cousa ehhhhhhhh que é o ke todo o mundo pensa:ah estudias odontologia, eso dos dentes, mima vaste forrar. estou ata as narises de que me dijan eso. Eunha profesion apasionante, ainda que a xente lle paresa mentira

Que opinas do ratonsito Péres?

ese maldito ratiño acaba con nós. é o jran problema dos estudiantes de odontología. nunca consejimos dar con el, que e o que se queda con todos os dentes que nós nesesitamos para prácticas.

asique xa sabedes, se aljún día o vedes por ahi avisádeme que o ajradeserei profundamente. ese maldito ladrón!!!!

Ata a data, que foi a cousa máis chunga que viches nunha boca?

buffff difissil elecsion. en fotos téñoo moi claro:unha boca que en ves de dentes paresía que tiña persebes ( non sei como aljén pode chejar a eso) een primeira persoa penso ke un día que explorando unha muela empesaron a salir trosos de carne de debaixo. a veses pode ser bastante desajradable.

E cal foi, en outra orde de cousas, a cousa máis chunga que viches sair dunha boca?

buffff ainda mo pos mais difisil. sejuramente aljunha burrada que dixo aljún pepero, pero non sabería con cal quedarme, hai para alegir!!! por desjrasia burradas salen moitas poals bocas de moita xente todolos dias. ainda que tb teño jrabada na miña mente con lume a pota de dani calistro na entrada do louvre na excursion de paris(quen estivo ali sabe do que falo) eso si que foi chungo, non se olvida

Hai pouco viñeches de Cuba de faser o paso do Ecuador. Por que te tiraches ensima dun cactus?

diossss ainda levoos restos no meu corpo!!!! xa mo di miña nai: ti e millor que non salas da casa que sempre volves con aljun jolpe. eso foi a putada do vaixe(e tiraronme eh ke non me tirei por justo) pero todo o demais superao con creses. animovos a todos a que si podedes vexades a habana, non vos deixara indiferente.

Hai aínda máis pouco tempo fostes pasar un finde a Londres. Tan mal che trata Félix?

peor e que xa non sei que faser para librarme del eh!!!!(fe, sabes que e coña)

Non, ajora en serio, que tal por Londres?

moi ben, pero foi pouco tempo asique camiñamos demasiado durmimos demasiado pouco e vimos moitas cousas e saquei aljunhas conclusions: buckingham palace é un fraude, os ingleses uns ladróns que se lavaron todo de grecia,roma e ejiptoe se queres forrarte colle toda a roupa que tes no faiado pona nun mercadillo a presios exagerados e di que e "vintage" nejosio do sijlo.

o que me flipou foi a cantidade de rasas distintas que ves e que conviven sen ningun problema,eso paraseme admirable.

Que opinión che merese ese apelativo de "Mamá Paula" co que aljunhas persoas se refiren a ti?

bueno bueno, entendo que non hai mala fe en aqueles que o din eh samueliño pero xa veredes, avedesme de dar a rason co tempo (xa sabes, cando vos pase aljo coma o meu co do retrovisor)

non me molesta o mais mínimo. ademais se non fora por que vos raio en esos casos a ver donde estebades aljuns ahora, desjrasiadiños de vos, con mil causas pendientes coa xustisia por escandalo publico!!!!

E ajora a secsión que todos ajardamos con ansiedade. A parte da entrevista na que poño palabras ao tuntún e ti me pos o primeiro que se che pasa pola cabesa. Veña, dálle:

Árbol-flor: ribeira, félix, perdón el camping el coroso????
Espello retrevisor: malos momentos de ahi o de mamá paula
Mermelada: ?????
Confitura: non o pillo
Churra::coma a casa ese jose juan!
Suiss: mijeliño. van triunfar
Kenodí?: aupa kenodi aljun dia farase realidade

E ajora, e sen ánimo de resultar pesado co asunto, pero si con ánimo de festa e desacougo alimentisio... que lo? Para cando a voda?

xa sabedes cando a pajedes

En fin, non che toleo máis que tampouco está nas miñas intensións trastocar a túa axenda. Moitas jrasias polo teu tempo. Vémonos, mosa! Unha aperta forte e sentida!

veña rapas vemonos jrasiñas a ti por acordarte de min! KENODí!

as meirandes verdades por vir
serán soles silenciosos e escuros.

cando a inocencia berra,
cega,
dende ondas invisíbeis
sobre cincocentos gramos de alcol e xenreira.

na carne
pólas ceibes e vermellas.
na carne
máis carne sionista fagocitando
esquemas áureos.
na carne
a vida carece dunha misión
e aluga calquera cousa
estúpida.
na carne
a forza do que non é
solápase baixo a tenrura
do que non é.

a elección fai dano e molesta.
a elección é unha merda
e afastareina día tras día.

sucedáneos.
masturbación.
sexo.
playstation.
bruce willis.
castromil.
chándal.
hip-hop.
pipas.
mobilidade.
esencia.
caldeirada.
bailar.
miopía.
sábanas.
margaridas.
procesións.
centro-dereita.
almanaques.
gasoil.
licor.
vontade.

a inxustiza non ten nome propio
e o máis belo do universo molesto
ten nome de mar.

Escoitei por aí que Calamaro estará o 21 de xuño realisando un conserto na Coruña.

Que me dijan ónde se venden as entradas que xa me poño a faser cola.

Este ano selébrase en Cantabria unha espesie de ano santo raro (non me quedei moi ben co nome, pero agardo que me saibades perdoar este detalle). E como ano santo que é, as autoridades xa non saben que faser cos cartos que teñen no caixón e dedican a ir jastándoos no que teñen a ben.

Por exemplo, cando é o ano santo en Compostela pois é mítico ver ao conselleiro de turno anunsiando actuasións, consertos e eventos de diversa índole.

Pois, do mesmo xeito, unha autoridade cántabra anunsiou unha serie de eventos que se levarán a cabo no marco dese ano santo: que se La Fura, Comediants, Woody Allen (supoño que cando dixo isto se refería ao jrupeto de jazz que ten), Jennifer López... En fin.

Así mesmo, tamén se vai orjanisar unha exposisión con códices e movidas deste estilo. Uns destes códices, aos que lles chamaron "Beatos", foron solisitados a outros mosteiros ou bibliotecas. Estes préstamos, que se deron a entender como jratuitos e tal, si implican un custe, por un seguro que cobre o transporte e seguridade do chirimbolo.

Pois ben, sabedes canto lle custou o sejuro de un so deses códises? 35 millóns de euros!

O mundo toleou. 35 millóns de euros por ter posto un códise nun expositor durante un mes. Sen ter en conta o resto dos que terán por alí expostos.

Que alguén mo explique.

Asomareime aos teus ollos
para ollar o craro ceo.
Os teus ollos namorantes
que gardan a Lua dentro,
na lágoa da miña alma
espallarán un luar tépedo.
O meu corazón a festa
repenicará alagareiro.
Aos teus beizos frorecidos,
pombal de verba amantes,
fan romaxe os meus amores
silandeiros e arelantes.
Na fonte da tua boca
bebín as miñas saudades.

Dende aquí recomendo a todos os visitantes de esta páxina que consigan, do xeito que poidan, a versión de "Soledad" (orixinal de Mano Negra) de Les Caméléons.

Máis nada.

estou durmindo
e durmindo
collo o teléfono

sharp
sharp
sharp

heroína
maldita heroína

collo o teléfono
e inda non me cosco de que sigo a durmir
en serio
sigo
durmido
e non controlo
o meu corpo
ou os meus ollos
intento
mirar
e non podo
intento
coller a chamada
pero non podo
e hai catro chamadas perdidas
e entón esperto
e o teléfono
está na mesiña de noite
e a realidade
era outra cousa

resígnome

dásme unha birra
e fágoche unha canción

e nada máis

Déixademe ir un tempiño a pasar o tempo por aí, ho...

Que non fajo mal a ninguén...

Veña, ho...

Boas, amijos e amijas desta secsión tan estúpida. Na data de hoxe temos o praser de contar aquí coa presensia de Evita, unha descoñesida para moitos e unha moi descoñesida para outros. Comesaremos, como adoita ser habitual para romper o xeo para faserlle un cacharriño, cunha prejunta de ámbito xeral. Evita, que lo?

eso de una desconocida para unos y una muy desconocida para otros...como que me hace sentir bastante mal, la verdad! pero vale, tengo que confesar que me cuesta eso de "darme a conocer", ala, ya lo ha dicho.

Ajora empeso coa parte máis seria. Que estudabas: Electrónica ou electrisidá?

tio, es que no se va a acordar nadie de lo que estudio? electricidá!!! ves de que vale decirle a todo el mundo lo que estudio? no me escuchais! y así pretendes que me conozcan...

Bueno, sexa o que sexa... Que tal che vai? Como o levas? Aprobaches "Enchufes II", que seica era a que lles queda a todos?

enchufes II way, lo saqué a la primera practicamente! el resto bien, no me quejo. eso de curso por año no es pa mi, pero bien.

Vale, todo moi bonito e moi tal. E cando remates coa carreira esa, con que se supón que nos vas sorprender?

os sorprenderé trabajando por ahí, o en oficina o con empresa de electricidá, y si me da el chungo, pos iré a alguna obra a ponerme uno de esos cascos tan chulos...

Con este creo que xa van catro anos en Ferrol, como che vai por aquelas terras? Que tal che tratan? Ou que tal che maltratan?

ferrol es un asco, que nadie venga por aquí. la ciudad está muy mal cuidada y hay gente muy rara (no lo hago por mal, pero es que hay gente MUY rara, y sin contar los yonkis y los gitanos, que conste). pero weno, con la gente que ando bien, el 6 es el s. pepito, la fiesta de nuestra facultad, así que animados. así habrá algo de gente por la calle, que de noche casi no hay nadie, son unos patateros.

Bueno, pasando ajora a un plano máis empalajoso-tiñoso, que lo? Tes a aljún rapasolo faséndoche as beiras? E as quintanas? Fasllas ti a aljén?

eu facerlle as beiras a alguén?! non! como puedes pensar eso? no en serio, nadie...si es que nadie me quiere!:( vou chorar. sencillamente creo que no me gusta nadie especialmente y creo que no le gusto a nadie, comprensible, no? pues eso

É verdade que na vosa casa tendes 9 coches?

no, tenemos 3. tengo que especificarlos? el nissan primera,que ahora es de mi mamá; el 206, que es de fati y mío y el mercedes c320, que es de mi papá, pero cada vez que me deja ahí me subo yo de conductora, no sabes lo que mola conducir ese coche!! es...alucinante, en serio.

Que ostias tes en contra do ska?

no tengo nada contra el ska...pero como que lo tengo un poco anoxado. no sé. estoy en proceso de escuchar franz ferdinand, queens of the stone age, the caesars, rammstein, gentleman un poco de todo, vamos. pero el ska...como que aun no puedo escuchar demasiado seguido. a mi prima tb le mola y a veces me raya demasiado con el, igual es eso...

Que opinas de Jordi Cruyff?

jordi cruyff está acabado, de hecho nunca triunfó tanto como su padre, vale que se lo puso chungo, pero como que podía intentarlo un poquillo más, no? desde que piró del barsa...to fue en picao, creo yo.

Sejes sendo sosísima?

por supuesto, se comprueba al leer esto. pero weno, creo que ser sosa forma parte de mi encanto, si es que la sosería puede considerarse parte de encanto...de verdad, soy sosa, pero hay gente más sosa que yo y no siempre soy igual de sosa. quiero decir, que no tendrías porque llamarme seguido sosa, creo yo!

Ajora pasamos á mítica parte na que poño palabras ao tuntún e ti posme o primeiro que se che pase polo serebro ou médula espinal. Aí vai:

Ourense: seco
Esgrima: complicado
España: torito osborne (lo siento, pero realmente es lo que me salió, muy triste, lo sé)
Culleredo: cerquiña
Xogo: risas

Na vida real, aljunha ves te despedíches de aljén con sete abrasos reais?

no, pero con un abraso de los que vale por siete, si. y eso es lo que quiero decir con mis 7abrasos. no me voy a despedir así de alguien. es como un abrazo de verdad, no de los que te das con cualquiera cuando te lo presentan o te despides de una persona que no te importa, entiendes?

Bueno, mosa, jrasias polo teu tempo e dedicasión a tan lamentable empresa. Ajardo que todo che vaia maso ben e a ver se nos vemos aljún día. Unha aperta forte e sentida!

lo mismo digo, que ya hace mucho que no se te ve el pelo. es muy triste que te vea más mi hermana que yo, no lo has pensao? y, weno, salludos a todo el/la que lea esto...y, vale, siento ser tan sosa:( 7 abrasos muy grandes!!

soterrado vivo
morrer por ti
tolo de amor
desesperación
para sempre

iso é máis
do que pode
soportar
o meu discurso

así que falarei das
nacións
do vello mundo

nas nacións
do vello mundo
non queda xa un recuncho
sen investigar
e dáme igual

special k con nesquik
e leite río
de tetra brik
de litro e medio

nunca quixen perderte

pero dáme igual

Esta fin de semana temos todos unha sita obrijada na TVG. O sábado pola tarde, no projrama Luba TV, o jrupeto Loretta Martin fará un par actuasións. Presentarán dous temas do disco que acaban de jravar.

No projrama anterior sairon Lamatumbá, así que podedes faservos unha idea de que o bolo ten o seu peso en plan guay. Pero sabedes por que saen aí? Pois porque o meresen, hostia! Que se saen!

Así que xa sabedes, rapasolos!

Fai funky, meu!

Aúpa Lobo!

o terror das verbas
nunca acadará as súas finalidades
o terror das malas miradas
non chegará a encherse e verse vermello
o terror do vivir
é máis sensato

por todas as mulleres que nunca tiven
escribo esta peza de amor e odio

o terror da amizade
son regras de xiz amarela
o terror da familia
vai negro e avanza
o terror dos berros
arrea e cuspe por riba da memoria

por todas as mulleres que nunca tiven
escribo esta peza de amor e odio

o terror da saudade
minte
o terror da distancia
é clicar onde non queres
o terror das posibilidades
non se ten e posiblemente non se tivo nunca

por todas as mulleres que nunca tiven
escribo esta peza de amor e odio

o terror dos erros
arrola e razoa en centos de terreos
o terror da fame
galaxias e estrelas
o terror do lunático
calcula exemplos e paradigmas

por todas as mulleres que nunca tiven
escribo esta peza de amor e odio

o terror do silencio
sabe á túa pel sedenta
o terror do amor
auxilia aos soños de suor e fracaso
o terror do odio
claudicante

por todas as noites
escribo esta peza de amor e odio

Pero eu case que me vou ir ao Viñarock a pasar un pouco o rato. A ver qué tal.

Por que me dá por aí? Pois mirade, nenos e nenas, resulta que hai unha serie de jrupiños que ao tío Samo xa lle ía fasendo xeito ver, e se non me dá por irlle agora que son novo e tal non os vou ver na vida.

Díjovos aljúns dos que teño pensado ir ver, porque a todos non se pode, inxenuos: Habeas Corpus, Banda Bassotti, Los Suaves, Berri Txarrak, Sepultura, Def con Dos, Violadores del Verso, The Locos, Vikingo M.D., S.A., Ojos de Brujo, Delinqüentes...

Eu qui sei.

Así que se me botades en falta xa sabedes que é da miña vida. Ao voltar xa vos contarei, se me dá o corpo, cómo foi o asunto e contareivos o qué foi o asunto.

Veña. Pasádeo ben e resade polo meu xeonllo.

Saúde, pas e Kenodí!

Pode que o mundo trema baixo os meus pés
e pode que a morte sopre no meu ombreiro
tentando derrubarme

Pode que o silencio se antolle
miserento e a que a dor
me engula
negra
e resabida

Pode que non me atope
co teu onte
e que o espectáculo aparente
apareza
con sons cambiantes
que falen de paxaros que coñecen o protocolo
dos teus beizos de anxo

Pode que as situacións
cheguen e que calquera posibilidade que se plantexe
careza de guión

Pode que o mundo se desfaga en anacos
en magma
en lume
en frío

Pode que semelle difícil
pero
miña vida
ti posmo tan fácil
que o imposible
e non quererte
como te quero