a diario
veño en ser
un presidario
de todo o que non é
o meu silencio
rachan cadeas
e sae fume negro que cubre a cidade
como un monarca
branco e frío
sen fogar
sangue que ferve
sol que mata
silencio que se queixa
de ser o que é
de ser o meu silencio
de que o comese nalgún intre
o proceso dixestivo tórnase revelador
traga traga
disocia
aproveita a enerxía
chúchalla
e caga duro
todo o que xa non será
na nosa pequena vida
no noso grande corazón
.