Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

as mellores conas están por chegar

o mariñeiro conversaba
nun ton un tanto ferinte
coa camareira
de aquela taberniña

a camareira xa estaba de volta de todo
e era algo gordecha
pero non tanto como para arrincar
a graxa
metela nun porro
e fumarse as súas chichas
nun longo verán

estaba gorda

até aí de acordo

pero o mariñeiro falaba
por falar
como se debería falar sempre
e dicía cousas
que caían en vasos de cervexa

as mellores conas
serán horizontais

preto da escea
atopeime cun señor maior
que arrecendía a señor maior

é dicir

arrecendía un pouco a morte
e outro pouco a doenzas

o señor maior fitaba
o seu café
confiado na súa morte
ou na súa doenza
e escoitaba tamén a conversa

ou o monólogo

a camareira lembraba
os seus tempos no instituto
os cigarros
as primeiras masturbacións
que lle aplicou o seu mozo aquel
a chaqueta que sempre levaba a clase

o mariñeiro seguía

as conas que están por chegar
son como verdadeiras bocas
femininas

marchei

o sol comezaba a saír
e eu tamén comezaba
a estar tranquilo