![]() Arrepentirme podería ser algún tipo de arte |
||
|
busca... |
Sandra, filóloga a escala![]() Amijos e amijas da filoloxía en horario adulto, hoxe temos a jran fortuna de contar con nós cunha rapasa de lei: Sandra. Ola, Sandra, benvida a este sitio. Que tal o levas? Pues bien, estoy hasta las narices de los exámenes, cuando realmente no es para estar hasta las narices... así que no sé, estoy inactiva, inquieta y contenta. Sí, bastante contenta. Y además después de cuatro años de paraguas por el culo por fin me haces la entrevista así que guay, jejejeejejeje. Sandriña, pouquiño a pouco xa estamos en cuarto. Como valoras o teu paso por esta carreira? Que sabor de boca che vai deixar? Jooo, cuando se acabe me dejará mal sabor de boca porque en realidad me da va a dar mucha pena... pero bueno por lo demás genial, ya sabes que me encanta la carrera y que lo paso genial y además ha habido momentos de todo un poco en estos cuatro años: en plan broker es idiota (cualquier momento), en plan apruebo latín (viva), en plan estrenamos nuestro primer corto (camino y yo intentamos mear en los wateres de tios, tú vomitas tortilla y cerveza en el aparcamiento y mucho más), en plan raquel superpedo dice "daros un besitoo" (tú no estabas, luego hubo besitos varios), en plan heridas (y ahora cicatrz en la rodilla por beber sin haber cenado), en plan celebrando ser mujer en la biblio (jejejejeje) y más y lo que nos queda. Eso sí, en cuanto a conocimiento, he de decir que ahora tengo un poco de cacao y que quizá algunas cosas que sabía antes de entrar en la carrera ahora ya no las tengo claras y yo soy de las que digo "andé" en vez de "anduve" y me quedo tan ancha porque ahora tengo otra concepción de la lengua y deberían regularizarse ciertos verbos. Lo mejor de la carrera: algunos libros, algunos profes, nuestros cortos y vosotros. Seica que cando remates vaste meter en terser siclo. Explícanos un pouco de qué vai o tema. Bueno, pues es algo así como que no lo tengo claro claro pero vamos que son dos años, haces la tesina y las asignaturas son con trabajos (no con exámenes) y se supone que te especializas en algo al elegirlas. Yo desde luego tiro pa literatura porque lengua.... en fin, y no sé. Luego en el segundo año si tienes una beca de doctorado te puedes ir de estancia algún sitio que te lo pagan. Y nada tendré que aclararme y decidirme sobre todas estas cosas importantes que conlleva el tercer ciclo y que ahora no sé muy bien cómo afrontar (todo se andará). Lo bueno: no me pongo a opositar según acabo la carrera, sigo con algo que me gusta (porque a mí me mola), raquel también lo hace y además nos veremos con ion y contigo (o hay más probabilidades así) por los pasillos. A día de hoxe andas de bolseira pola facultade adiante. En que consiste a túa labor na bolsa esa? Puesssss, ahora mismo estoy escaneando, limpiando y retocando relaciones de sucesos del XVII, esto es, que digitalizo y preparo para que posteriormente se cuelguen en una biblioteca digital lo que fueron los primeros periódicos o soportes de noticias. son unas especies de noticias, muchas en verso, sobre temas variados: ha nacido un niño con dos cabezas, un hombre ha matado a su mujer, se murió el rey pepito, se ha visto una nave voladora por encima de no sé qué sitio... vamos, como ahora. En la beca lo paso bien y además me ha hecho ver que tras la carrera hay otras cosas que aguantar una clase llena de mocosos hormonados a los que no les importa un huevo qué es un encablagamiento abrupto. De todos os libros que lemos dende que empesamos, con cal te quedas e cal mandas ao lume? Tío, vaya preguntas me haces, si ya sabes que yo soy muy complaciente con los libros (salvo Bajo hielos eternos o como se llamase que se me atragantó y como no me iba a examinar de él pues pase de él, pero vamos que un día de estossss, en veranooo o así lo leoo). A ver, Samuel, como ya sabrás soy una apasionada de La Regenta pero me molaron muchísimos más, por no decir casi todos (Cárcel de amor, Lo prohibido, Los pazos de Ulloa, La muerte de Artemio Cruz, El señor presidente. El perro del hortelano...). Así que me quedo con la mayoría y a la hoguera pues.... pfffffffffff La tabla de Flandes me decepcionó, El Quijote es una obra maestra y todo lo que queráis pero no, no, no me gusta, tampoco uno de Valle-Inclán... bueno ese que leímos con Fidel. Y eso. Dende que nos coñesemos, cantas veses me dixeches "A ver, Samuel..." con ese ton ameasante tan característico? Tantas como tú a mí "A ver, Sandra", "A ver, Sandriña" y más amenazante si cabe "Sandraa" (hay una grabación que lo confirma, aunque te contengas). Por no hablar de tus caras desesperadas (o desesperantes) o las mías escandalizdas (pero no escandalizantes). Pero Samuel si no no sería lo mismo. Es así. Tampoco me enfado de verdad jamás asi que... Además a veces te mereces que te ande "a ver, Samuel, ¿tienes prisa?" o cosas similares, jejejejejeje. É verdade que os teus órjanos máis que órjanos son orjanillos? ¿Qué clase de pregunta me haces? A ver, Samuel, podría decirte mil cosas con respecto al tamaño pero sólo te diré: el tamaño no es lo que importa, los mejores perfumes se guardan en frascos pequeños y no sería la misma con órganos más grandes (me sobresaldrían por todas partes...jejejeje). ¿Todavía no has dejado de sorprenderte conmigo, tío? Así soy: pequeniña (aunque yo creo que no es pa tanto, pero al lado de tí y de tu cabeza...). Por que os da nosa clase non ajuantan un día de festa e sempre quedamos sos polo Orsán adiante? Pfffff, pues no sé, será una broma que nos gasta el destino (es una prueba que te respaldará la próxima vez que no quieras bajar), no sé. Es que ya se verá en la casa rural si se piran pa su casa o qué coño hacen (o ni beben ni nada). Es que somos la fiesta padre, samuel, ya se vió la fiesta que nos armamos cuando nos quedamos solos. No, a ver, bien en el sentido de que lo paso guay contigo pero los demás tienen un Cero en compañerismo de juergas. La próxima vez a ver si al menos nos equiparamos en nivel de ebriedad, tú llevas zapatos o algo, no nos encontramos a fiti, a mí no intenta seducirme un melómano y esas cosas. Ajora a parte da entrevista na que che poño unha serie de palabras e ti pos o primeiro que se che pase por esa pequena cabesiña túa: Galdós: forever En fin, até acá o noso tempo, querida compatriota filóloga. Jrasias por o teu tempo, dios cho paje cun fillo cura. Unha aperta forte! Vémonos! Samuel, gracias, a tí. Un (pequeño) beso. Comentarios » Ir a formulario
Buenas, muy Sandra la entrevista, como ya he dicho. Ala, ya la he comentado, lo interesante sería ver comentarios de la gente que no la conoce (¿verdad Raquel?). Besos a todos/as.
Fecha: 17/02/2007 13:26. |
Archivos
TemasEnlaces
|