Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

Este puto blog fai hoxe, exactamente hoxe, tres putos anos.

Tres anos putos!

Canto tempo! Normal que ao Clint lle desen unha puta medalla ao mérito!

Aúpa Clint!

E cando un pensa todo o que ten pasado dende entón, a de voltas que ten dado todo...

A de persoas que entraron na dinámica vital do que aquí fala. Outras que sairon. Outras que non se sabe delas.

Empesaba todo con un pequeno artijo sobre unha saída en compostela, un poemiña ñoño sobre aljo que poucas persoas saben o qué é e unha puta letra de Blind Guardian.

Dende aquela empesou a creser (ou decreser, depende de como se mire) e empesou a convertirse case nun puto xeito de me comunicar, xa fose por medio de indirectas, escritos, avisos, disindo en qué plan estou... Ou para a partisipasión popular, xa fose coas entrevistas ou cos concursos.

Cantidá de xente que coñesín a través de este puto sitio, xa fose por un motivo ou outro.

E sei que ultimamente teño unha secsión un pouco abandonada, sejuro que volve a renaser das súas sinsas.

E non sei.

Jrasias a todos os que perdedes o tempo pasándovos por acá, alimentando o meu famélico ego merdento, e jrasias por comentar, por colaborar nos concursos e por de todo.

E lembrade...

Pode que pasase de todo ao longo de este tempo, pero hai aljo que non muda...

ARREPENTIRME PODERÍA SER ALGÚN TIPO DE ARTE