Arrepentirme podería ser algún tipo de arte



busca...




Leven os meus ósos onde non haxa

non imos salvar nada

falecerá todo
e o poder fará calquera
cousa
e as gaivotas
serán gaivotas

había ben tempo
que non pronunciaba ningún hache
e había ben tempo
que non agardaba
que me levases ao sol
na procura
de palabras e verbas
e outras cousas
nas que meter risos
e tolemias

falecerá todo
e a sorte fará do ceo
un corpo negro
chamicento

chas chas chas chas...

chamicento

pintas esqueletos
e poslle lingua
pero non lle pos
ollos

pos pos pos pos...

pospós
ao meu esqueleto
na beira da túa cama
e agardas que rece
ou fale con deus
ou coa puta da súa existencia

voume arrincar
a pel a chantadas
e tirar o que me quede
pegado
aos ósos
cun coitelo que leve
grabado o nome
dalgún pai morto

o que raspe
será o meu almorzo
na mañá tranquila
e nos teus ollos
famentos

fame de esquizofrénica
levedade
eterna

02/12/2007 12:09

Comentarios » Ir a formulario


Autor: Samo

Escrito o 15-3-2006.

Incluído no poemario aquel de "A xenreira de mil anxos".

Fecha: 02/12/2007 12:11.



Autor: sarita

aun estoy con la práctica. es la peor práctica de la historia. da asco.

me estoy volviendo estúpida.

besacos

Fecha: 03/12/2007 01:38.



Autor: ..

idiota

gracias por por ponerme los folios

Fecha: 03/12/2007 11:26.


Añadir un comentario




No será mostrado.






Visitas resibidas dende o catorse de marso de 2006. Canto insensato hai no mundo.


Web Counter

Archivos

Temas

Enlaces


Suscrí
bete a este blog. RSS 2.0 Este Blog ha sido creado con Blogia. Ver derechos de autor . Estadísticas. Admin. [Blogia colabora con iCities, 1001 relatos y el I Encuentro Rural de Blogs.]