Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

Mañá fago vintrés anos, vintretrés. Fago máis ou menos vinte anos e tres anos máis.

E non miro atrás non miro a ver qué fixen y luego qué tal y qué tal tu carrera y qué pìensas de lo de decir GRAZAS aigh estos del bloque.

Heilt, Castelao!

Mañá fago 23 anos e vinche tres anos e menudo culo que tes vaca gorda boa leite.

Mañá fago como que baixo a Muros e Muros é un sitio circuncidado por decreto Muros non ten nada especial máis aló das nosas mentes de muradáns (os que o sexan) ou de pervertidos (os que o sexo).

Non sei por qué ninguén me escoita nin me fai caso. Heime de facer unha casa e meter a toda a xente que me escoita para que divulgue entre as esquinas da casa a boa nova.

Esta semana hei de mercar unha participación para a lotaría de NADAL-RAFAEL e, se toca (jo y si toca ay no vaya ser) compartirei o premio con todos os que comenten isto isto histo histórico histérico. Historia do sexo bucal.

Se practicades sexo oral, non vos paredes a pensar se a outra persoa coñece á perfección a todas as personaxes do Street Fighter II porque o mellor dunha cona ou dunha pirola, ás veces, é a persoa que hai detrás.

Aduuuquen!

O anarquismo é de vándalos. O nacionalismo de separatistas. O marxismo de tontos. Pero en nome do capitalismo bombardeouse tantas veces á poboación civil que non me explico como toda a xente que ten conta corrente no BBVA non está presa.

Non aos cárceres.

Mañá fago vinte anos e pico en aínda me botan menos anos. E mira que teño entradas entre fadas. Entre fadas e FADESA española e ratas españolas. Miña nai querida, canto español e eu tan novo.

Serei amado novamente. Levarei a todo o mundo até o fraude que sempre serei. Mellorarei. Farei de min mesmo un Sagat da vida e irei pelexando sen xeito ao tuntún e never give up.

A xente que pide Bitter Kas nas terrazas de verán, aos seus fillos pídelles... MOSTO! (e non hai maior verdade que esa).

Azken guda dantza!

A cobertura do móbil non ten nin puta idea de que mañá fago coma quen que nacín pero a min pélama pélama pélama pélama e cantos escritores hai e eu tan novo. En Donostia farei por despegar os cóbados dos cans da súa iconoclasta posición.

Álvaro Cunqueiro sete cuncas de viño bebeu.

Aínda quedará máis xente boa por coñecer? Este ano coñecín xente boa en cantidades industriais. E que vivan os concertos e o CAP por todo iso.

A min non paga a pena que me coñezades.

Deixo esta entrada aquí e comentade se queredes ser ricos ou, asimesmo, facer menos ricos aos demáis.

Pero unha cousa antes de pirar...

(...si que lo somos, hostia!...)

Levo a felisidá metida no corpo e non ma quita nin deus nin a puta da súa existensia.

Saúde, camaradas!