a cera escorrega polas paredes
e as paredes son de cera
a cera
debería ser vermella
e dos teus ollos
caen pinguiñas de cera
vermella
que escorren até bicar
a túa paz
calculas o rédito
e alguén está dentro do lobo
matouse un home diante de ti
e detivécheste a apalparte
diante de el
hai alguén dentro de cada
pinga de cera
que escorre entre
o coiro do lobo
e pode que non sexas
ti
ti escoitando
esta cera escorrer
e a paz do lobo
escrita en coiro
vermello