Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

Esta mañá, uns etarras mataron a un picoleto nun tiroteo no sul de Francia.

Agora xa veñen os comunicados seguido na radio, os minutos de silencio, a postura da que ninguén se pode mover, a necesidade de defendernos de todo isto...

Pois sabedes que? Dáme igual.

Onde estaban os comunicados? Onde estaban os minutos de silencio nos estadios de futebol? De quen nos temos que defender? Ou aquí ninguén lembra nada?

Cal é a boa violencia e cal a mala?

Puta banda de hipócritas.

non imos salvar nada

falecerá todo
e o poder fará calquera
cousa
e as gaivotas
serán gaivotas

había ben tempo
que non pronunciaba ningún hache
e había ben tempo
que non agardaba
que me levases ao sol
na procura
de palabras e verbas
e outras cousas
nas que meter risos
e tolemias

falecerá todo
e a sorte fará do ceo
un corpo negro
chamicento

chas chas chas chas...

chamicento

pintas esqueletos
e poslle lingua
pero non lle pos
ollos

pos pos pos pos...

pospós
ao meu esqueleto
na beira da túa cama
e agardas que rece
ou fale con deus
ou coa puta da súa existencia

voume arrincar
a pel a chantadas
e tirar o que me quede
pegado
aos ósos
cun coitelo que leve
grabado o nome
dalgún pai morto

o que raspe
será o meu almorzo
na mañá tranquila
e nos teus ollos
famentos

fame de esquizofrénica
levedade
eterna

Sejindo coa recompilasión continua de caralladas mentais, este blog de merda comprásese e mostrarlles a vostedes, auténticos cracks do pensamento, as últimas turbocaralladas que foron soltando as persoas que me rodean.

Aí van:

-Samu: Montamos un grupo de jazz. Eu, batería; Ion, baixo... E ti?
Luchi: Eu, tambor. (Grandiosidades musicais)

-No me corro cada vez que tengo la regla. (Cousas que é mellor non saber)

-Son pájaros estilo aves. (Antonio Pena e a sooloxía)

-Sinco por des, lévome unha. (Félix e as multiplicasións)

-Echa fama y cría cuervos. (O refraneiro popular levando unha patada na entreperna)

-Bua, tengo toda la entrepierna llena de frutos secos. (Mescladillo sexual)

-Las lenguas son una mierda, son una tontería. (O peor que pode disir unha filóloga)

-Del techo al lecho hay un buen trecho. (O sexo, en poucas palabras)

-Vou chamar a María de Pacucho e vouche matar. (Tremenda amenasa dun chavalín a Pepe Toris)

-Juanca: Eu tamén son Vázquez.
Alba: Pero eu son Márquez.
Juanca: Como Gabriel.
Alba: O do Barselona? Gabriel Márquez.
Juanca: Gabriel García Márquez. (Conversas ao marxe da sensatés)

-Chefa de Cucurulo é como Rocky Balboa en muller: "Don Manuel no siento las piernas, Don Manuel no siento las piernas" (Grandiosidade. Pobre Rambo.)

-Quere un pony rosa, vamos a Torea a buscalo? (Torea, onde nasen os ponys rosas)

-E lo ti es inteligente, Samuel? (Pois vai ser que non, tes rasón)

-Eu dáballe a Vexeta. (Si, sexo con debuxos animados, yeah!)

-E díxolle á nai que lle caeu a tapa do báter ensima e que lla amoratou toda. (Coartadas)

-Nós unha ves jisámoslle o pitilín a un. (Reseita de hoxe: jiso de pitilín)

-Botellón girl: cada cual máis puta. (Nostalxia durísima)

-E el estaba: "Vamos para unha marquesina ou para un hotel". (As grandes opsións)

-Ao Piroliño pervertíchelo: botouse aos porros. (Pobre Piroliño)

-Estuven en época selibato pensamiento total. (Épocas duras)

-O outro día estaba falando portijo con teléfono. (Daráslle saúdos a teléfono)

-¿Quieres que te cuente el cuento de la paja y la botella? (Botellas e pajas)

-Que lo vi con mis propios oídos. (Sinestesia)

-A la tía que está a mi lado le das una licencia de armas y un cuchillo y se arma fina. (Ion, lisensia para matar)

-Si fuésemos todos iguales seríamos hermafroditas. (Miguel do CAP sentando cátedra)

-Ei! Se morre a Pantoja imos todos a tomar polo cu. (A nosa vida pende dun fío)

-¿Sabes que me encanta? El peralte de las carreteras. (Conformándose con pequeñas cosas)

-Otro factor importante es que la economía cuesta un pastón. (Viva la economía)

-Dosil: Juanca uniunos, como o unto e a merda.
Estraño: Dosil, estache buscando Piojito para darche polo cu. (Escoitar isto mentres fas dedo, non ten preso)

-Hoy tuvimos una clase genial sobre la yod y las movidas que hizo. (La yod, personaje histórico)

-Cáenme cartos do suelo. (Carlos de Razzia, el adinerado)

-Sabes que prefiro faser eu cos óvulos? Que me caian na braja. (Non á doazón de óvulos, tremendo)

-¿Qué es esta mierda? Sí que soy la peor haciendo fucking. (Zapping, fucking... Máis ou menos)

-Mañana me voy a comprar un cinturón para ver si me animo. (Cinturón pola felisidá)

-Teño ganas de ter un fillo para ver de que color é a caca. (Fóiseme)

-¿Por qué dices Play Dúas? Ah, porque en castellano no hay "dosa". (Matoume morto)

-¿De qué estábamos hablando? De lo de robar. Pues sí, yo apruebo lo de robar. (Apoloxía da delincuensia)

Xentes de aquí e acolá, hoxe contamos neste sitio tan patético coa presensia de Raquel, filóloga en toda regra. Raquel, que lo?

Oh!Estoy francamente sorprendida, espero estar a la altura (al nivel de patetismo, se entiende) y no defraudar a mis seguidores, vaya, a Sandra, jeje.

Como acabo de sinalar, Raquel forma parte de ese grupo de persoas que, sen saber por qué, desidimos meternos un día (un mal día) en hispánicas. Como valoras o teu paso por esta carreira? Que foi o mellor e que o peor?

Pues verás, para mí no fue un mal día sino todo lo contrario, resultó ser la mejor decisión de mi vida. Yo estuve un año perdida por Terapia Ocupacional (ése sí que fue un día pésimo) hasta que un buen día decidí pasar de todo y hacer hispánicas, porque sí, niños, es una carrera sin futuro, pero es la mar de fácil. Lo mejor, sin duda, la gente (toma topicazo!), pero es que es cierto. Tuve la oportunidad de conocer a personas diferentes de aquellas que me rodeaban, y resultó que todos son de lo mejorcito que he visto (bueno, menos uno, claro, no tengo que dar nombres). Lo peor, saber que hay gente en el mundo como Paz Gago o la ex-decana.

Agora estás metida en iso que os operarios de telefonía fixa chaman C.A.P. Unha vez pasado todo o tema teórico, que che pareseu o tema? Que agardas das prácticas?

Me pareció una auténtica mierda, un puro trámite, una forma de sacar el dinero a quienes pretendan ser profesores de secundaria. La verdad es que de las prácticas sólo espero que terminen pronto y que no me toque en el instituto de mi barrio, pegadito a Penamoa.

Así mesmo, e seguindo coas preguntas académicas, estás matriculada en terseiro siclo. Non preferirías facer o siclo da auga? Evaporar-chover-río-posa-mar-evaporar e tal?

Umm, depende, ¿yo que sería nube, lluvia o mar? En serio, estoy muy ilusionada con este tema porque podré investigar aquello en lo más interesada estoy y aún encima cobraré mis dineritos por ello, ¡me encantan las becas!.

Cambiando de tersio, xa levas unha tempadiña co moso. Veña, solta algunha movida ñoña tipo "me gusta muchísimo", "es un cielo" e sijamos coa entrevista.

Sólo diré que por primera vez en mi vida estoy enamorada y ahora entiendo muchas cosas que antes no me cabían en la cabeza. ¡Lo que te enseña la vida!

Como é que che molan tanto os 80?

Bueno, primero porque es la década en la que nací; segundo, porque todos mis primos son mayores que yo y por aquella época andaban en plena efervescencia adolescente y todo eso te influye cuando tienes 5 años; tercero, porque es como muy natural, sin complejos, ¿música de mierda?sí, ¿y qué?, todo parecía nuevo y se abría un mundo sin explorar (demasiado visto en la actualidad).

Está claro que todos en hispánicas eramos un proxecto de turbonazis, mais, por momentos chegaches a ser un auténtico espectáculo neste sentido. Sédoche aquí un espasio para que te disculpes con toda esa xente que caeu baixo as afiadas gadoupas da túa insensibilidade parsial. Agardo un detalle espesial co teu amigo da aulanet.

Bueno, respecto al subnormal del aula net (sí, tiene un retraso de verdad y sí, soy así de gilipollas) sólo diré en mi defensa que lo único que hice fue descubrir un nuevo tipo en la enfermedad, una especie en sí misma. Y además, ha calado profundamente. Yo me llevo las culpas, pero...

Cantos bolígrafos te tes deixado nas marxes dos folios en debuxos e filigranas ao longo de estes catro anos?

No sé si más o menos que los que me dejado en la boca. Me explico, sufro la necesidad compulsiva de morder los bolígrafos, todos, y hasta límites insospechados, soy una cerda, ¡qué asco!, la verdad es que debería dejar de hacerlo, porque he llegado a morder los bolis de los demás, cuando me los prestan y eso.
Quisiera añadir, respecto a tu pregunta, que aguanté los 4 años de la carrerra con la misma plantilla para escribir recto en los folios y todos los días pintaba algo nuevo en ella (además de en otros múltiples huecos)

Agora, esa parte que tanto gusta a nenos e nenas e tanto entusiasmo esperta entre cans e orangutáns, esa na que poño palabras ao tuntún e ti posme o primeiro que se che pase polo serebro:

Triángulo: coño
Subtítulo: versión original
Karaoke: sing star
Algodón: no engaña
Bomba: fétida (recuerdos de carnaval)
Inicio: fin, indisolublemente unidos desde el principio de los tiempos.

En fin, até acá o noso tempo. Grasiñas, Raquel, polo teu tempo e dedicasión a unha causa tan lamentable. Unha aperta forte e agardo verte pronto!

Gracias a ti, he pasado un momento muy entretenido contestando, pero me parece fatal que no hayas hecho referencia a POLLAS VENOSAS. Nos vemos.

estás na miña man
e bícote coa lingua
que aínda sabe
a ron

dende que te deixei
tirado na palma
da miña man
o pulso
experimenta chocantes
feitizos

alcanzas ese estado
de locuacidade
que non estaba no convenio
e perdes a vez

e polícromo pedestal
gobernas

na miña man

Mao Tse-Tung!

Meus e miñas, recomendádeme jrupetos para me baixar.

Chejei a un punto onde xa me quedei un pouco atorado e presiso cousas novas.

Non vos cortedes e poñede o que vos pete, pero que cunda.

Ratas españolas: Concepto extraído do discurso Mikelista.

Onte saímoslle a peña do CAP.

Cinturóns de seguridade, leis do tabaco, explotación, patria-non patria, escea musical galega...

Manipulación-Non-Chínome-Si-Sapateados-Pero yo te quiero de verdad-Siempre yo te sigo a todas partes...

Bocks.

Hay dos Coruñas.

Taxis infinitos-Señora, non foda-De campo Marte a Oleiros con escala en Prasa Ourense.

Esta entrada apetrena.

Hoxe é o día da constitusión e eu son de constitusión débil.

Ratas españolas. Ratas.

Às vezes sou o Deus que trago em mim
e então eu sou o Deus e o crente e a prece
e a imagem de marfim
em que esse deus se esquece.

Às vezes não sou mais do que um ateu
desse deus meu que eu sou quando me exalto.
Olho em mim todo um céu
e é um mero oco céu alto.

Mañá fago vintrés anos, vintretrés. Fago máis ou menos vinte anos e tres anos máis.

E non miro atrás non miro a ver qué fixen y luego qué tal y qué tal tu carrera y qué pìensas de lo de decir GRAZAS aigh estos del bloque.

Heilt, Castelao!

Mañá fago 23 anos e vinche tres anos e menudo culo que tes vaca gorda boa leite.

Mañá fago como que baixo a Muros e Muros é un sitio circuncidado por decreto Muros non ten nada especial máis aló das nosas mentes de muradáns (os que o sexan) ou de pervertidos (os que o sexo).

Non sei por qué ninguén me escoita nin me fai caso. Heime de facer unha casa e meter a toda a xente que me escoita para que divulgue entre as esquinas da casa a boa nova.

Esta semana hei de mercar unha participación para a lotaría de NADAL-RAFAEL e, se toca (jo y si toca ay no vaya ser) compartirei o premio con todos os que comenten isto isto histo histórico histérico. Historia do sexo bucal.

Se practicades sexo oral, non vos paredes a pensar se a outra persoa coñece á perfección a todas as personaxes do Street Fighter II porque o mellor dunha cona ou dunha pirola, ás veces, é a persoa que hai detrás.

Aduuuquen!

O anarquismo é de vándalos. O nacionalismo de separatistas. O marxismo de tontos. Pero en nome do capitalismo bombardeouse tantas veces á poboación civil que non me explico como toda a xente que ten conta corrente no BBVA non está presa.

Non aos cárceres.

Mañá fago vinte anos e pico en aínda me botan menos anos. E mira que teño entradas entre fadas. Entre fadas e FADESA española e ratas españolas. Miña nai querida, canto español e eu tan novo.

Serei amado novamente. Levarei a todo o mundo até o fraude que sempre serei. Mellorarei. Farei de min mesmo un Sagat da vida e irei pelexando sen xeito ao tuntún e never give up.

A xente que pide Bitter Kas nas terrazas de verán, aos seus fillos pídelles... MOSTO! (e non hai maior verdade que esa).

Azken guda dantza!

A cobertura do móbil non ten nin puta idea de que mañá fago coma quen que nacín pero a min pélama pélama pélama pélama e cantos escritores hai e eu tan novo. En Donostia farei por despegar os cóbados dos cans da súa iconoclasta posición.

Álvaro Cunqueiro sete cuncas de viño bebeu.

Aínda quedará máis xente boa por coñecer? Este ano coñecín xente boa en cantidades industriais. E que vivan os concertos e o CAP por todo iso.

A min non paga a pena que me coñezades.

Deixo esta entrada aquí e comentade se queredes ser ricos ou, asimesmo, facer menos ricos aos demáis.

Pero unha cousa antes de pirar...

(...si que lo somos, hostia!...)

Levo a felisidá metida no corpo e non ma quita nin deus nin a puta da súa existensia.

Saúde, camaradas!

Deberei de faser os traballos e superar os ladridos.

Onte saímoslle en Muros. Falar e falar sempre falamos moitísimo. Inés é guay e tamén Félix e Paula. Félix viu un OVNI e agardaba que aparecese o seu amigo Mac.

Lieime con Agus ou non deixei de non intentalo ás tentas.

Miña irmá fixo que imitase a House preto do Xeixo.

Miña irmá fixo de rotulador negro e Lorena de enserado.

Os mundiais pérdense porque os laterais fan o parvo na área pequena.

O martes a exame de carneto de condusir. Y usté, atropellaría a este jatito?:

A- O bisturí ficaría nas entrañas.
Be- A muller non debe sufrir.
Se- Non, non o atropellaría. Mataríao de risa.

Hostia! Se nos raiamos será porque bebemos viño Raeiros! 10’5 Vol.

Para que faser estas entradas? Para selebrar que teño tres ombreiros e ningún ollo asul na man esquerda.

E que volva Mauro!

Alba tamén viu e se non a nomeo nos resumos quéixase pero Alba é bastante guay e rejálame posavasos para pousar os vasos porque bebo.

Ola, Alba!

non desvistas o meu amor
poderías atopar un maniquí:
non desvistas o maniquí
poderías atopar
o meu amor.

hai tempo que ela
me esqueceu.

estase probando un novo
sombreiro
e está máis
coqueta
que nunca.

ela é unha
rapaza
e un maniquí
e morte.

non podo odiar
iso.

ela non fixo
nada
fóra do normal.

eu so quería que o fixese.

Sara, Paula, Isaac, María Vence, Patuki, Félix, Raquel a amija da miña irmá, W. Sobchak, Ánxela e Pepa, xojamos co 55899 na lotaría de nadal. Polo do artijo aquel.

Teño unha partisipasión de 1'60 euros.

Se toca, reparto entre todos nós.

Sorte!

En plan Jim Morrison.

As conas por educar nunca gañarán a batalla.

Teño demasiadas nocións sobre terrorismo emocional como para que gañen esa batalla.

Estou paranoico, triste, de mala hostia.

Diegooo... Diegooo...

Diego é lisensiado.

Diego é o mellor.

Diegooo...

Y otra vez fui capaz de olvidarlo
y buscarme un refugio pa la sin razón.
Y otra vez más te he mirao
a la cara y me ha dao hasta pena de la situación.
Y otra vez me lo he callao pero ahora me subo al micro encabronao,
desbocao de lao a lao,
Pocas puñalas por la cara me han dao.
Otra vez llevo el ritmo aplastao,
otra vez mas controlando el tinglao.
Con cada noche que pasa me vuelvo más listo,
más serio y más desconfiao.
Y otra vez me lo he callao,
pero ahora ya tengo el discurso pensao
y aunque me muera de pena
hasta en mi última cena de judas yo estaré rodeao.

¿Cuántas veces he fallao?
Ya sé que estoy mucho más guapo callao.
¿Cuánto cuesta desprenderse de to lo que duele
y te deja marcao?
Los golpes dejan sonao.
Los que no te esperas to desarbolao,
pero ya se me ha pasao.
Mañana estaré como nuevo, jurao.
Porque es difícil suspirar cuando duele, ¡eh!
Es difícil de olvidar cuando el alma se te muere.
Es difícil de confiar en alguien, ya pasó tu tren
y en el andén quedaste tú,
ahora el cañón esta en tu sien.

Y ahora, ¿Quién me detiene? ¿Quién?
¿Quién tiene miedo?
¿Quién?
¿Quién vio pasar mi tren?
¿Quién permanece al cien
junto a mi alma en el andén?

Y ahora, ¿Quién me detiene? ¿Quién?
¿Quién tiene miedo?
¿Quién?
¿Quién vio pasar mi tren?
¿Quién permanece al cien
junto a tu cuerpo en el andén?

Ya sé que duele más de lo que suele
ver cómo se muere sin fe el corazón.
Ya sé que importa bien poco quien sale ganando
que pa esto no hay competición.
Ahora ya tas enterao,
de poco te sirve lo que hayas llorao.
¿Quién me para, desgraciao?
No puedo perder lo que llevo ganao.
Y no se qué estoy haciendo.
Y sobre la herida no pega un remiendo.
Si no supiera callarme tenía que pasar la vida discutiendo.
¡Cuántas noches observando!
¡Cuántas noches comprendiendo!
Y cada noche es la misma tan sólo cambian los borrachos,
con el tiempo,
los problemas olvidaos,
los marrones del pasao,
los recuerdos de dolor le dan el valor a los desesperaos.

Os da DGT, nun acto de total inconssiensia pola súa parte, considéranme APTO tras a realisasión das probas teóricas blablabla...

Así que, non sei cándo, pero aljún poderei estar aos mandos dun carro, aínda que sexa en prácticas.

Preparádevos!

E tede coidado! Samu solto!

Mentres tanto, selebremos este triunfo da insensatés bailando un ska.

Ska!

É un Sharp.

É negro.

A batería esgótase con facilidade.

Hai moito tempo que non chamo a ninguén.

Dou toques e tal, porque son imbécil.

Encántame chegar a casa e quitar os calcetíns.

(... Estouna cocendo...)

amar
odiar
amar
odiar
amar
odiar
amar
odiar
amar
odiar
amar
odiar
amar
odiar
amar
odiar
amar
odiar
amar
odiar
amar
odiar...

Rapasolos e rapasolas de maniotas abdominais, hoxe contamos coa espectacular presensia de Pablo, un filólogo de postín (postín rima claramente con Clarín). Pablo, que lo?

Que son maniotas abdominais? pois sí, de postín, máis adiante explicarei o porqué desta afirmación. vou comezar forte esta entrevista. todas as entrevistas que fas un son fraude. Lectores deste blog, lectores aínda non entrevistados por este xerontofílico sen parangón, as entrevistas non son en riguroso directo! un ten tempo de pensar mentres está a cagar ou a fumar un pito( un pollito, un pene, un gramo). vedes? asín es pan comido compadre.

Como acabo de sinalar, es un proxecto filólogo apunto de saír do forno. Que che parese en si a carreira? Que é o mellor e que o peor?

O mellor son as erasmus, e algún erasmus varón tamén, porqué non dicilo. O pior son as erasmus/as feos/as está claro.

Para un público más reducido diré que lo peor es una señora gorda de pelo Blanco, un chulo putas y otros DISFUNCIONALES,y no diré más que no me quiero poner quejica, lo mejor es cruzarme con Fiti y hacerle el conejo o restregarme en el cristal que separa la biblioteca de las aulas cuando veo a alguien conocido, he de probar con algún desconocido. También me gusta pensar que le pongo a una de las bibliotecarias y cuando estoy morboso al bibliotecario del tricornio.

O ano pasado deixáchesnos tirados e escapaches na procura de estados con un preso máis baixo no tema etílico. Fálanos aljo da túa estansia en Braja co tema de Erasmus. É verdade, como apunta Félix, que os portujeses non limpan o cu?

Félix sabe do que fala. Son xente aínda más porca que nós, nos retretes da universidade encontrávanse as pintadas máis soeces e con máis faltas de ortografía que vira na miña vida, máis propias dun neno de 12 anos mongólico e sen brazos que de un universitario, para que quede claro.

Outra caracterísitca que os define como un povo inferior, é unha práctica universitaria, a chamada praxe("dura praxis sed praxis"), que consiste en tíos disfrazados de tunos insultando aos caloiros(novatos) e ordenándolles fazer flexións e cantar himnos obscenos e mariconadas máis divertidas como bailar diante de todo o mundo e tal. Pero a verdade é que dan puto asco, os tunos e os caloiros, que aceptan esas humillacións, teñen que levarlle todos os días a bandexa na cantina, non poden erguerse antes de que termine de comer o tuno en cuestión etc. a vida académica é mil veces peor do que aqui mais un sempre pode non formar parte se non quere.

Voltando ao tema da merda, a moitos lles sorprenderá o que vou dicir, os portugueses non teñen contenedores do lixo, polo que proliferan gatos e cans famélicos. Ata Lisboa non fun e no Porto creo q vira algún, pero en Braga non hai.

Sejundo me comentaches o outro día, estás dándolle clases a un chaval. Como é o tema? Dáseche ben o asunto?

Aquí é onde explico o da miña a ineptitude como filólogo. Día a día este chaval, que denominaré aquí chorvo, pone de relieve mi ignorancia e incapacidad para transmitir ideas acerca de la gramática de la lengua española. "Cómo se distingue un CCModo de un complemnte predicativo?" "qual é o presente de subxuntivo do verbo PRACER?" é prouga, pero Chorvo, no pretenderás que sepa tal cosa. Pardiez!

Cambiando de xeito anunsiado de tema, explícanos por que ese justo pola realisasión de desnudos explísitos en horario noturno?

(Esta pregunta la expondré en castellano, puesto que va referida a uno de las características más arraigadas en mi ser y los intelectuales siempre hablamos en castellano) la verdad es desnuda, no? a mí me gusta la verdad, y me gustan los desnudos. además, todos los borrachos nos desnudamos, cantamos, nos caemos y exaltamos la amistad, te quiero un mazo samuel, os quiero a todos.

Como todas as mulleres desvirgadas por un oso sabemos, o rei non axuda a motoristas acsidentados nas estradas. Como valoras a xestión de Gelo en Oleiros?

Gelo é un tabú. Gelo é unha especie de deus pagán. Gelo toca o acordeón e disfrázase de paramilitar nos carnavais. QUe podo dicir eu de Gelo? Que é un paspán, un babeco, un estulto, un papafilloas. eu voto ao bloque porque senón Gelo vai comezar a poñer bustos seus por oleiros, o que me parecereía fantástico por outra banda y a toda vela.

Fálanos da túa puta peor mamada. (Non estou falando no plano sexual, porque sería a mítica esa na que non calculan e cos piños che fan unha desjrasia)

Non gracias. ademais ojuapo xa deixou o listón moi alto.bueno, esbozarei só por cima a primeira vez que fun a ortigueira, sete anos atrás. Un yonqui rompeu a nosa tenda e eu que era xoven, inexperto e necesitaba o diñeiro pegueille unha patadas e bebinme o seu cubalitro a modo de vinganza, comín unha galleta máxica e estiven a durmir dous días seguidos(lembrese que non tiña tenda)a dimensión máxica da galleta consistía en estar consciente pero sen poder moverte. Outra bastante curiosa sucedeu en Pardiñas este ano, a noite transcorreu sen altercados graves(algún aparente coma etílico, algún rexistro policial, Xurxo Souto cantando non sei qué que se asemellaba moito a todo por la napia, ou esa era a idea) e cando xa estabamos na casa do colega en cuestión el foise a durmir e eu a fazer uns ovos fritos, ceei, dirixinme ao meu cuarto, as luces estaban apagadas, non atopaba os interruptores e zas! en toda la boca! caín por unhas escaleras de cemento bem rudas(tinhan ata barba), e comecei a sangrar como un porco pola perna, logrei chegar ata a ducha, deixando un non depreciable rastro de sangue, limpeime como puiden e metinme na cama do seu irmán pequeno, onde espertei ao grito de "estoy lleno de sangre estoy lleno de sangre" e o meu colega, q xa me coñece, puxo unha cara entre a ledicia e o noxo. FIN

Se as mans ociosas van aos xenitais, que pasa cos pés?

Que los junto y no me ves.

Ajora a parte esa na que che poño palabras a la buena de dios e ti posme o primeiro que se che cruse entre neurona e neurona:

Alma: calma
Disco: bolo
Iowa: (enbranco), nun 2º momento tu puta madre.
Sinatura: me la pone dura
Paralelogramo: espialidoso

En fin, até acá o noso tempo. Moitas jrasias por su atensión y su manutensión. Xa nos veremos polos corredores ou polo aparcamente. Unha aperta!

Só hai algo máis intenso que un Mimá!.

Un Meeema!.

Fin.

Soy el mejor conductor de monotrastos de la historia.

Non debería tomar café e bailar con Cunqueiro ao mesmo tempo.

Monorrail! Monorrail! Monorrail! Monorrail! Monorrail! Monorrail!...

Arf... Hai anos que sería mellor non levantarse.

A la grande la llamo mordiscos.

Arf...

E sigo esperando que me descarregue o Primal Rage. Creo que xa hai tempo que toquei fondo. Pareso un areeiro.

¿Y qué haremos nosotros, los descerebrados?

En plan a derradeira conta atrás.

En plan sección de ventos animada.

En plan manual da destrución ska.

Faivos xogar a algo? Enredamos?

Que vos parese se, entre todos, fasemos o comentario máis longo da historia dos blogs?

Hai un xogo que adoitamos practicar cando andamos de farra, ao cal chamamos moi inxeniosamente: A FRASE.

O conto é que un empesa disindo unha palabra. O seguinte debe disir esa palabra máis outra nova, o seguinte debe disir esas dúas máis outra nova... E así susesivamente mentres se vai formando unha suposta frase.

Un exemplo sería:

Tipiño A: Eu
Tipiño Be: Eu quero
Tipiño Se: Eu quero ter
Tipiño De: Eu quero ter cartos
Tipiño E: Eu quero ter cartos dentro

Pillades o tema? Pois non vos pasedes por este blog sen faselo tema.

Veña! Empeso eu...

Os

Grande, Félix! Primeiro conserto dos Kenodí?!

Grande sesión de marlaskeo musical no piso de Roque.

Magreos no Gasteiz. Sexo homosexual. Os amigos non foden.

Cucuruchos de merda. Vómito. Sexo visual animal, xente que non atura.

A Esmorga. Viño Eroski.

Meus e miñas! Sodes xeniais! Eu creo que o do noso Xogo hai que seguilo até o infinito! Eu, polo menos, non o vou deixar. Até que rebente todo!

E que máis?

Ao mellor é un arte construír un camiño de este xeito e as improvisacións corporais así o demostren.

E paréceme flipante que me siga sorprendendo de segundo que cousas de pensar que ao mellor e non sei pode ser que non e iso de chorar de emoción diante dun portal que ninguén lembrará tan só porque xa teño vintetrés anos e tanta consciencia das cousas que o inmoral da verdade que procuro é o mellor que me queda.

Foron a túa ausencia (e o teu baleiro) o que me deixou siscado pola rúa e o frío do inverno e toda esa merda. Like Fonzie. Like Fonzie. Say Eyyy...

Está noite voume botar a correr (so) pola rúa e a ver que pasa coas pinguiñas de sangue que me pingan-gan-gan-gan...

EXERCICIO 2 do TESTE DE SAMUELIDADE:

ENCHA OS OCOS:

____inómano.
____dito.
____lcólico.
____ como forma de alcanzar sicotropías líricas e tal.

ÑEÑEÑE

Pero que me fas?????????...........

Your empty walls
Your empty walls
Pretentious adventures
Dismissive apprehension
Don't waste your time
On coffins today
When we decline
From the confines of our mind
Don't waste your time
On coffins today

Don't you see their bodies burning
Desolate and full of yearning
Dying of anticipation
Choking from intoxication
Don't you see their bodies burning
Desolate and full of yearning
Dying of anticipation
Choking from intoxication

I want you to be left behind those empty walls
Taught you to see from behind those empty walls

(...)

Visita ao traumatólogo.

Xeonllo feito caca.

E xa me mandan a raios-faime-unha-placa (X) e a resonansia magnética.

E a primeira ves para febreiro. Proseso longo.

O Ventorrillo é un sitio onde se consentra o menos bonito da sosiedade. E eu lin a Bukowski de camiño e, igual que el, pensei: "Eu non son coma eles. Este non é o meu sitio."

Hai unha sona no Ventorrillo que pon PROGRAMACIÓN DE CITAS.

E imaxinei que non serían citas de "Te recojo en tu casa a las siete" ou "Tengo el teléfono de Susanne Baker, ¿adivina con quién va a ir al baile de graduación?", sobre todo porque ninguén quería ter cita con vellos ou vellas rebentados polas doensas nin ansiosos por se colar.

Había unha señora sen unha perna.

Os homes que non miraban a outros homes á cara acababan sentándose na zona de espera de UROLOXÍA.

As mulleres acompañan aos homes ao urólogo. E hai alguén que estuda medisina e deside espesialisarse en iso. Non me molaría que meu pai fose urólogo. Meu pai é Lema e tolea cos seus móbiles novos cando ten un móbil novo, como quen ten un transbordador espasial e ten que poñelo en marcha para salvar aos menos indicados da sivilisasión oriental.

Lin a Bukowski nun Cal Pita e foi como algo reiterativo.

Onte linme de ramplón A tensa calma da catapulta e só tivo sentido a partir do poema 26. O resto foi un xogo sinxelo construído en torno á idea "Eu fago cousas e ti non estás. Estou triste.". En fin.

Hoxe comeso as prácticas de autoscola. Carro nº5 de Sousa. Vou ser o primeiro que faga poñer ao profesor un casco.

Agardo atropelar unha embarazada ou unha anciá muller vella.

O Ventorrillo está aberto polas mañás e polas tardes creo pero eu vou comerlle algo quente que teño frío aínda no corpo-anticorpos. Quei me gustaba Érase una vez el cuerpo humano.

De balde.

É unha entrada porque se publica nun blog e os blogs poden chegar a ser necesarios pero non todo son épocas, aínda que o meu discurso patético e que reduce todo a elementos sinxelos así o diga.

É unha entrada sinxela de facer porque as cousas (hostia, non. as cousas non son sinxelas. que hostias van a ser sinxelas?)-RECTIFICO- Ás veces e só ás veces as cousas son sinxelas e tan fodidamente difíciles que me encanta escoitar caer a todos os edificios e Víctor Jara está mollado-empapado hoxe.

Entrada gratuíta. Unha entrada de 7'5 polo menos.

Entrada feliz.

Entrada na que poño unha canción e unha foto.

Felís cumpreanos, castrón!

Grande Diego!

Hoxe saimos. Todo será confuso in my mind.

Hoxe saímos.

Dios mío, ¿qué estoy viendo en Amazon?

Pois que hoxe fichamos a Carlos e quen se anime pa saírlle por Coruña e...

Ahhh... Me he quedao tra'puetto!

Bua, pois que sairemos... E a ver qué...

Díos mio! Me he quedao tra'puetto! Estaba falando con vós de que saia hoxe...

E nada, pillaremos uns litros de birra ao modo Skaiola Borrokal e despois igual...

Ahhh... Me he quedao tra'puetto! Estaba falando con vós de que saia hoxe...

-Pero, Samu... Que cona che pasa?

Nada, que hoxe saimos... Espera, que estou vendo no mesenger...

Ahhh... Me he quedao tra'puetto!

Antes cheguei a unha curiosa conclusión:

Prefiro un bo conserto de ska cos amigos que un megapolvo con Angelina Jolie.

Euquisei...

Ska!

En plan Benedetti.

Melide is not Spain! Kalimotxo!

Melide is not Spain! Kalimotxo!

De Muros a Louro hai furados!

De Muros a Louro hai furados!

Melide is not Spain! Kalimotxo!

Melide is not Spain! Kalimotxo!

De Muros a Louro hai furados!

Melide is not Spain! Kalimotxo!

Melide is not Spain! Kalimotxo!

De Muros a Louro hai furados!

De Muros a Louro hai furados!

Melide is not Spain! Kalimotxo!

Melide is not Spain! Kalimotxo!

De Muros a Louro hai furados!

De Muros a Louro hai furados!

Licor café! Kalimotxo!

Licor café! Kalimotxo!

Licor café! Kalimotxo!

Licor café! Kalimotxo!

Licor café! Kalimotxo!

Licor café! Kalimotxo!

Melide is not Spain! Kalimotxo!

Melide is not Spain! Kalimotxo!

De Muros a Louro hai furados!

De Muros a Louro hai furados!

(Onte paseino realmente de puta madre e entendín o calado de aquilo que lle dixen a Roque sobre que agora que estabamos montando un grupo de ska o resto das movidas ía poder levalas caralludamente. Porque Melide is not Spain! Kalimotxo! Melide is not Spain! Kalimotxo! De Muros a Louro hai furados!)

O meu buseiro preferido é un que leva unha pulseriña moi fina de cores. Manexando o autobús vai sempre coas mans para diante e cos pés por debaixo.

Pode que o meu buseiro lamba as tapas do iogures e pode, ATRUNCH, que os axite antes de fagocitalos.

O meu buseiro-proxectodeamigo (friends are friends) ía conducindo.co.mo.de.be Edebé S.L. ía conducindo, digo, o MONTROVE-OLEIROS e cando me crucei con el subido no OLEIROS-SADA SALDRÁ EN BREVES MOMENTOS saudoume porque así funciona un buseiro preferido.

Ía nun OLEIROS-SADA REALICE SU SALIDA escoitando o Nostrat de Kop e o directo na sala Apolo de Fermín Muguruzazazas zas zas lanzarrayos y en fruta los transformará.

Herramientos de labranza y útiles de cocinar.

Son máis de Gayofa que de John Lennon mesturado con Karembeu.

Nurse Bukake FistFucking Blossom Anal Blowjob Give me a blowjob Cum Cum Cum Facial.

Blossom tiña un irmán que fora drogadito. Non están mal os drogaditos. Yompecé a metermeroína desdace diezaños.

Hoxe teño o sorriso debaixo do embrague fodas! Fodas! Fodas! Fodas!

Non sempre poño HOXE cando escribo pero case sempre. E fixádevos nas tetas de todas as mulleres que manexan un carro ou imaxinádevos apretándoas.

En cualquier momento podemos morir, ¿me dejas que te toque las tetas?

Van vir os de Pressing Catch a Coruña en abril. Vitoria. Abril. Raúl. Mayo. Me desmayo. Ottobre vedrá. Italia. Motorbreath. Que peta que peta que peta que peta que peta eta eta eta eta metralleta eta eta eta metralleta Pauleta eta eta deixa algunha discotecaPEROoutrasLÉVAASporDIANTE...

A vida é asul como un Cal Pita.

O meu buseiro preferido dálle mil voltas a Xesucristo e a Mahoma xuntos.

Se te atopas farto
do ben e do mal, atolado,
desde esa liña divisora
ponte a bailar nela polos inimigos.

Pero atopo a John Trudell
no Café aberto toda a noite
e confésolle que a miña cabeza e máis eu
tampouco nos levamos do todo ben.

NO CRUCE DE CAMIÑOS, SEN DESTINO

Estamos perdidos, por iso somos
os que buscamos un camiño, impotentes.
Polo contrario, cada naufraxio
ensínate a camiñar espido.

Rompín todos os sinais de “prohibido sentir”
e marcho amigo do Sol
cara o interior da nube das sombras.

IN-KOMUNIKAZIOA
IN-COMUNICACIÓN

Festa, era un gran día de festa.
Podía ver facianas ledas
e aínda así só sentía tristeza,
pero parecía ser a festa dos rostros ledos.

Bancarrota no teatro da vida.
O ruído secreto do Legaleón T (que separa a vida da morte).
O amor e a morte divididos en dous territorios.

Unha única constante variable: o tempo.
Como nun xogo nepalí,
Bagh Chal ou o movemento do tigre,
o dragón agochado.
Dous xogadores demostrando
dotes estratéxicas,
capacidade, enxeño e carencias
nun taboleiro...
“E todo aquilo que é dominio do corazón
encóllese no lago, no lago do tempo”.

Incomunicación total
Soidade, desgusto
Tristeza, inquietude, angustia
Incomunicación total

Roque: Fai cousas.

Lutxi: Hahahaha...

Agus: BaaaaahhhhHH!!!

Félix: Jritar, tolear...

Roque: Hahahaha...

Félix: O Papa.

Agus: Non, non...

Samu: "O Papa"!

Roque: Non saber qué faser.

Félix: Unha palabra estraña...

Agus: Non sei qué faser, tío. Que fajo?

Pena: Eee... Enloquecer?

Agus: No.

Félix: Dromedarios.

Samu: Gjgjgjgjgjgjgj...

Félix: Non cheirar?

Roque: Hehehe...

Félix: Andar, tolear.

Pena: No. Mirar. Es mirar. Estás mirando y decides. ¡Decidirse!

Lutxi: Xa sei qué é...

Agus: QUE VAS A SABER QUE É?! NON O SABE NADIE! NON O SEI NIN EU!

Todos: Hahahaha...

Pau: Tempo, tempo.

Félix: Que era?

Agus: Non sei. "Prever". Que, que, que, que fajo aí?

Roque: Prever? Pero...

Félix: Fasías un prebe!

Que diría Pau: E que máis?

Ou: Que vos contades?

Pois días de nadal. Primeiros días de nadal. E así, de aquela maneira. Un día uns, un día outros. Pero ben. Raeiros.

Agus + Samu = 3 Raeiros.

Álxebra do alcolismo.

Smackdown Vs Raw 2007 sen libreto de instrucións. Freakismo de sobremesa.

First Blood.

Saír en noiteboa. Que nos regalen chupachups.

A luz dos chisqueiros da Churra.

Noitebús. Otobús! Indición!

Estou morto de sono e non sei qué máis poñer máis alá das cousas de puta madre que me pasan, amigos que teño e familia.

Poño unha foto que pon SKA.

E poño isto.

Canción esencial de este primeiro tramo das vacacións: LE RISPOSTE

Autor: Persiana Jones.

Clap your hands!

E que viva a casa de Ramona de Luisa de Noia e o meu cuarto!

En plan a peor cansión do mundo.

Conselleira de cultura: A ver, eu tamén me pillaría os discos, pero, hostia, están carísimos! Se me pillo tres ao mes xa me van uns 60 euracos ao peido! E que vou faser, lo? Así tamén escoito máis música e vou a máis consertos, non? Veña, xente, a baixarse música de balde, caguena!

Ante tremendas declarasións, esta páxina vese na obriga de recomendar algúns sitios para disfrutar de balde de grandiosidades musicais.

En primeiro termo, pásadevos polo myspace dos Razzia onde podedes escoitar algúns dos seus temas e ver diversas caralladas. Así mesmo, recomendo que vos pasedes por AQUÍ, pois podedes descarregarvos a súa maqueta do 2007. Pardiez!

En segundo termo (termo do café-imos-á-praia-calienta-el-sol-chiribiribí-porrompompó), recomendo enraresidamente esta páxina. En ela podedes baixarvos trillóns de discos de ska, reggae, rocksteady, oi!, punk, rock e así. En serio, é demasiado o que vos podedes atopar aí. Dedicádelle un momento da vosa vida.

E en terseiro lugar, recomendo novamente os space dos Süiss pois xa hai outra cansión da súa maqueta para escoitar. Así mesmo, fajo un chamamento popular a todo cristo a que vaia este sábado ao Poso do Cachón a velos. A entrada é gratuíta (non hai que pajar nada, polo tanto) e o conserto dará comeso ás dose ou así. Antes ou así haberá sesión Rock (non sei de qué vai iso) e supoño que haberá cantina para os que queiran beberse todo. E así xa colaborades cos da Asosiasión a Praia do Castelo. O conserto será dentro do Poso do Cachón, non fóra como en verán, así que non pasaremos frío e se chove só nos mollaremos cando botemos unha carreira até a porta e cando saiamos. Cando saiamos estaremos bastante borrachos e daranos ijual.

A cultura está ao servisio do pobo, hostia! Cultura para todos! Para todos todo! Cada galego é un poeta até que se demostre o contrario!

a cera escorrega polas paredes
e as paredes son de cera
a cera
debería ser vermella
e dos teus ollos
caen pinguiñas de cera
vermella
que escorren até bicar
a túa paz

calculas o rédito
e alguén está dentro do lobo
matouse un home diante de ti
e detivécheste a apalparte
diante de el

hai alguén dentro de cada
pinga de cera
que escorre entre
o coiro do lobo
e pode que non sexas
ti

ti escoitando
esta cera escorrer
e a paz do lobo
escrita en coiro
vermello

My baby, my baby
let me know
because you love me, you love me
Let me go
and you’re my lover, you pay me
Twice my size
And on your knees you lay
In my Thighs,

Take my hand and lets end it all,
She broke her little bones
On the boulders below,
Take my hand and lets end it all,

My baby, My baby
let me go
And if you love me, you love me
Let me go,
Cause I'm your brother, your brother,
Have some pride,
And now you love me, you love me
Then die tonight

Take my hand and lets end it all,
She broke her little bones
On the boulders below,
Take my hand and lets end it all,
Broke her little bones
On the boulders below,
And while she fell I delightfully said,

Lalalalalalalala lie lie lie
Lalalalalalalala lie lie lie
Lalalalalalalala lie lie lie
Lalalalalalalala lie lie lie

She took my hand and I let her go
She broke her little bones
On the boulders below,
Took my hand and she ended it all,
Broke her little bones on the boulders below,
And while she fell, I smiled.

Lalalalalalalala lie lie lie
Lalalalalalalala lie lie lie
Lalalalalalalala lie lie lie
Lalalalalalalala lie lie lie

Ese son eu!

Cando ía poñerme a coljar fotos como un enerjúmeno, pensei que ijual remataba antes fasendo un video con fotos do persoal de abordo e vía.

Oh, cuan jrande foi o meu erro!

Pero, en fin, rematei fasendo un vídeo non que a música cadra mal, soa mal, as fotos vense de aquela maneira e na que non hai moitas sorpresas (salvo un serto contacto coas relasións de tipo homosexual, que se ajradese).

En fin, jrasias a todos os que saides en el por sejir ajuantandome, por faser por me entender e por estar sempre aí. Sei que falta peña, pero non tiña fotojarsías, non vaiades pensar.

Unha aperta forte para todos e bicos húmidos para aljúns e aljunhas!

Saúde e a mamala!

En fin, remata o 2007 e non vou escapar ás correntes xerais de faserlle un balanse de cómo foi que foi todo o ano. Ano = Fecho. Fecho o ano fechando o ano.

(Ía poñer unha listaxe de todas as cousas que pasaron este ano e das cousas que non pasaron, pero dinme conta da futilidade de tal acto, sobre todo porque xa fun poñendo todo ao longo do ano. Así que irei poñendo cousas que penso que deberían pasar para o ano)

Pois, para o ano ten que ser, si ou si:

(Ía poñer unha listaxe de todas as cousas que penso que deberían pasar para o ano, pero paréseme estúpido. Hai unhas vintecatro horas eu estaba falando galenglish e volteime carnal. Deixo todo o tequila sobre os cordóns das vosas VANS que sodes todos tontos que mercades tenis que se chaman VANS e que mimá non sabedes ben cómo vai o tema do rocksteady-beat)

(Hoxe durmín realmente mal. Durmín de non durmir. Sabedes? Víame a min quedo como en unha foto de carnet durante intervalos impares. E o resto era cousas imposibles, como ver a xente de Oleiros correndo-estupidamente polo Curro da Praza /ocurrodaprazaéaprazacentraldemuros/ e a xente Muros que non existe)

(Santo Barrio - "JAGUAR")

(Dan choiva para hoxe e posiblemente comeso o ano chovendo despois de unha noite sen choiva. Non me desexedes que o pase ben a noite de fin de ano, porque SÓ É UNHA PUTA NOITE E A NOITE QUE TEÑA QUE SER UNHA GRAN NOITE NON HA DE SER NUNCA A DE FIN DE ANO ANO ANO ANO ANO ANO ANO ANO ANO ANE ANI ÁGULO ANGULO MIGUEL ÁNGEL ANGULO CHOP CHOP CHIBIRÓ CHIBIRÓ EL FANTASMA DE LA RANAAA... COMO ME MOLA TODO ISTO DA MÚSICA ESTA QUE ESCOITO CANDO ESCRIBO E CANDO ESCRIBO E SON TODO O QUE NON QUEIRADES QUE EU SEXA NON ME QUERO EXPLICAR HOXE ACABO O ANO MOITO MELLOR E MOITO PEOR DE COMO O COMESEI O COMESEI E U QUE SEI EU SENSEI EU QUE SEI MEU EU QUE SABEREI DE NADA)

(Podería dicir de todo de todo pero non digo nada de nada e tesme tan pouca música SON MELLOR CA TI POLA MÚSICA QUE ESCOITA e relatos de abusos a nenas de 6 ou 9 anos. Chámase EL MALVADO. Non pasedes de min e despois agardedes gran cousa pousa pousa e non me toques aquela cousa mousa oes, mosa, mexa aquí, fai unha posa)

Tres por catro, marajota e media.

Despídome de esta páxina sendo conssiente de que quería disir moitas máis cousas, que para o ano direi máis ou menos as mesmas merdas, que a xente non sei por qué me fai caso, que no video que hai debaixo hai moita xente boa y si la abuela vuela, vuelo yo también!

O 2008 será un gran ano porque rima con coito.