Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

Ninguén se vai salvar, amigos e amigas.

Machine gun killing you and machine gun killing me!

Que tal? Como foi esa ponte?! En que andades?! Que foi de vós?!

Eu paseina por Muros, para desjrasia do pobo muradán, entre birras, cartas de póquer, saunas, Obrint Pas, Walt Whitman, choiva e humor.

Así que coido que foi ben, exceptuando algún espectáculo nocturno de tipo internético.

Pero o de sempre, xa sabedes.

Borracho e orgulloso.

E arrepentirme podería ser algún tipo de arte.

Ou non?

Entrando sempre derrotado.

Este sábado pasado, e jrasias á informasión que me pasou ou teniente en jefe Varo, fun informado de que este sábado que vén, día sinco, hai en Vijo (embijo = ombligo) un festival nos que están Turbonegro e Piperrak.

"Prince of the rodeo" e "Kualkier día".

Tamén están Triángulo de Amor Bizarro, Kogito e Avalanch, pero se queredes informasión ides á páxina do evento pa informardevos.

Pero eu ao que vou e ao sijiente...

Quen quere irlle? Eu estou pola labor, pero non sei ben a quén lle apetese!

Quero que me faledes, que me dijades! Eu fajo por ir, pero non vou solo de matado, claro.

Desídeme! Ímoslle, toleiróns e toleironas!

Arf...!

E non dijades "fillo de puta", fillos de puta!

Bueno, amijos e amijas da xerontofilia ao nivel do mar, hoxe contamos coa presensia no noso blog non de unha, nin de dúas, se non de tres seres que viven baixo unha mesma identidade (en plan santísima trinidá). Son os Franc3s, nenos e nenas! Que lo? Como vos vai?

Franc3s: Fine thanks, and you?

María: Bueno, yo no paso por mis mejores momentos, me estoy recuperando de un guitarrazo en la cabeza que me dieron ayer Los Iribarnes

Para os pringaos que non saiban de qué vai o conto dos Franc3s, cóntadelle un pouco de qué vai o voso jrupo. Como xorde Franc3s? Como vos definiriades?

Alberto: Son precisamente los pringaos los que nos deberían de conocer. Somos un grupo para pringaos.

María: Somos difíciles de definir, pero la de grupo de punk pop alternativo no estaría mal.

Patuki: Franc3s xorde na Universidade, ese gran "sitio para descansar"

Acabades de sacar unha maqueta, sejundo teño entendido. Como está resibindo o persoal o asunto?

Franc3s: Mucho mejor de lo que nos esperábamos, el mundo se debe estar volviendo loco.

Ultimamente estades dando consertos sempre que vos deixan. Que tal vos está indo, cales son os próximos e cando hostias ides ir a Muros?

Alberto: Tenemos un gran bufete de avogados negociando con Naso los pormenores del concierto de muros, pero creemos que no habrá problema para tocar en verano.

María: Además con la cantidad de fans que tenemos por ahi no podemos dejar pasar la oportunidad de ir a tocar al Seixo.

Patuki: A verdade é que estamos tendo moita sorte niso dos concertos. Comezamos cun Huerta Pop moi sonado con cerca de 20 asistentes. Logo, despois de salir nalgún que outro medio de comunicación, a xente deixanos tocar nos seus garitos. Primeiro foi a Reserva en Carballo, o venres 4 de maio no Fardela de Vilalba... Pero o máis destacable é o noso concerto na capital galega, o 24 de maio en Santiago, toda unha honra que nos caeu do ceo sin pensalo. Temos tamén apalabrado o Festival de Piratas e Sereas da plaia de Razo para o verán. Estamos catapultándonos para o estrellato :)

Pasando agora a un plano máis interrasial e buscando malos roios, cando estades 2 a solas poñedes a parir ao que falta?

Patuki: jijijiji

Alberto: No hace falta, me ponen a parir aunque esté delante y destrozan mis tímpanos con sus rimas radioactivas.

Cal foi a movida máis rara que vos ten pasado nun conserto?

Franc3s: Nuestro primer concierto fue desarticulado por un comando de la guardia civil. Un saludo a nuestros vecinos.

Se aljún día mercades aljo novo para equipo, donádesnos o aparatamen vello aos "Kenodí?!"? Díjovos que nos vale calquera cousa: amplis, micros, cables, púas...

Patuki: Por min si, eu non penso cambiar de organillo nin de theremin. Pero a Peal de Maria...

Alberto: Creo que no deberíais de cambiar nada de vuestro equipo, sonáis genial así

María: estáis sobrados, yo soy una gran fan de Kenodí!

Canta droja hai que ter no corpo para escribir as letras que escribides (en quilogramos)?

Alberto: De pequeños caímos en una pota llena de pócima secreta.

María y Patuki cantando a coro: Drogas, drogas duras...un problema para los jóvenes!

A ver, para cando ides musicar aljún poemiña meu? Hehehe...

Alberto: Patuki ya tiene cita para tatuarse uno en la pantorrilla

Patuki: Sería todo un honor

María: Jijijijijiji

Matariades a un bo amijo se con iso quitásedes a fame da terra?

Alberto y María: Nuestros amigos son unos muertos de hambre.

Patuki: Máis vale pájaro en mano que ciento volando...

Cando saquedes un jrandes éxitos tamén lle ides chamar "the best of", "grandes éxitos" ou aljunha movida así?

Franc3s: Estaremos muy ocupados haciendo langostas gigantes a la plancha en waikiki. que se ocupe nuestra discografica de eso

Bueno, tras todas estas prejuntas asquerosas, paso á secsión na que poño palabros a voleo e vós poñédesme o primeiro que se vos pase polo bulbo raquítico:

Pelota: Patuki: Bebeto Alberto: Nike María: Cris da mariña lucense
Marrocos: Patuki: Macarróns Alberto: María María: Carmina ordoñez
Salchichón: Patuki: Sanchidrián Alberto: Choricito al vino María: Acne juvenil
Relixión: Patuki: Ave María Purísima Alberto: Velas María: Alaskalogía
Molestia: Patuki: Ningunha Alberto: Mi querida hernia de hiato María: El chichón de mi cabeza
Durruti: Patuki: Urrutia Alberto: Anarchy in the spain María: Fraga

Bueno lo, isto chejo á súa fin, jrasias por darme un anaco do voso tempo. Ajardo poder vervos máis pronto que tarde. E nada, que vos vaia moi ben. Unha aperta forte e sentida! Aúpa Franc3s!

Franc3s: ídem y ole

non quero coller
e chegar esta noite
até a túa porta outra vez
e non quero escoitar
cancións de amor
ou de distancia
que falen de ceos
desas cancións
con bonitas ideas
hoxe non quero
limparme os ollos
ao verte
nin quero facelo por ti
non quero que todo
estea ben
non quero
axeonllarme nin quero
bicarte
non quero nin o desexo
hoxe

hoxe quero
beber cervexa
como se fose a última vez
e soltar risotadas
de solteiro
estando so
nunha estación
de tren
e
ser
a mirada de clint eastwood

Mierda, yo te saludo complacido
cuando sales patética y caliente
luego de abandonar en el crujiente
y alimentado cuerpo tu sentido.

Nada, sin tu calor, se ve nacido
ni sin verse en tu espejo es inocente,
mierda, pues nuestro fin es tu presente,
desecho, no, sino vivir cumplido.

Es tu fermento el que transforma en huerta
un universo lleno de intestinos,
danza de lo cocido y de lo crudo,

porque sin ti la tierra es tierra muerta,
solos y muertos todos los caminos.
¡Mierda, madre común, yo te saludo!

o meu cóbado
son dezasete etarras
cubertos de chorima
que ao se espertaren
na beira de un compás
catro por catro
entenden
como voa o amor epiléptico

d d d ddededededé dedeé
no so no son non non nosonson
dereitabababassrrrrretreble de tarxeeetamilitarra
e veñoooocompa
pa
pa paparandotodooodoododododoooodantesodantes
dequeque
q
ue que quetiitititititití dDdDdD
ichexeschexeschesdischesesesesdixesesdichososososoosSósos
e tiVésSENDODODOaDOR
dededededosdededasdedeóndevés
ámoteteteTEEEEEEEEEEamorteamorteamoteamorteEMORTETERMOAmorte

temoamarteateamorte

CacaCAcCCAcccAAACCCAaaaaamoteamorteunmontedemorteTETETEtete
tTTTttTTtTTtTE
am orte de am arte
at e am orte

Amijos e amijas de este museo do arrepentimento constante, hoxe temos entre as nosas filas e os nosos afilas a un jrande do musiqueo en horario para adúlteros, ao cantante e jitarra dos Suiss, Miguelón! Que lo? como o levas?

Ei!! a verdade e que o levo mal , andoche mui ajobiado

Como acabamos de mensionar (non de micsionar, non confundirse) es o líder ou cabesilla do jrupeto musical Suiss. Cóntanos un pouco como xorde o jrupo, quenes sodes e en que plan ides?

O jrupo xorde dunha caixa e dunha jitarra española, despois aparesen os reis magos e a caixa convirtese en bateria e a gitarra española en electrica.Estabamos eu e Jose Ramon e solo nos falta o baixista. nun primeiro momento aparese Juan pero a cousa non vai ben debido a problemas persoais e discrepancias entre nos asi que aparece un rapaz de Muros que non tiña nin idea de tocar o baixo (Ruben , pero non burra vella ruben sarillo) e nada desde ali asta ahora.

Xa levades uns cantos consertos a costas, como é o voso directo? Cales son os próximos que ides dar? Como vai o tema do Castelo Rock?

Nas costas solo levamos 3. O sabado tocamos no Xeixo (tamen tocan Turbo Negro en Vigo).O noso directo ten moi mal sonido pero moi malo eh!!! O do Castelo Rock ainda non se pode dicir nada Hasta que poñan na paxina do Castelo que tocamos. Si tocamos.

Estades manexando xa a idea de jrabar aljo? Unha maquetiña ou así? Unha sinta para o coche con cansións románticas titulada moi orixinalmente co nome de "LENTAS"? Ou jrabar os capítulos de "Me llamo Earl"?

Eu penso que o sijiente paso ten que ser a maqueta Haber si para veran a temos lista.

Agora falando de toqueteos íntimos e tal, lijase máis sendo o cantante dun jrupo?

Puff!!! non sei, sendo cantante no pero sendo jitarrista si.(Risas)

Pasando ajora a un plano máis asqueroso, este ano seica estás en sejundo de bacharelato, xa tes pensado que vas faser para o ano? Incrementarás a lista de enerjúmenos que están en compostela fodendo o fíjado?

Espero incrementar esa lista pero non sei si é o fijado ou a cabesa que non sei que vou faser para o ano.

Se te tiveses que ir a unha illa deserta, que factor de protecsión solar levarías? Un factor quinse, quisáis?

Si, o 15 esta ben xa é o que uso normalmente pero tamen depende bastante da isla

Que ten que ter unha rapasa para que che faja tilín? Unha campana?

Normalmente justanme todas as que me paresen juapas e paresenme juapas todas as que me justan

Dios... Perdoa por a entrevista. Pasamos ajora á parte esta rara na que poño cousas a voleo e ti pos o primeiro que se che pase polo serebelo:

Isótopo: Simpsons
Marqués de Santillana: Vacaciones Santillana
Código de barras: Leite
Queixo de barra: Larsa
Barra americana: Aluminio
Tetas: Barra americana

En fin, isto foi todo, meu. Jrasias polo teu tempo, a túa pasiensia e por o teu pelo fuerte y brillante. Ajardo que vos vaia guay aos jrupo en xeral e a ti en particular. saúde, pas e longa vida aos Suiss!

Jrasias, paseino guay aupa kenodí!?

Puedes hablar entre dientes,
hablar por los codos,
irte por las ramas.
Puedes hablar por hablar,
hablando y hablando y sin decir nada.

Puedes hablarme del tiempo,
del último Papa, de cualquier chorrada,
puedes hablarme en silencio
y decírmelo todo con una mirada.

Me quieres y no me lo dices,
porque diciéndolo no ganas nada.
Sabes que me quieres
y con eso ya te basta

Me quieres y no me lo dices,
porque diciéndolo no ganas nada,
sabes que me quieres
sin ti...

Sabes hablar con rodeos,
leer entre líneas, cantar en solfeo,
sabes todo sobre mí,
pero no sabes cuánto te deseo.

Puedes hacerme llorar y reir.
Sabes hacerme sufrir.
Puedes hacerme sentirme mejor.
Puedes hacerme el amor...

Me quieres y no me lo dices,
porque diciéndolo no ganas nada,
sabes que me quieres
y con eso ya te basta.

Me quieres y no me lo dices,
porque diciéndolo no ganas nada.
Sabes que me quieres y sin ti...
Sin ti no soy nada.

ás 8:22
da mañá
o fume comezaba a entrar no seu cuarto

pasou á acción

rompeu a porta

agora o fume entrou
con máis facilidade

morreu ao cabo
dun cuarto de hora
afogada polo fume

era realmente forte
para romper unha porta
e suficientemente
estúpida

agora son as 8:24
e xa case ninguén a lembra

Ao final non imos ao festival no que están Turbonegro e Piperrak...

Vale...

Pero xa me dá igual.

Hoxe gañeivos a todos.

Hoxe son Citizen Fish.

Hoxe son os putos Persiana Jones.

Hoxe son tan fodidamente obvio que apesto.

Hoxe vou así de felís pola facultade adiante, sen resaca, sen uñas longas, sen créditos por dar, sen moito sentido...

Hoxe é así.

Hoxe vou romper un muro e bailar estrañamente sobre os cascotes algunha do último de Betagarri.

Hoxe non fai falta Turbonegro e o de tirar para adiante.

Non, hoxe non.

Hoxe estou so e iso merece a pena ser celebrado.

Isto vai en directo.

Vai directo.

Ao vivo.

E quen queira que sexa que o queira escoitar que o baile tamén.

Saúde, pas, amor e ska!

baixades mañá á festa?

non

e lo?

é venres

e que?

que pasa os venres?

o venres é o meu día
de sexo sen protección

sen protección de que?

sentimental

a culpa xa é miña

por preguntar

os bicos non son nada
o odio gaña tranquilamente ao quérote meu amor
ríndeste ao sexo solitario
á música en doses individuais
na economía como na vida
nunca serás ninguén
tes bolígrafos de publicidade
camisetas con marcas que son publicidade
consumes publicidade da propia publicidade
os coches están feitos en cadeas estúpidas
as pizzas están precociñadas
chatear deforma todo e ti pensas que as cousas
son como ti quererías que fosen
os porros saben distinto de como arrecenden
a cervexa sabe mellor do que pensabas
a muller da túa vida só será alguén que
sempre estivo aí
as mulleres poñen maquillaxe
os homes esbardallan
os nenos engánchanse ao que sexa
os vellos critican todo iso e apestan a vello
vomitar non engana nunca
en todas as canles botan o mesmo
case toda a xente é racista
se tes cona é probable que sexas machista
ou que defendas un feminismo de pastel
só deberiamos ter dous pares de zapatos
non cambiaremos máis de móbil
non lle pediremos nada a un músico
os recordos non son obxectos
as mochilas empréganse para levar cousas
as modas pasan
as mulleres pasan
os amores pesan
os homes pesan
os nenos son parvos dende que son nenos
o cinema é máis noxento que a vida
esperar é un incentivo para suicidarse
a política non fai nada que non sexa por ela mesma
o euro é dar diñeiro aos ricos
a meteoroloxía non se aproxima
a cobertura é un eufemismo
deberiamos ler máis cousas que queiramos ler
abortar rebéntache o corpo
a relixión para os mortos
a relixión para parvos
os deuses para os mortos e os parvos
crede en vós mortos
bebede de todo a todas horas
renunciade aos grandes éxitos da industria musical
fuxide das estreas cinematográficas
regalade anacos da vosa propia pel
non teremos mascotas
non temeremos ás multas
non choraremos por amores perdidos
o amor son os amigos
as bandeiras son de tea
a roupa está feita de tea
non defendas ningunha patria
aprende a escoitar e a non escoitar
renuncia ao bo
méxate enriba
cúspete na palma da man
lambe o máis sagrado que teñas
e mata o mito sempre
non creremos na sorte nin no destino
pensaremos emocións
no lugar de fillos teremos crías de araña
falaremos en balde
queimaremos a nosa herdanza e o voso patrimonio
nos cumpreanos acenderemos as candeas
mais non as apagaremos xamáis
a sesta non é rendible
o almorzo merece un cuarto de hora
deberíase comer so
a uralita ten que voltar
a cosmética é un invento da prostitución
aburrámonos todos xuntos
miremos raro ás vellas
non combinedes as cores dos mobles
os ácaros non poden con ninguén
a botánica é aburrida
a raiba é pasaxeira case sempre
ou sempre debería selo
o ouro e o chumbo son metais
faremos o amor no altar
as miradas son himnos apátridas
non queda nada sagrado
nunca o houbo
non está máis triste aquel que chora
come moita froita e busca a túa
rompe un mando da televisión
ponte a mesa a ti mesmo para ti
os folios en branco son un insulto
arrincaremos todos os botóns vermellos
depilaremos os dentes
guindaremos homofóbicos ao lume
non se pon o sol nas cidades
a túa canción preferida non debería ser unha puta balada
as baterías esgótanse sempre
a metrosexualidade colinda coa asexualidade
renuncia a triunfar
pídelle un autógrafo a un terrorista
fai o contrario do revés patas arriba
organiza o teu propio paraíso fiscal
fumemos a nosa caspa
falar de un mesmo é falar mal de un mesmo
dá todo por perdido
vende camisetas con fotos do teu ano
finxe o teu nacemento
dille aos teus que os queres
se é que os queres
amamantar un rinoceronte será místico
acode á ópera cun litro de mocho
e pide outra
o pogo será baile rexional de todas as rexións
os presidentes levarán moño
e non mandarán nada a ninguén
confía nos amantes
non no amor
ama persoas
nunca ao propio amor
non digas moito a palabra amor
non te afeites as cellas
busca o teu metro cadrado amarelo
emborráchate e enorgullécete
dille o que pensas
e arrepíntete
non lle deas a ninguén o queira de ti
ou pertenceráslle
a diarrea é xusta
cásate só coa quinta persoa que cho pida
pero abandóaa ao cuarto de hora
as venéreas van ben
xa hai demasiadas cousas con coca cola
queremos un sagrario con ollos de obispos
ninguén é o noso dono
morde eucaliptos
os chaveiros son unha ciencia por estudar
os indios americanos non facían o indio
a kale borroka ilumina a noite escura
as fiestras son condutos ao exterior de fóra
grámpate as orellas ao maxilar inferior
só lle importamos ás nosas familias
fidel castro chegou a ser máis vello que hitler
rompe co teu mozo con rimas
bebe zume de leituga
escaiólate a lingua e berra nomes de mulleres
ameacemos aos nosos veciños con notas en ramos de margaridas
galicia e galiza poderían ser sitios distintos
escribamos co cóbado os nosos desexos na area mollada
os furados serán efímeros
deixemos todo
paremos
vaiámonos lonxe de nós mesmos
sexamos o resto do mundo
engrandezamos a nosa lenda
sexamos todo aquilo que queiramos non ser

Estou no Muíño.

Roque está ao lado ríndose de cantas veses me equivoco.

Pepa, a tía de Paula e promotora de mogollón de jrupos da essea independiente, intenta tocarme o cu á mínima.

Soa unha cansión que realmente non existe.

Teño bastantes janas de ir ao baño.

Realmente.

Debería soar algo de Citizen Fish.

Ou de AntiFlag.

E ti, sábelo.

Sábelo, a ciencia certa.

Roque non entende isto.

Pero dá igual.

Virá o xoves á festa de filoloxía.

E quere maría.

Roque é un grande do agnosticismo.

Roque é agradecido.

Ola, Inés!

É a xefa.

A xefa da censura.

Pero é boa xente.

Baila raro.

Pero bueno.

Teño jañas de mexar.

E vou rematar con este artigo.

non lle poño foto porque non merese foto aljo coma isto.

Saúde, pas, amor, ska e mexo-reggae-betagarri!

Boas, amijos e amijas da sicoanálise nas pissifactorias albaseteñas!

Que tal vos foi a finde?

Eu por Muros, non en Vietnam, nin no Golfo, nin nas Malvinas, nin nada.

Fómoslle ao conserto dos Suiss.

Enormes!

E enorme Miguel! Crack! Jugón!

E do resto... Bastantes machadas:

- Juanca imitando a Aznar: "¿Quién te ha dicho que quiero que conduzcas por mí? Xa vou eu ata Padrón!".
- Glo, a marcha no corpo.
- ING-A Casa da Churra: menudo equipaso.
- Preservativos de chocolate que ao cabo dun rato saben a plástico... Jrandes declarasións...
- "Comijo non hai fallo que me dá todo ben nos análisis".
- A de Muchachito Bombo Infierno, novo himno da pandilla.
- Faltaba Xuko! Aúpa Xuko e os seus tenis pintados con subraiador!

Son un memo. Son autista. Estou un pouco tolo. Son gilipollas.

Próximas datas:

-Xoves 10, festa na Facultade de Filoloxía.
-Xoves 24, concerto de Franc3s en Compostela.

Canción da fin de semana: "Hamaika" de Betagarri.

E listo.

A vida éme demasiado.

Cheja á nosa web preferida a terseira entreja dos cristos serebrais.

Aínda que non teño recompilado un jrande número, pensei que xa era hora de sacar á lus aljunha das perlas que recollín nas últimas datas.

Aí van:

-¿Ya comiste? ¡Ah...! Se la pelaste a Samuel. (Non quero nin lembrar aquilo... Que seas aquelas...)

-¡Ah! ¡Que este es mi sobaco! (Sandra perdida en si mesma)

-Lo que pasa es que yo me las chupo. (Ok, rapasa)

-Mira o Flapi, que lojo pon a copiña. (Flipy, de El Hormiguero e o alcol, segundo miña nai)

-Esa tía currouno. Naseu e dixo: "Vou estudiar tetas". (Eses estudios)

-Hai cans que che joden a corrida. (Sexperiencias traumáticas)

-A galatina del rape. (Miña avoa na súa plenitude)

-De jodido ao río. (Pois listo)

-Faille unha cona os chinos. (Os chinos e a cona, ese mundo)

-O efecto tampón estame jodendo o acuario. (8 de cada 10 xinecólogos recomendan no ter acuarios)

-Os sereales non se mollan. Os sereales inúndanse. (Sentensia total á hora do almorso)

-¿Dónde está Willy? (Ion, non será Wally?)

-No es lo mismo yo y un pezón. (Que queres que che dija...)

-Tú tienes el perfil de varios países. (Eu e o meu perfil estraño)

-Es lo mítico, los cosméticos están hechos con semen de ballena y cosas así (Cantas cousas hai así como o seme de balea?)

-Pegaso, puños fuera. (Ion, non será Mazinger?)

-¿Voy a salir en piernas? (Pois se non, sairás en silla de rodas...)

-Esta perra no me hace caso cuando bebo la piña colada. (Misterios do comportamento animal)

-Vamos a dar la vuelta del huele a pis por todas partes. (Toda la vuelta vamos a dar...)

-A repicocha está en el quinto culo del mundo. (Primeiro, é Repichoca. Sejundo, en el quinto culo del mundo? Si, en Cuenca)

-Trinaté, como Nestea pero con té. (Diosss... Félix, quérote por cousas como esa)

-Ti es novo e tes a sangue que che roe máis. (Meu avó e o concepto de "sangue que roe" meténdome o medo no corpo)

-Jo, Raquel, el otro día descubrí un nuevo tipo de taquicardia. (Pobre Raquel, o que ten que escoitar)

-Camarero, vasme poñer tres cafés. Un para min, outro para este e outro para tu puta madre. (A xente en Muros é así de simpática coa peña da hostalaría)

algún día

e pode que non tarde moito

algún día
digo
escribirei unha grandísima peza
teatral
sobre a placa placa dental

placa placa
dental

e durará o que dura unha porción
individual
de felicidade

é dicir

uns vinte minutos

dependerá do atasco

amén

así sexa pois
a desfeita

en calzóns
e logaritmos nos arrós
e NON VAI IMPORTAR
a miña alma
é un pantera negra
a miña alma
é o miño
o meniño
o niño onde descanso
co demo por bandeira

o teu dixérono outros

roubei secuestrei
pedínlle o imposto
revolucionario
á túa boca
BUCAL BUCAL BUCAL
BUCAL

demasiado tarde
fara foder
farar
farásito pantástico

epéntese lonxitudinal

os teus excesos tivéronme
nunha ciencia fición
e os meus dedos
lembran a túa boca
VAXINAL VAXINAL VAXINAL
ANAL
BUCAL

obrigado
e esquecido
como o almanaque
que nacerá nunha cova
autorizada para
o
terrorismo

- ¿Pasta de dientos o algo?

- ... No... Es...

- Nata o algo?

- Es otra cosa.

- ¿Qué es?

- Es otra cosa.

se pascual funciona

nestea furrula

meu ritmo funk
no fondo da lepra
que non atopa saída

e es un dicir

es coma quen di

e o meu ritmo funk
agroma
debaixo da pel que bico
e cantamos xuntos
para saír do silencio da cama branquiña
que sempre fará ruído de máis
que sempre será antiespañola por puro masoquismo
patriótico
e o lume da túa entreperna recompón tres almas alleas

e sabes ti
que o cantar que levas baixo a pel
é o meu ritmo funk
infectando o teu corpo

maniféstate
como unha deusa do funk
baixo a miña pel
e escribe en madeira coas túas unllas
sen cor

maniféstate
como unha festa funk
sen brazos alzados

maniféstate
e lévame
no teu arrolar funk
co que servir á túa entreperna
compoñedora de almas alleas

entreperna libertaria

sinxelamente húmida

e máis grande
é o teu honor

lingua funk

somos funk

En plan en ningures...

...

U-lo Samu?

En plan anti-censura?

Non sei.

Quizáis.

Quizáis algún día...

Calquera día...

A ver, quero que me digades que poden significar as siglas: M.C.D.

Segundo os meus informantes pode ser unha "movida plurisignificativa", así que iso.

Deixade as respostas en forma de comentarios.

A resposta que considere máis orixinal recibirá un premio invisible ou un bico na nuca. Asegún.

Abuf...

Hahahaha...

o piche bifúrcaseme
ledo
entre os miolos que non se manifestan
e lémbrote nos meus brazos cheos de magoaduras
saúdandome xentilmente
dende o teu ostracismo idiota

A forza é sempre a mesma en corpo alleo
e a doenza mortal a que preciso
para amarte de lonxe
mentres poida.
Xa non podo ver nada ó meu redor
que signifique máis que a miña sombra
En soño defininme coma unha aparición
qu se abre as veas en público
sentindo diante miña
un firme e invisible
punto final
no aire.

O aleatorio do Winamp ás veces permítese certos luxos.

Como o de estar escoitando "Ningún valor" de Skalariak...

Minutos diciendo lo que no debía.
Luego, arrepentido si analizo lo que hablamos.
Dejo llevar mi mano para calmar el alma mía.
Escribo unas líneas recordando tu calor
porque sin la soledad en esta vida
tu compañía no tendría valor.

...e, xusto no momento no que fago unha nova lectura de iso, comeza a soar, de entre un total de 169 cancións...

... "L'estaca".

M.C.D. podería chegar a ser:

Mira Como Durme
Me Cago en Diox
Monasterio Católico Demócrata
Maragarita Cardo Dionisio
Mescla Cascarilla Depredador
Mamu Camu Damu
Mchúpama Chúpama Dchúpama
Mentras Cajo non Durmo
Mima Carallo Deidad
Marchas Coma Doblado
Machetaso Crisma Derrape
Moi Cerrado Doe
Mister Carallo Denostado
Maxima Citologia Destructiva
Mas de Cien Domingas
Mil Cagadas Dolientes
Mi Chocho Derrapante
Meu Collón Dereito
Maradona Cristo Dios
Mamada, Corrida e Desfase
Ministerio de Ciencia y Diarrea
Museo de Condones y Dados
Mil Cuatrocientos Dos
Macrofiesta de Colegiales Drogadictos
Miro Cando Durmo
Movimento Comunal Donostiarra
Me Cago en Dior
Mola Correrse Dentro

Sodes grandes! Estades pillados!

Por iso me vexo na obrija e faservos gañadores a todos e todas! Porque non me quedan máis remedio!

Así que xa podedes reclamar o voso premio invisible ou o voso bico na nuca! Que prometo dar!

menisco
menisco
mira qué me tocas o carallo
menisco

todo empesou cun traballo de hispano
mentres unha fransesa se ría de min
porque vibrei cando te fuches a paseo
menisco

imos en trens diferentes
menisco

ás veces
roto
ás veces
enteiro

pero sempre
presente
menisco

e agora que pareso parvo
coas miñas trécolas
riste de min
menisco

só algo temos en común
menisco

que os dous precisamos

petróleo

arredismo indeliberado
e transmítesme incertezas sobre
denotacións que confunden

embarúllanme os pretextos
teus
execrables e copiosos

o nome non cerca
todo o teu significado

e mudareino en min

non te chamas como me dis que te chamas

es helena

e sempre te chamarei
así para os meus ineficaces adentros
engreídos

helena

Hahaha... !!!

Chega a este sacro-sitio un novo concurso!

Un concurso moito máis ambicioso que os que levamos feitos até o de agora!

Un concurso no que o obxectivo non é outro que sinxelamente disfrutar do que as mentes doentes da nosa patria mundial inexistente nos teñen dado!

I Concurso de pintadas "Romanis eunt domus"

De que vai o concurso? Explícovos:

O roio é que justaría de que lle fosedes fasendo fotojarsías ás diferentes pintadas que vos chamen máis a atensión polo mundo adiante. Refírome a esas jrandes frases, movidas subversivas (como aquela pintada que había nun muriño de pedra en Muros que poñía "Pirolo"), declarasións de intensións ou o que vos veña en jana (admitimos debuxos pseudopornográficos).

É disir, queremos frases, palabros ou o que sexa!

Quero que nos sorprendades! Ou que aljén faja unha recompilasión de cántas veses se pode atopar aljén a palabra "Puta" pintada nunha mesma rúa! Déixoo nas vosas mans!

Bases do tema:

1.- As fotojarsías mandaránse á direcsión de correo: fotojarsias@hotmail.com

2.- As fotos mandaranse acompañadas dunha pequena explicasión, por exemplo, de ónde se atopou a pintada ou o que se supón que lle estaba pasando ao autor/a pola cabesa nese momento.

3.- Cada persoa poderá mandar até un máximo de tressentas fotojarsías.

4.- Despois publicaremos todas as fotos enviadas no blog, para que votedes cada unha votándoa con cada comentario, é disir, cada comentario posto no artigo correspondente a cada foto, será contabilisado como un voto. Ala!

5.- O praso de enviasión de fotojarsías rematará cando remate o mes de xuño. Douvos marxe porque este concurso implica unha maior tocada de pelotas.

6.- A partir de aí coljaranse as fotos e poderanse votar até o día 15 de xullo.

7.- O premio será aljo que atope por o meu cuarto. Con sorte unha camiseta vella, un disco ou un libro.

A que estades ajardando!

Xa vos quero ver buscando o peor do peor!

Quero ver exemplos de mentes corruptas!

Como o da foto, atopada no antijuo sentro médico de Muros.

Eu quero imaxinar que foi feito por unha vella resentida porque lle deron tarde a ves para as resetas!

Ajá!

En plan ..........................................
.......................
.........................................................
.............
.........................................
..............
...............................................
..............................
......................................
............
....................................................
...................................
.........
......................
..........................................
..........................................................................................................

Son pequeno,
demasiado pequeno, tal vez.
Xa sei cál é o meu tamaño.
E que se non son tan grande coma ti?
Temos os ollos á mesma altura.

Aquí me tes,
outra vez diante túa,
o primeiro na pelexa,
aguantando os golpes en lugar de liscar
cando te veñen por diante e por detrás.

Pero non sucumbirei
aínda que caia mil veces.
O medo non se espanta sentindo medo
e non me perderei aínda que me atopes mil veces,
pois a túa mirada non me dá medo.

As túas bágoas de mañá
curarán a miña ferida.

Fáiseme difícil de verdade
adiviñar por qué.
Deixalo todo e saír correndo
sería o mellor neste momento,
pero non conseguirás quitarme do meu sitio.

Arfff...

Onte linme "El club Dumas" pola tarde.

550 páxinas de paranoias cutreiras.

Acabei ás mil, despois de varios cafés microondaicos e algunha améndoa.

Días raros estes nos que un home le 550 páxinas a golpe de pedal.

Milagres filolóxicas á marxe, debe ser que odio durmir.

Foto tirada en Ribeira.

Aljén, armado cun bote de pintura e nun acto de grandeza lírica, colleu e escribiu a palabra "PEMENTO" nesa parede.

A nós pareseunos unha jrandesa.

Mandade as vosas fotos! Animais!

Todas as instrucsións sijen aquí.

todo
o mesmo
encadeado
un máis
seremos un máis
a sombra
igual
de escura
o pelo
igual de longo
ou de curto
os euros
no mesmo continente
obedeceremos as mesmas
leis
seremos
unha máis
a vida pasa
e nada muda
non existe unha gran depresión
non saín á rúa
ver unha gran guerra
as mortes violentas
non van comigo
nin contigo
o cancro
témolo aí
e arrecende a fume negro

o lume quedou
no teu ollo esquerdo
mentres fitabas
a lúa

Estás asustado.
Tu vida va en ello.
Pero alguien debe
tirar del gatillo.

entre o camiño
e a evidencia do esputo
áchase a galaxia por confirmar

éxodo indocumentado
e manufacturación indulxente

neglixencia no solpor
e fición resplandecente

aí áchase a galaxia por confirmar

entre a evidencia
do esputo

e o camiño

Pero que grande eres Lema!

E mañá demostraralo novamente na final da Copa da UEFA!

Quen basculará mellor? Quen estará harto de marihuana? Quen será un beserro?

Enorme! E os de sempre xa sabedes que estades invitados a outra noite de futebol, pinchos e caralladas na casa dos Lema. E vai por Pena, Diego e Ion!

E con quen ides?! Diego co Sevilla. Pena, meu pai máis eu co Español. E Ion creo que vai estudar que equipo ten máis relasión co pobo portorriqueño para decantarse por un ou outro!

Aúpa Lema!

PD: Última declarasión de Lema vendo o resume do Sevilla-Recreativo, tras ver xogar a Luis Fabiano:

Ostia! Pero este non tiña 7 partidos por subnormal?

Si, señor! Os árbitros non queren retrasados no campo!

Grande Lema!

coma unha cona
enorme que se come todo o que vai quedando
no fondo da caixa do último disco
que mercou unha teenager solucionadora
do exercicio tres

como unha cona
así
hoxe serei un gran poeta
bastardo
fillo da estupidez sublime
e das noites epentéticas nas que me alporizan
as flores azuis no meu peito
peludo

como un gran poeta
que saberá do seme que desaparece nas bocas
de homes maiores con engurras baixo o papo
e ao que se lle transparentarán os tumores
baixo a camisa clara de manga curta

un gran poeta
como unha cona
sorrinte
húmida
e iconoclasta

Ven y me cuentas por qué estás triste.
Te comentaron que Dios no existe,
que no hay un cielo y que tu infierno
es saber que jamás tu verás lo que viste.

Te sonó a tonto, te sonó a chiste,
pero pronto comprendiste
que no puedes evitar cagar aquello que comiste.

tiven un encontro sexual
cunha iguana

realizamos o coito

mal sexo o que se mantén cunha iguana

hoxe quedei cun rodaballo

practicaráme unha felación

non sei ónde durmirei mañá

Un día, entrando con Roque e Alba no Mac de Santiago, creo lembrar que despois do concerto de Betagarri, caín na conta do xogo de palabras no que consistía o nome do grupo Benito Kamelas (ven y tócamelas).

Si, tardei meses dende que escoitei por primeira vez o nome do grupo até que me din conta. Vale.

Pois o outro día caín na conta de outra cousa por o estilo. Pero desta vez confeso que fun empuxado até tal estado de lucidez efímera.

A coña é que Lendakaris Muertos é unha referencia directa aos Dead Kennedys.

Sei que para moitos estas deben ser cousas obvias, pero eu vou a outro ritmo.

Ao meu ritmo.

estamos na idade
axeitada

no momento xusto e á hora indicada
polo marcador rectilíneo

así que
agardemos un pouco máis

esta quenda
hai que perdela

I've seen the Fight Club
about 28 times...

quedou a durmir
na túa casa
nesa piscina de vinagre
que recoñeces como fogar
e o noso querido
xove amigo con carreira
por rematar
rebaixou esta noite o ritmo da súa dieta
sexual
e foi un auténtico
porco
de intentos caníbales
tras entender que non precisa
máis nada
que unha piscina de vinagre
que un par de grolos máis
que mentirlle ao amor da súa infancia
que morrer diariamente nese bucle
da mazá apodrecida
en
perder o tempo sempre

¡Ojalá no te hubiera conocido nunca!

errako charra libre naizka
porru baterri
mohi tzianai badi tetxa
libre charra

errako tzianai

tugu bede
erri erri erri!

barroku nortezu
egara arrean lurranandea
batei

zertadia joantzen
banaikak

errako tzianai
errako charra
egara nortezu banaikak

En plan deixádeme cantar!

encántame o teu son
ao marchar lonxe

lévasme arredor de ti na túa gorxa
e atraveso o teu cabelo lonxe de ti

déixasme ser un cohete bélico
que non pasa o control de calidade
e que caduca cada segundo mil veces a cada hora

marcharán pouco a pouco todos os amigos
marcharán pouco a pouco todas as cancións
marcharán pouco a pouco e pouco a pouco quedaremos sos

sos coas ecuacións
sos coa nosa gheada e co noso programa electoral
incumprido

non mo podo crer
e o seguinte enunciado será outro máis

a primavera fracasou con nós

agardo o verán
na primavera
como último
ou como derradeiro
obxectivo

e lévasme fóra a algunha bodega progresiva

a pé de páxina
os artigos azuis
as pallas mentais
ser un concurso
baixar por entre os caracteres coa camisa
rachada e arrecendendo docemente
a whisky de menos de cinco euros

devalúa o universo enteiro
e que estale a fiestra universal
en oito versos
que conformen
dúas cobras unísonas

achar o medieval das horas

ser un alalás do querer chegar a ser

a raia no pelo
o pelo na raia
meterse unha raia de pelo
matar un camarada por puro aburrimento
e soterralo na area mollada

os nomes con hiatos
e que fabrican recordos
tenderán á emancipación testicular
da noite da maldita primavera

coordina
alporiza
pasa o ferro ao ferro e ao cobre lindo

non gañar todo
renunciar
atopar a sexta conxugación
entre dous pezóns de uralita
que canten saetas africanas

os homes malos
regresarán
os homes malos
ensinarán o que saben
os homes malos
pensarán en ti
os homes malos
confundidos e lamentables

os números!
a paz!
a paisaxe!
as vitaminas da senectude!

recoller a semente das secuencias
e andar agardando que chova rosa
descoidar o aire morrendo de frío

lévasme fóra coa túa saúde
e nun mar de dúbidas
negro negro negro do algo debeu pasar

non poñas escusas
non lamentes
non intentes mellorar

sinxelamente evoluciona no problema

soporta o trebón seguindo
o trebón

o trebón polo trebón non ten sentido
entende iso
entende o trebón por o trebón

treme no trebón estudando
a súa tolemia de trebón

camiña con améndoas nos pés
e améndoas nas orellas

colga na lúa pólas de toxo
e que a chorima
goberne dende a noite
até ao último adeus

Acabo de saber que me deron o Premio de Poesía Galega no "XIV Premio de creación literaria e ensaio" que organiza a UDC.

A obra: Borracho e arrogante (Apoloxía do arrepentimento)

Tras dous accésits e anos de pallas mentais colgadas ao tuntún neste sacro santo sitio, danme un premio.

Aínda que supoño que me debeu pasar algo, tipo que me presentei eu so, ou que hai un erro. Pero, de momento, disfrútoo ao meu ritmo.

Graciñas a todos os que me teñen animado co tema este de escribir, aos que se detiveron a ler as caralladas que fun colgando, aos que leron o que lles mandei para que me desen as súas impresións e todos os que sei que me tendes nas vosas oracións.

E, nun momento coma este, (que tampouco é a Champions nin nada, xa sei) quero agradecer dun xeito totalmente especial e sentidísimo a unha persoa coa que ultimamente non andan as cousas quizais como debesen andar, unha persoa que se tragou toda a miña merda de literatura, que sabe ver todas ou case todas as referencias musicais que hai na mesma e, que de non ser por ela e os seus ánimos, seguramente tería parado de escribir xa hai bastante.

Vai por ti. É dicir, vai por Calamaro, por Celso Emilio (Spiritual sempre) e por Montelouro.

Graciñas a todos!

Unha aperta forte!

Colegas e colegos do terror nefrítico das noites de outono, hoxe contamos neste incrible blog de merda coa presencia dunha gran pre-filóloga: Sara. A ver, Sara, que lo? Que tal?

q pasa tiu. nada pos por aquí desayunando y preparándome para ir a la uni a bucear el los apuntes de quilis y tal. de mayo. preparando junio. hasta la polla. y tal.

Supoño que serán moitos os que non te coñecen. Así que, antes de nada, faremos unhas preguntas xerais. Quen es? De que vas? Vas de guay, verdade? Vas en plan persoa con pintas de alternativa?

jaja. q capullo. voy de cool, ya lo sabes. es lo que tiene vivir en dos regos y tener una palestina (o palestino, según la zona). pero por lo menos mi móvil no hace fotos ni tengo un mp4 (me la come lo que me vendas, si tiene para meterle videos para mí es un mp4). no voy de nada, a veces voy de pato en plan quack quack quack. no sé. soy un ser informe sin xeito ninguno.(pero molo mazo, y tengo cinturones de pinchos)

As malas linguas, entre outras cousas, din que naciches en Alcorcón. Como carallo acabaches por estas terras?

viví en alcorcón, pero no nací allí, me mudé con diez años o así. antes vivía en madrid centro (cerca del bernabçeu y tal) me vine para aquí por temas de curro de mis viejos y tal. estoy tan contenta, ningún trauma. galicia mola más y no es peloteo.

Como unha persoa en apariencia tan avispada acaba nunha carreira como Filoloxía Hispánica?

por que esta persona tan (poco) avispada perdió un año de su vida en derecho y fue como : "vale, qué coño hago yo aquí?? estoy en derecho romano y en vez de chaparme lo que me tengo que chapar me pongo a analizar las frases en latín. replanteemonos nuestra vida" y fue un poco así. bueno, eso y que no aprobé ninguna y me invitaron un poco también a irme. jejeje. pero a lo mejor si estudiaba me sacaba político, que era la más interesante.

Como levas a carreira?

ayyyy fataaal soy desastre de la hostia, dejé cuatro de primero de vaga total, dos del primer cuatrimestre, este no estoy yendo nada a clase y voy a dejar por lo menos fidel... (muerte). mira, para que veas, sé que voy a dejar otra asignatura más y açun no estoy segura de si se llama "morfología" o "gramática". soy lo peor, en serio. es que sólo pienso en hacer el capullo y mi responsabilidad es cero. o menos. joder y yo aquí contestándote a la entrevista fuuleira esta tendría q estar chapando (soy irresponsable pero me agobio rápido)

Que pensas da peña da facultade (non te cortes)? Pero a que os de cuarto somos todos guays?

es que los de cuarto molais!! haceis cortos molones y se os ve un grupo variopinto. jeje. no sé joder en filo hay de todo, pero en plan extremo. hay gente muy pero que muy muy tonta que es hasta para darla una colleja en plan : "pero mira q eres tonta" y luego está el contrapunto. en general merece bastante la pena, hay personajillos curiosos que está bien conocer y tal. las de mi clase por ejemplo son un encanto xD

A onde van as mans ociosas?

no hay verdad mayor en este mucndo : las manos ociosas van siempre a los genitales. viva el ocio!!

Onde te ves dentro duns anos?

en portugal de erasmus!! no qué va (o sí) no sé, se me da fatal pensar a largo plazo, más de dos meses adelante me pierdo, no lo computo, doy error. espero que este donde esté las cosas me vayan bien y haya acabado la carrera. por lo menos.

Que pulmón pensas que se che apodrecerá antes: o dereito ou o esquerdo? Como lle chamarás ao teu tumor?

es difícil de decir, yo soy más de izquierdas, así q igual ése primero, pero nunca se sabe (perro deja de recordarme lo de mi cancer). a mi tumor supongo que le pondré tyler, o samu, no sé, un nombre molesto y pegajoso xDD. eso sí, le pienso sacar con correa y mimarle bastante.

Sabes que hai xente agardando que faga algunha pregunta incómoda ou rara, verdade? Dilles algo en plan ben. Gáñate ao público! Saúda ao persoal!

yo no me pongo incómoda nunca!! gente queredme!! soy buena persona!! aguanto a samu de vez en cuando!! no os parece suficiente voto de confianza? jejj... no sé. se me da fatal ganarme a la peña.

Agora que xa hai un tempo que falamos. Que é o peor que che teño dito?

hombre, esta entrevista es bastante lo peor. sobre todo por el principio, que supongo que no aparecerá publicado, en el que me pides cosas como : no escribas en mayúsculas (jeje) es coña hombre que sabes que me hace ilusión a saco. no sé, la verdad es que lo del tabaco fue bastante como para matarte a pesar del fondo lírico y tal. o todo lo que me has dcho de risas. no sé . la verdad es que aunque haga poco que nos conocemos me metes bastante caña, no sé porque te sigo hablando.

Cal será o próximo concerto? Ou, mellor dito, cal e como debería ser o próximo concerto?

mmmm.... envidia kotxina, soziedad alkoholika otra vez... aunque lo justo sería anda bassotti, u obrint pas. por qué?? no sé, es como una intuición, estarían bien. en santiago con alcohol y aliños y sin peleas post-concierto (ejem). la verdad es que tengo ganas de concertear en general. me da igual, creo que hasta iría a ver a chenoa.
se me acaba de ocurrir que de verdad de verdad, el proximo concierto debería de ser el de muchachito. equisdé. y obviamente, no iría a ver a chenoa xD

Que pregunta che molaría que che fixesen?

no sé... me gusta que me pregunten, en general. ninguna en concreto. las que empiezan por porqué me gustan menos que las que empiezan por cómo.

Agora dou paso á parte das entrevistas que máis lle gusta á peña que lle fagan, esa na que poño palabras ao tuntún e ti pos o primeiro que se che pase pola cabesiña:

Cervexa: a barriles
Río: piedras lisas.
Ionki: chandal con zapatos
Cárcere: pan con lima
Bicicleta: sé que sé montar!!
Skalariak: sin tí. (y el coche de un colega)

En fin, xente, até aquí o noso tempo. Moitas jrasias, señorita. Muchas gracias por su tiempo y su colaborasión desinteresada. Un abraso fuerte y casto. Vémonos nos buses!

de nada, todo un placer!! algún día deberíamos ponerte a tí en el mismo brete. jeje. calpita forever! beijinhos na fronte en plan bien!

o teu cubata
acaba de finxir un orgasmo
e di que fará boicot aos produtos cataláns

seica escoita a cope

¿Quién escribirá la historia
de lo que pudo haber sido?
Yo que soñaba despierto
ya no sueño dormido.

¿Con quién estarás ahora?
¿Quién de va a dar de comer
en el día mundial de la mujer?

só porque as películas
teñen detrás
a grandes compositores e grandes orquestras
sinfónicas ou afónicas
non debemos pensar que xa se ten
creado
a mellor banda sonora orixinal

a mellor banda sonora
era o vento aquel
movendo todo un campo verde
por edificar
que probablemente
só vale
un céntimo

Pa que lojo dijades...

Xoves. Compostela. Pub Cachan.

Grande a alusión ao persoal de Oleiros.

Ajá!

Graciñas a Pepa, a miña prima, por darme a referensia! Aúpa Pepa!

fronte come tempo
home entende muller
muller fode home
deus garda mobles
revolución non decide
perpetuo é pouca cousa
pausa bautiza soidade
todo clasifica agosto eterno catro direccións
e bícome a min mesmo brutalmente
e cando chega agosto eterno
camiño en catro direccións
perpetuando esa decisión
que deus
mantivo sobre aquela muller
aquel home
e aquel breve tempo de unión

Xa había tempo que non poñía nada nesta secsión, a de Esbardalle.

Pois ben, volvo até acá para manifestar a miña estupefacsión co projrama Callejeros de Cuatro.

A ver, vaia do que vaia, como é que sempre saen yonkis e pobres? É disir, aposto os collóns a que un día fan unha reportaxe sobre o meu piso e aparésenlle catro yonkis debaixo da miña cama e tres pobres tristes na cosiña, xunto da neveira.

E outra. Cando se van dar conta de que teñen que pasarse por Muros? Xa que Crónicas Marcianas rematou, e Cárdenas non se pasou a faser recolecsión de personaxes, agora está nas mans dos de Callejeros o pasarse a recoller as historias de todos os yonkis que temos por alí.

Muros, exportadores de yonkis ao estranxeiro!

Sejuro que lles daba para unha serie de tres projramas.

Como din Lendakaris Muertos: "Ya no quedan yonkis de los de antes".

cando os pais
aínda falaban de deus aos fillos
e os enganaban co inferno
con deus
cos pecados

cando o tabú do sexo
aínda estaba

cando a morte seguía sendo un tabú
alá nos oitenta
e centos de rapaces e rapazas
caeron na heroína

cando os avós
creron a franco
creron na patria
na bandeira
e no fascismo bo

cando o respecto
era unha obriga

cando o amor seguía unha convención

cando a violencia

cando a estupidez
era realmente estúpida
e non o que nós
agora facemos de ela

somos a xeración
do oitenta e catro

a que non sabe de qué foron os oitenta
e dános igual a movida
a legalización do partido comunista
o estatuto de autonomía
as olimpiadas
as autoestradas que rachan calquera cousa

non nos facemos as mesmas preguntas que vós

nin temos preguntas

somos esa xeración
que só
ten respostas

non queremos loitar por nada
non hai unha guerra xusta
non queremos ideais

a miña xeración
ao igual que eu
só queremos ser felices

o resto é merda

así que
que vos fodan
coa vosa relixión
coa vosa política
coa vosa publicidade
co voso non bebades
non fumedes
non nifredes
non berredes
non saltes
non te movas

somos nós

a xeración do pogo

que lle atopou o gosto
a golpearse sorrindo

somos os da nada

non teremos nome

non seremos hippies
non marcaremos o porvir

porque somos nós

somos realmente libres

os do oitenta e catro

somos libres

somos bukowski

maiores
de merda
oxalá estivesedes xa mortos

o día que a nosa xeración
goberne
aquí
a resaca será o único patrimonio da humanidade
e será tan
e tan
fodidamente bonito
que o resto

dará igual

En ese momento no le salvó
ni el dinero ni la religión.
Sé que te quedas ya sepultada
en los escombros de Torres Gemelas.

Cuando quería estar contigo
nunca pensaba que ibas a morir.
¡Diosito lindo, no puede ser!
Sólo llorando podré olvidar.

A ver, hai uns días montei un concurso con maso ilusión e maso felisidá...

E moita peña: "Siii... Mimá... Sei dunha pintada na miña calle que está guay... Xa che mandarei..."

Pero até o día de hoxe a xente que ten mandado aljo redúsese ao mínimo.

A si que, a ver se nos animamos, meus!

Ou que pasa? Teño que subir a contía do premio?

Queredes que vos practique sexo-oral? Vai diso, non? Ou queredes que vos coma o cerillo? Eu fareino, non teño escrúpulos, nin corasón. Soy Samuel, no tengo sentimientos!

Veña!

A direcsión para enviar as fotos é e sije sendo: fotojarsias@hotmail.com

As bases do concurso sejen estando AQUÍ.

Veña! Animádevos!

mensaxe número
un

mensaxe recibida
onte
ás
dezasete horas
cinco minutos

oes?
que chamaba para dicir que
que finalmente

que ao final
non vou poder quedar contigo

xa te imaxinas de qué vai
o tema

en fin

nada

iso

espero que non che pareza mal

veña

vémonos

cóidate

inicio
todos los programas
winamp
winamp
file
play file
subir un nivel
subir un nivel
subir un nivel
subir un nivel
mi disco
turbonegro
party animals
02-turbonegro_-_all_my_friends_are_dead-sms

where are your friends?

-E se fosedes gays, con quen vos molaría liarvos?

-Con Anthony Kiedis...

-Pois eu con De Juana Chaos.

Onte fomos a Compostela.

Grandes Franc3s! Sangre! Sangre! Sangre! Sangre!

Escoitamos grandes cousas. Como:

-¡Viva Blas Piñar!

Ou:

-A min o Opus Dei doumo todo.

-A ti o Opus o que che fixo foi darche por o cu e quitarche as almorranas.

Grande o bareto antro no que estivemos. Eu desparramando tasas de viño. Uns personajes tocando nun teclado pesas como "Abusadora" ou a BSO de Titanic...

"Sólo vivir" no Avante.

"Kualkier día" no Gasteiz.

Perderse en Santiajo e apareser en sitios raros.

Yojur con medio quilo de asúcar con sume de clementina ao chejar a casa.

Darse conta de cousas. Ou non darse conta de cousas.

Ajustín cantando música popular galega cada ves que collía o móbil.

Pepa e o Trapitos y Joyas. Ambientaso.

Papel de plástico.

Soa Berri Txarrak na AulaNet de Filoloxía.

E a mellor conclusión.

Quero un café na pupila.

Acabo de pasarme en plan modo aleatorio pola páxina de Banda Bassotti.

E vin que o día 30 de xuño estarán por Jalisia adiante dando un conserto.

Co cal o tema queda así.

Día 27: Imos para Lisboa.
Día 28: Conserto de Metallica en Lisboa.
Día 29: Acto fin de carreira e sea de gala.
Día 30: Conserto Banda Bassotti/Festas de San Pedro.
Día 1: Morte serebral.
Día 2: Funeral sivil pola alma de Samu.

En fin...

Que vou acabar feito polvo.

Por serto, ide ao buscador de imaxes de Google e poñede "Feito polvo". A ver qué pasa...

O señor don Vodafone písame os talóns, preto dos nocellos, así que estou tan preto de quedar sen móbil até o día cinco que vou reducir ao mínimo o consumo telefónico.

Aviso.

non me importa
a xente á que lle importo
non lle importo
á xente que me importa

joan laporta
coa pirola torta
joan laporta
uoh! uoh! uoh!

quei toleas
quei dis
quei a rascas
quei vajeas

joan laporta
coa pirola torta
joan laporta
uoh! uoh! uoh!

sistematisa
bandullos peludos
de resaca
vellos na misa

joan laporta
coa pirola torta
joan laporta
uoh! uoh! uoh!

joan laporta
tírate da dársena
joan laporta
tírate da dársena

joan laporta
tírate da dársena
joan laporta...
ponte las medias!

En plan ao contrario do revés, pero amando a derrota.

.atorred a odnama orep ,séver od oirartnoc oa nalp nE

pelo gris descarta
aneis dourados
no encontro coa xiada
que incorpora cinza
ao querereite despois de morta

Si pudierais
prohibiríais
el día y la noche;
la noche y el día.

Prohibido pensar,
prohibido opinar.
Prohibido hacer
uso de tu libertad.
Prohibido escribir
y prohibido hablar.
Prohibido hacerse
eco de la realidad.
Prohibido sentir
y prohibido amar
mientras que no se ame
como se debe amar.
Prohibido morir
y prohibido matar.
Dependiendo de quién mate
o de quién muera.

Sin voz,
sin voz ni voto.
Sin voz, sin voz.
Sin voz ni voto.
Sin voz, sin voz.
Sin voz ni voto.
Toma la palabra,
todos somos pocos.

Prohibido ser tú
y prohibido ser yo.
Prohibido creer
en nada que no sea en Dios.
Prohibido alejarse
del buen camino
y buscar la respuesta
del porqué a lo prohibido.
Prohibido no ser
simplemente uno más.
Prohibido ir más allá
del oír , ver y callar.
Prohibido negar
la verdad absoluta.
Prohibido lanzar
la duda que siembre dudas.

Sin voz,
sin voz ni voto.
Sin voz, sin voz.
Sin voz ni voto.
Sin voz, sin voz.
Sin voz ni voto.
Toma la palabra,
todos somos pocos.

¿Quien es quien
para prohibir qué?
Nadie es quien
para prohibir que
y según que a quien.

¿Quién se otorga esa potestad
y en base a qué?
¿Bajo qué principios,
y con qué final?
¿Quién se otorga esa autoridad,
y en base a qué?
¿Bajo qué argumentos
y con qué final?
¿Quién se otorga
a si mismo esa libertad?
¿Quién, diciendo actuar con legitimidad?
¿Quién se presta a si mismo esa voluntad?
¿Quién impide que se haga otra voluntad?

Si nadie es quien.
Si nadie es quien.
Si nadie es quien.
Si nadie es quien.

Somos.
Somos libres.
Somos.
Somos libres.

Si pudierais
prohibiríais
el día y la noche;
la noche y el día

négome a negarme négome
non
que non
hostia
puta
poutas e máis poutas
e luras
e luras e luras
e en lira
delirarei novamente
e o pobo deixará de ter medo
e sairá da lama
lama lama
dalai lama da lama
cun lema
por bandeira
e cantarei
con lume
con traicións
e nada que ver coa normativa
e a ferruxe
e as cervexas gratuítas
da noite escura
manifesta a túa intención
mala puta
puta puta
puta
puta
putiña linda
que vas no asento de atrás
e alí irás
sempre
mentres agardo
sentado
na beirarrúa
puta
puta
puta
poutas e máis poutas
e luras
e delirios
e montes de cervexa
gratuíta

quero a paz
e dignidade

inda que a busque
nun caldeiro
verde
verde
verde

puta

Tengo la costumbre de matar en la mano
en la mano y en los pies que se mueven
lentamente bajo la cúpula del cuerpo.
Hábil como un espectro recorro la ciudad
borracho como un vivo, sereno como un muerto,
y me asombro ante aquellos que viven.
Y me excitan sus labios sonrosados
cuando dicen "ven"
"ven a matarme ya que soy un espíritu".

somos unha letra
do infinito de letras
e na literatura
esquiva
da literatura da ferruxe

somos a malversación
de deusas que precisamente sen motivo
atenden aos seus neniños orfos

tres números esquecidos e máis tres números
agnósticos da paixón merdenta

os penes
e as pirolas
unidos por fin
nun sindicato do sexo
infinitamente agradecido
ao pofalisético
amor

Resultados electorais en Muros en número de votos:

PP: 1536.
PSG-PSOE: 2446.
BNG: 1792.
Independientes: 239.
Brancos: 87.
Nulos: 42.

Resultados electorais en Oleiros en número de votos:

PP: 5006.
PSG-PSOE: 3404.
BNG: 1038.
TG: 107.
IU-EU: 383.
AV: 6436.
Brancos: 348.
Nulos: 113.

Conclusións rápidas e estúpidas do peor analista do século:

En Oleiros hai máis votos nulos que votos a Terra Galega. Que pensan os líderes de Terra Galega? Como se poden sentir?

O BNG gaña ao PP en Muros. E un pregúntase, cantos vellos deberon morrer nos últimos anos?

Fin do comunicado.

por todas as mulleres que nunca tiven
escribo isto
por todas as mulleres
que non sei nin qué voz teñen
escribo isto
por todas as mulleres
que non saben quén es ti
escribo isto
por todas as mulleres
escribo isto
e por todos nós
permanezo calado

hoxe comerei caldeirada de raia
porque me gusta moito

Si hemos de morir
yo quiero que sea esta noche
en tus brazos.
Yo no me asustaré.

Si hemos de morir
yo quiero que sea esta noche.
¡Abrázame!
Contigo yo me quemaré.
Contigo yo no moriré
porque contigo yo renaceré.

(...)

Yo lo que quiero es morirme
en los brazos de una mujer linda.

aténdote
téndote preto

aprétote preto
téndote
e téndome ante ti
pretendéndote

tes que deterte
e deixar patente
que todo o que atente
contra ti
é
pura
maxia
bastarda

Queda menos de un mes...
Queda menos de un mes...
Queda menos de un mes...
Queda menos de un mes...
Queda menos de un mes...
Queda menos de un mes...
Queda menos de un mes...
Queda menos de un mes...
Queda menos de un mes...
Queda menos de un mes...
Queda menos de un mes...

manteño unha relación
sentimental
con un folio

o folio mantén unha relación
sentimental
con unha botelliña de viño tinto

a botella de viño mantén unha relación
sentimental
con un metro cadrado de beirarrúa

o metro cadrado está que non o cre

home branco
con aspiracións negras
camiña
bébedo
a través de
un amago de capital do cristianismo
e fita
bloques de hormigón
de posesión fascista
para sentirse
un personaxe desdobrado
e comeza o seu propio filme
que apetrena a calimotxo
txotxo
txotxo
lámbelhe o txotxo
oes? lámbe
lho
a una txica lhelhe
que te comprenda de verdaz
que sea tenaz
y sagaz
a la que darle la paz
paz paz paz paz
kill paz
y adiós mosquitos

De troula por Compostela.

Con Patuki, Miguel e Agus (de espaldas, adorándonos).

Eu qui sei...

Hoxe cumpren anos Alfonso Guerra, Clint Eastwood (o gran Clint) e Roque.

Roque é un espesimen que che pode morder (que o diga Agus), pódeche lamber todo o corpo, pódeche violar contra unha parede de pladur, pode chejar tarde a todas as cousas que planees con el, pode incluso non apareser, pode poñer todo o que tes no piso ensima do sofá, pode coller todo o que tes de comida na cosiña e faser un megaprato combinado, pode non mercar un baixo e sejir fundindo as pelas en drojas, pode non contestar nin unha das entrevistas que lle mandas ao correo...

Pero cando cheja e che dá un deses abrasos nos que por un momento pensas que ti lle molas en plan sexual, esquéselo todo.

Roque, es un grande! En todos os putos sentidos!

Aúpa Roque!

Gora Bestia!

Hoxe soñei que estaba nun conserto de Berri Txarrak na última curva que hai antes de chejar ao meu piso.

Nun momento, o cantante anunsiaba un bombardeo. Nós miramos para a esquerda e viamos pasar uns avións sobre a Coruña e como empesaban a caer mísiles. E empesaba todo a estalar. E en teoría eran os ucranianos que nos bombardeaban porque puteáramos a uns ucranianos que estaban nun piso de alquiler.

Despois creábase un caos.

Miña irmá e meu pai ían para a casa cuartel da jarda sivil (non mo explico aínda) e eu sejíaos jritándolles que había que ir buscar a mamá a Dos Regos. De camiño ao cuartel vin a Diejo e berráballe se todo ben. El disía que si, e xa estaba metendo todo o posible no Ford Fiesta.

Despois fun voando até o piso.

Despois aparesía nun urbano baixando da universidade. E Ion comentáballe a Sara o tema do bombardeo con esa tranquilidade de home maduro que ten Ion.

Despois espertei.

Cando subín no Cal Pita, o busero que se parese a Ángel Acebes miroume con unha cara inmensamente triste.

Estaba así coma sen afeitar.

Pensei que fixo que lle pasou aljo.

E deume aljo de baixón.

Xa sei que é raro.

Despois no urbano de camiño á facultade (onde estou agora) fixeime nunha das grandezas máis grandes das grandezas.

Saberedes que na entrada da Coruña, cunhas prantas, está posto "La Coruña". Que é o mítico que os nacionalistas e tal lle quitan o "L".

Vale.

Pois hoxe alguén foi máis alá e quitaron "RU" e o rabiño do "Ñ".

E agora pon "La Cona".

A vida segue merecendo a pena.

Rapasolos e raposas do terra intermedia, hoxe ímonos dar un luxo e contar cun par de fisioterapeutas de primeira liña: Ana e Jules. Antes de nada, que lo? Que tal vos vai?

A: Hola, ben, pero chove...

J: Por aquí, xa ves.

Como ben acabo de disir, estades feitos dous fisioterapeutas de nivel super-guerreiro e tirades pa diante co voso sentro de fisioterapia, Phi. Contádelles a todos estes insensatos cómo vai o tema e, de paso, vendédevos un pouco, que a xente que visita esta páxina fixo que anda aos tropesóns polo mundo adiante.

J: é un coñazo ter que describir que é isto,... porque ademáis a quen lle interesa? Pero boh, todo o mundo sabe que un fisioterapeuta e un tip@ que dá masaxes e pon corrientes e outros tipos de torturas chinas co fin de acadar melloras na sintomatoloxía álxida ou restrictiva dun doente/doenta. Pero hai que ir un pouco máis aló, nós, como non, semo-los millores do mundo mundial e ademáis de todo iso empregados o razonamento clínico como arma fundamental no proceso de intervención... o que eu che dicía, un coñazo. O certo é que o que máis me gusta a min é a fisioterapia manual e coma se dun compoñedor me tratase fago crack alí e onde ti o desexes, ademáis de máis cousas que son a leche e que non vén ó caso aburrir a ninguén contandollo.

A: Amén. Pero na próxima deixame contar algo a min.

Como é que a aljén lle dá por faser fisioterapia? É disir, un día levantástesvos e dixechedes "Ummm... Apalpar á xente e ensima cobrar? Ajá!" ou foi aljo máis profundo?

A: E como é que a alguén se lle da por estudiar Filoloxía?... mmm... Unha vocación nas Ciencias da Saúde levoume a escoller esta ruta equivocada, pero como Medicina era moi longo, pois eso. Paula, ti sí que foches lista. ( o outro día fun empastar unha moa e...)

J: Efectivamente, a idea nace de eso precisamente. Mira que eres audaz.

Ana, eu xa che dicía que teu primo levaba algo dentro, un sexto sentido, un don, unha lesión cerebral... en fin, unha puta lumbrera.

A verdade, vendo a unha compoñedora cando era un neno, ( deso xa hai moito tempo segundo o meu DNI , aínda que non tanto na miña cabeza ) espertou a miña curiosidade. Cousas de montañeses.

Cales son os vosos próximos obxectivos laborais? Fundar unha cadea de sentros de fisioterapia? Descubrir unha nova técnica para consejir diminuír o meu tamaño craneal?

J: O da técnica estamos neso, creo que podemos facer algún tipo de derivación de LCR ( líquido cefalorraquídeo ) dende o 4º ventrículo e a ver se podemos baixar ese melón que te jastas e do que tanto presumes

A: Próximos obxectivos: que me, uy, nos toque a lotería! ( boto a primi todalas semanas ), marchar para Punta Cana e montar un centro de Fisioterapia grandísimo para que traballen os morenitos mentras eu me torro ó sol caribeño. Se iso non funciona, complementaremos o tratamento manual de Julio ( do melloriño que hai, hai que venderse ) con Fisioterapia Estética: mozas, funciona! A celulite e outras desgracias corporais teñen os días contados, e non é un anuncio de corporación timoestética. Estou en proceso de formación entre Galicia e Madrid.

Pasando ajora a temas máis cheos de fluídos, xa ides pensando na voda? Sabedes que estamos todos con jañas de festa, non?

J: Eu sí, levo pensado na boda de Rita e Povedilla dende o día que el lle pediu a man a ela. Que jrande é! Estou emocionado.

Eu tamén estou con janas de festa, este fin de semana estuven saíndo por Sol e Huertas en Madrid, e a verdade é que non teñen puta idea, onde esté a Churra que se quiten os demáis.

A: NO COMENT. Para min un Barceló con Coca-cola. Por certo, xa que vas revisar a entrevista antes de publica-la, tamén nos podías contar como andas ti de proxectos amorosos.

Falando de temas así de empalajosos, unha prejunta para Jules: Ti sabes onde te estás metendo? Díjoo porque da nosa familia, empesando polos abuelos e acabando por a miña irmá, e tras pasar por meu pai, eu ou Domi, hai pouco que se salve. Daste conta de que pode ser aljún fallo de tipo xenético?

J: Profunda reflexión, si señor,... Acabas de acojonarme vivo. Ajarda un momento.(tic,toc,tic,...tic,tic,tac,...tic,toc,tic... rrrrr....rrrrr....rrrrr....House?! Si, que pasa tío, son Jules, xa sabes, o que che chiva as solucións... ja, que cabrón... nada era para ver se ti pensas que o de Ana é xenético... si... e non hai pastillas pa eso?... pois que se joda Samu... Vale, nada quedamos neso...Un abrazo patachula... jejeje...abur.)

Acabo de facer unha chamada a un colega, nada, nada, dime que é normal, que non afecta ó sexo feminino, ( Angeliña, ten coidado que está a piques de sairche pito ), pero que nalgúns casos teñense dado conductas homosexuales graves baixo os efectos do alcol en individuos machos afectados.

Bueno, para os que non o saiban, sodes aljo flipadillos do tema das motos. Como espesialistas do asunto, como vedes o tema do "huevito" de abuelo?

J e A: amortiguadores Ohlins de botella independiente, llantas de magnesio, discos Brembo perforados, Ferodo 3000, Akrapovic de titanio, baquets e arneses Recaro, Yokohama,... son melloras importantes que se lle poderían facer á máquina, pero eu creo que un mataburros sería o ideal. Sin máis.

Ana, que é o mellor e o peor de Jules?

O mellor... mmmm.... eehh... tsk... non sei... mellor non o digo, non vaia ser que o crea. O peor é que cre que teño moitos zapatos. jaaja.

Jules, que é o mellor e o peor de Ana?

O mellor é que é a ostia, e o peor é que ten a ostia de zapatos. ( Ocupa todo o zapateiro )

Como vedes o tema do meu xeonllo?

J: Ben abondo para que sigas na liña de arrase nos campionatos de fútbol-praia este verán próximo polas terras da Costa da Morte.

A: se te pasases algo máis por aquí aínda que fose a saludar, pois saberíamos máis. Pero bueno ti fai os exercicios que con iso non che irá mal de todo. E ante a duda, gas!!!

Ajora paso á secsión estúpida onde poño palabros ao tuntún e vós colledes e respondédesme o primeiro que se vos pase pola apofise branquial do serebelo do medio:

Demo: J: níaco A: Ángela
Folio: J: puzzle A: blanco P.D. de J: non vedes, todo lle recorda a tendas desas.
Xarda: J: churrasco A: Xirelo
Fusta: J: amor A: Ramón
Cabra: J: campanario A: la puta de la
Chisqueiro: J: maría A: festa sexual

En fin, até acá o noso tempo. Moitísimas jrasias polo voso tempo e ajardo poder vervos pronto para ir os tres correndo, saltando e andando de cuclillas, o cal será bo sinal. Saúde, pas e Fisioterapia por un tubo!

J: Abur a todos, e ó que chegase ata aquí lendo,... mach@ que paciencia tés. Eso ou moito tempo libre.

A: eso. Ah, e Dios te arrede de poñer a foto chunga esa que tes xa che enviaremos nos unha.