Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

Queridos reises magos:

O tuenti évos un ente informático un tanto torpe. Panoco virtual. Páxina rebuldeira, daslle un comentario, trágao un tempo.

Certos aires drogaditivos. Ir mirar de cando en cando, fun polo vento, vin polo aire.

Aspectos positivos terá. E ten. Poder pór e poder ver fotogarcías coas que non se contaba. Hai fotos dese día? Pois si. E aí a tes. Miña nai, que caras!

Tuenti, fartura de loita.

E despois tamén os clásicos aspectos que non. Non moito peores que o resto do relacionado coa internet. Certas situacións que non querías que se desen (para o cal xa fas un perfil privado), como que certas MALDITAS persoas teñan acceso a fotogarcías túas, sinxelamente, non se poden evitar. Porque no tuenti, como vén sendo habitual dende a intercomunicación persoal cibernética e a devaluación de termos como AMIGOS, todo o mundo quere a todo o mundo e todo o mundo é AMIGO/A de todo o mundo. Aínda que non fondo se saiba que NON é así.

E eu teño este blog e dígoo de xeito tranquilo un venres pola mañá.

A toda esa xente que se entromete entre as redes de amizades virtuais simulando seren as súas amizades reais?... Pum! Pum!

O tuenti, compañeiros e compañeiras de loita, évos unha cousa como outra.