![]() Arrepentirme podería ser algún tipo de arte |
||
|
busca... |
Hai tormenta![]() O venres pasado o ceo fodeunos vivos e en Muros cae a tormenta do século (dos últimos cen anos). As tormentas son lindas. Haberá que queimar as naves. Así será. Nesta páxina -o formato é cutre a máis non dar, seino- un raio/lóstrego preside estúpido todo aquilo que vou colgando sen motivo aparente. Cus podres. A semana pasada estaba a varrer o chan da cociña -non asubiaba- e lembrei un momento deste ano en certo sitio con certas persoas. Pensara que fora un momento de claridade no seu momento -naquel momento-, pero o tempo deixou ben dito que non era tanta a claridade e o mellor é non medir as cousas pola claridade -ou non- que teñas ou non. Ou non teñas. Pero si que hai que deixar de beber tanto e de se meter onde a un non o chaman. Aínda que algunhas veces si que o chamen e cando vai un soíño sexa o MAL MAIOR. Violadores de soños. Poetas de palabras mortas. Atoparemos un compañeiro sexual en Boimorto. A boi morto, chimichurri. Voltaremos a casa. A xente que se sube polo pescozo de outra xente e a xente que turra das cousas que consideras túas e a xente que ri mentres mira como outra xente está case por completo cos collóns ao aire. Os cus contra cus que provocan algún riso. As bañeiras a medio encher. Tormenta e tamén calor de tormenta. Doe a cabeza con tanta tormenta. É unha triste historia a do que sempre vai fuxir para non afrontala. E as cousas máis interesantes pasan dentro de catro paredes e dentro das fronteiras deste o voso futuro estado sólido. Defendemos a razón que non atrapa a ninguén. Corre. Corre e escapa. É unha triste historia. O rock é un estilo de música. As tormentas son un estilo de vitoria. A vitoria é un estilo de música. And it sounds like... Comentarios » Ir a formulario |
Archivos
TemasEnlaces
|