Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

Dentista tola que me colliches por banda de mal xeito, lembrareite sempre cos teus ferraganchos e aparataxe. Lembrareite por ter que andar toda esta ponte meténdome da orde de 80 comprimidos -antibióticos, antiinflamatorios e analxésicos- en lugar de andar sapateado de portal en portal, dando máis lástima que sombra e

Aínda que polos analxésicos non me vou queixar, xa que me deixan cunha tontería no corpo maior da habitual se cabe. Pareso un Bob Marley que teño máis de bobo que de Marley. Pero... O león, el non ten problema porque che ve (homeee...) e cómete. Xa lle podes disir: estou posto de analxésicos da sejuridá sosial esta, onde pasan os vellos o día... Que el colle e cómete.

Os Diplomáticos tiveron a ben faser esta cansión. Non vou ser eu quen diga que o pan de chapata é mellor que andar por riba dun tellado de uralita en verán. pero xa se sabe como vén a gripe este ano.

E despois dirán que somos dous ou tres.

Se é que é así. Pagan un veciño polo que fai o resto. As leiras deberían estar separadas por caracois e o ceo da terra por unha liña vertical co nome de todas as bibliotecarias que foron quedando polo camiño.

Pol Pot.

A medicasión fai moito mal e non saír pode rebentarlle a cabesa a calquera muradán exiliado.

Coloto vingiuse disque. E Timiraos partiuse o nabo.

As risas.

Vou seguir cuspindo sangue, beibes.

Ouieah!

Dentistas! Carniceiros!