... Nos vai chover até por dentro das pupilas, mais imos baixar até Muros de todos xeitos. E para a semana baixaremos tamén, aínda que non chova.
A ruta da choiva reclamo. Reclamo unha asociación de amantes da choiva precipitada sobre a fronte. Unha asociación de tristes e imbéciles que vaiamos camiñando a través de países e de estados emocionais baixo unha continua borrasca. Sen roupa de auga, sen paraugas de ningún tipo.
Un grupo de xente que aborrezan ser mollados, mais que entendan que debe chover sobre eles.
Mañá baixamos a Muros. Mollarse. Caladiños. Avós. Amigos.
Calcetíns mollados. Baixos dos pantalóns mollados. Ollos secos contra miradas húmidas. Mentes húmidas para un universo permeable.
Morgan Freeman non era tan alcólico como o pintaba, mais seguro que mañá tamén baixaría a Muros a escapar da choiva.
.