 Arrepentirme podería ser algún tipo de arte |
||
|
busca... |
Se muestran los artículos pertenecientes a Enero de 2008. De jardas sivís e outros terreos Ano novo, amijos e amijas da xerontofilia en parques infantís. -Pulsa en PLAY e vai escoitando isto mentres les o artigo, meu e miña. E entra nesta páxina co puto MOZILLA FIREFOX- Sábado fomos a conserto dos Süiss no Cachón. Os temas novos están de putísima, sejundo a miña opinión. Despois resaca. Sempre. Vimos Corre, Lola, corre en cas Roque (en cas Lutxi), con Roque. Non me molou o final ñoño que ten. Ñoño rimaría con cona? Cona con cona? Cona cona cona cona cona cona con pene? Que pene... Antonio Pena lo mataron, era un defensor y un ángel de toda la Amasonía. O sábado pola tarde, trivial e póquer (ful de negros chinos) en cas Fe con Pau en plena tolemia. Fe no trivial: Prejunta: En que grupo cantaba Martirio Libertad sin ira? Fe aventurándose: Martirio y las incondicionales. LunsPROenCASagus MANTIÑAeSOFÁcoaREPÚBLICAchecaCOMÉMONOSaCACAalíBEBENcocakoller. Pola noite-nuite: Sea. E ei, xojamos ás pelis. A mamá váiselle a pelota. Tomamos as uvas (DONG!) e a pequena empesa o ano dobrando. POTEA AS UVAS. POETA, AS UVAS! Licor café en cas LUTXI-ROQUE-BERNARDINO/saurio/. Imos á Churra. Dous Bocks por cabesa (Raeiros non empesa o ano acompañándonos). Jose Juan, Jose Juan... Jose Juan, te quierooo... Louro. Eh. jreñas! Jreñas! Jreñas! Call me "ZORRA". - Inciso teatral e dramático: Voy a echarme esta noche por la calle a correr para ver si los perros lamen mis heridas - Momento apoteósico no Xeixo soando Sabina. Momento tan fodidamente intenso que ese momento desmontoume TODO-TODO-TODO-TODO... Ese momento tívoo TODO. (poñer un termo en negriña implica unha intensidade maior, se cabe) Imos para Muros con un jarda sivil de Lira resén saído do forno que está destinado en Salou. Menudo crack! Vianda-Churros-Semáforo! Imos en cas ROQUE-LUTXI. Menú: -Pasta con mexillóns de lata. En fin. Felís ano a todo e unha aperta para a maioría de vós. Saúde! 01.01.08. 07:48só necesito tres instantes La familia Iskariote (Kortatu)¡Sabotaje! Primera banda en el mundo ¡Sabotaje! Una entrevista en casete La familia Iskariote! ¡Sabotaje! Quando meno te lo aspetti la tua vita può cambiareódiote Reflexión breve en modo Triple H Mañá con práctica. A mellor até o de agora. Só estiven a piques de levar por diante a un peón. Monitor da autoscola mentres ve un carro de Madrid con matrícula M-XXXX-UF: E este de Madrid... Madrid, UF. "U" de "uva"... "F" de... "F" de Frank Sinatra... Non é? Tarde de clausura. Bótalle un ollo á lite medieval, meu. E o poemario... Xa escolliches a Californian FB, e agora que? Faille un compendio. E Skaiola! Hai que ir mirando o space, que de momento está cutrísimo, e tamén ir mirando de rematar esas letras que estabas fasendo. E arromba o cuarto, xa postos. Xa postos? Aínda non. Maldita a túa sorte. Bendita a túa morte. Novo refrán: Pratos novos, patarruxo outra ves. Hoxe descubrín algunha canción moi chula chula chula chula bonita intensa orgullo para morrer de sobra e por eles moito tempo metido en EOOO EOOO non podo perder cen euros en moedas de dous e miña nai quei hai guerras que non saen nos noticiarios. Triple H lo mataron, era un defensor y un ángel... Anticristo sudamericanoqueda totalmente BúscaseBusco á rapasa morena da biblioteca. Alta, delgada e levaba unha edisión cutrísima de Nada, de Laforet. Disía que me coñesía dun momento vital anterior (monogamia). Soñeino. Asimesmo, tamén soñei hoxe que atracaba mil sitios (adventures), que as prácticas do CAP as fasía no meu edifisio (building), algo de sexo sen sentido (mad sex) no que fasía uso dun piso dun momento vital anterior (monogamia) para fins escuros. Esta entrada non merese a pena. Espertei-caguei-escribín. Agora, hai que ducharse e almorsar. U-lo Clint? Para casa outra vez again. A casa! Non me dá na volta de ver a Rober Bodegas. Mañá fasémoslle sea. Hoxe aumentei o número de persoas que estiveron a punto de quedar debaixo do meu Clio de prácticas. En torno ás cinco ou seis. Teño máis gañas de cagala que nunca. Teño máis gañas de cagala que nunca. Teño máis caca merda dentro que por fóra e iso non pode ser. Quero a cervexa toda do imperio mexándose min por min mexándoa por fóra. Os meus problemas coas mulleres son sinxelos. Redúcense a tres dimensións: tempo, espacio e humidade. O resto, só é violencia que non se pode entender a unhas horas como estas. Estás? Motorola a última rola. Vodafone one one world. Non son a autoridade. Pronto haberá estatuas miñas xunto a Hugo Chávez nas rúas de Caracas. Estatuas masturbándome diante de xardíns marróns e secos. Secos. Sexos verdes. Busco un pobo. Só o pobo salva ao pobo? Clint, que foi de todo aquilo? Que foi das boas palabras e dos bos propósitos da xente que se quería? Cando vomitei todo? A saber. Comisarías e piscifactorías. Clint, que foi, entón, de tantas mans sobre pel? Que foi de aquelas masturbacións en ESCENARIOS INTERIORES? Que foi dos crebacabezas e das cocacolas? Onde quedou o tempo do liño e das cousas claras? Clint, para cando unha nova traizón? Só o pobo salva ao pobo? Clint, dime algo. Canto cres saber de estética medieval e cantas margaridas me quedan debaixo dos pés. A miña maior inimiga podería ser eu mesma. A miña maior inimiga é a miña mirada de puta. A miña man esquerda distínguese claramente dos pés por estar máis preto das miñas pelotas. O teléfono é un home negro pequeno e atrofiado polo non-paso dos anos. Clint, que quedou tras a chegada do Armagedon? Clint, que restos quedaron? Clint, eu baixo a Muros, pero cargado de seudónimos, de traballos-merda, de cervexa, de viño, de mulleres que me agardan no cuarto tras poñerme os cornos con un chinés que me arranxa o 4x4. Clint, u-los tempos mellores? Prometíchesmo. Non vou ter fillos. Clint. Clint. Clint. Clinton. Clítoris. O mundo non está feito de persoas, carne e pedra. O mundo está escrito entre sete ou oito liñas e téñoas todas baixo os pés. Bicádeme ou cuspídeme. O resto só é violencia. ¡Cuánta puta y yo qué viejo! (Siniestro Total) Papaíto, entra ¿qué me haces, rockero? ¡Cuánta puta y yo qué viejo! ¿Quieres ser mi novio? Yo no soy de piedra. ¡Cuánta puta y yo qué viejo! Todos poetas ou ninguén poeta Despois do relativo éxito do xojo da frase, un vese na obrija de sejir fasendo caralladas para que vós, verdaderos amantes de lo universal, sijades delirando. Ajora imos demostrar un feito innegable: todos somos poetas até que non se demostre o contrario. Desta imos a faser o poema máis longo e máis comunitario do mundo dos blogs. Sejindo a dinámica da frase, cada un irá engadindo un verso a un verso inisial. Dá ijual que rime, que que non rime, que o que sexa. Dá igual a lingua, dá igual o asento. Sodes libres. Sodes poeta, pardiez! Exemplo Aljén pon: A caca é branda Outro sije: A caca é branda Outro sije A caca é branda E asi. Pilládesme a idea? Empeso eu, veña: De cada tres pasos que imaxino Bico (Nuala Ni Dhomhnaill)Outro home bicoume Mais cando lembro Relativo insomnio E ocórrenseme cantidade de poemas que nunca escribirei e cantidade de conclusións sobre as cousas que pasan, as cousas que non pasan, as cousas que sabe a xente e as cousas que non sabe a xente. A palabra patética de hoxe é: IOGUR. Estou contento, agobiado e espectante de min mesmo. Vou copiar tal cal unha movida que acabo de ler e que arrincarei para vós: Juegos de niños, eso es lo que hace la gente, juegos de niños. Van del coño a la tumba sin que les roce siquiera el horror de la vida. Mañá será outro día. Deixade de quererme. Caíaseme a babiña (Alfonso Rodríguez) caíaseme a babiña Bella hembra magrea sus grandes tetas calientes Xa sei ónde farei as prácticas. E darei aulas de Lingua e Literatura Española e non me apetese nada de nada de nada poñerme a falar castelán a estas alturas de la tua vita può cambiare. Se tes un can que che morde as cachas manteno afastado das cachas. Sí, el era un tío bastante cachas. Mañá faise o sorteo dos locais de ensaio da UDC. Skaiola agarda impasiente ese intre/momento. Será hoxe o último ensaio no salón do piso de Miguel? Hoxe houbo música na facultade de filoloxía até que Xosé Manuel parou todo. STOP! Si el río deseas cruzar, tres preguntas deberás contestar o al abismo irás a dar. A resposta á incerteza está exactamente situada entre todos os asentos impares dos autobuses urbanos que se manteñen sen subir as tarifas a un euro. Agora si que os ionkis poden dicir o de UN EURO PARA EL BUS. A resposta ao que levas dentro está en buscar novos versos que rimen con ceo e cousas polo estilo. A resposta aos títulos que poño a cada artigo. ARTIGO. Xa che digo. Lauren Postigo. Articúlame. Arte, culéame. Viólame, se tes collóns. Só os bos momentos. Áncora. Sempre. Estar sempre atento. Áncora. Iogures. Iogures. Sempre iogures. Quen queira falar comigo, que mo diga. Compartimos LSD? Pois dádelle aquí e seguide as instruccións. Oreka (Berri Txarrak) Acabo de espertar e non quero abrir Aproveitando a luz, debuxei un soño É triste este ter que celebralo todo Cremos as nosas propias mentiras. É triste este ter que celebralo todo En Plan 78 En plan quero bailar ska ata rebentar! -situasión precaria- Skaiola Borrokal, hostia! Non quero espertarme en ningún sitio hoxe Mais espertei aquí e nesas ando. E soa un directo na Sala Apolo, xa a estas horas. Así se esperta un candidato ao incriblemente merdento. No mesenger está a xente que case sempre está no mesenger e que, asimesmo, son a xente que case nunca está no mesenger. Onte quedei no sitio. Cheguei tan canso que quedei no sitio. Cheguei. Cama. Durmir. Soñei que lle daba a malleira da súa vida a Agus. Unha especie de Raw onírico, sen fallo. Despois soñei máis cousas, que riman perfectamente coas últimas cousas que pensei antes de quedar durmido. Pero agora soa un directo na Sala Apolo. Desexádenos sorte. Un dos puntos máis importantes contra a globalización é a defensa dos nosos nocellos e dos nosos cóbados. Ninguén poderá intercambialos nunca. Non o permitades, fillos da auga mineral destes tempos. A pesares das agresións fascistas, a pesares das difamacións, a pesares das molladuras duras. Non sei se baixar esta fin de semana á vila. Supoño que é falta de comunicación. O de sempre. In-komunikazioa. A música, como feito, está bastante ben, pero non me dades mágoa coas vosas historias tristes. Ameasa de tolo alcólicoIdes flipar co final. Time of your song (Matisyahu) (...) Moonlight illuminate my night and my days sunray make the people say (...) La noche / 3 (Eduardo Galeano) Yo me duermo a la orilla de una mujer: yo me duermo a la orilla de un abismo. Míticas Samuel, colgas moitas cousas no blog. Demasiadas. Supoño que os máis subnormais somos así de subnormais. Tarxeta de autobús. Manivela de persiana. Disco compacto. Con pacto de non agresión. Sputnik Monroe? Si, porque non teño tanto alcol no corpo como para un Drunk & Pompous. Non tes tanto alcol? Non. Por que sempre Gluecifer, a fin de contas? Iso é unha das cousas que pensei. É sempre igual. Dá igual o tempo que pase, dá igual o que un vaia vivindo e dá igualísimo aquilo que un cre que aprende. Ao final respóstase a todo do mesmo xeito e segue sendo igual de lamentable. Como era o de Nelson con Lisa cando están na casa do primeiro? "¿Bombardear las ballenas?" "Algo habrá que bombardear". Creo que era algo así. O de Borracho e Arrogante era pola cansión de Gluecifer? Sabes que si. Es eu mesmo, así que sabes iso e moitas cousas. As baixezas grandes e todo iso. E agora que? Pois vou colgar tamén a de cansión para que a escoite o persoal, porque está realmente chula. Sabes que? Creo que empesas a cansarme xa un pouco, meu. Vou chamar ao María Casares a ver qué fan comigo. E, despois, todo o que toca por ser hoxe venres e eu matriculado en filoloxía galega. Like this! Drunk & Pompous (Gluecifer)I got 'em horny feet Ain't it sweet now Sweet liberation with a twist I'm a screamer you're a dreamer- so whatcha gonna do Yeah I was born to rule O partisano oceánicoun corpo nu no ceo a noite no mar un corpo nu un home sen máis el mesmo sinalando o ceo o silencio todo debería ter a súa porcentaxe de música e así é todo ten a súa porcentaxe de música a liberdade é un cárcere dime algo noutra lingua unha cousiña bela Rewind Pero engorde. Como mola Zen Guerrilla. Quen non o saiba ver, alá el/ela. Ela, ela, ela, eh, eh, eh. Igual deixo de ser tan pechado/fechado. De cada zen, unha. Vou meter música no mp3, coller algún libro e pouco máis. O resto? Zen Guerrilla. Pasádeo ben e lembrade: -Puta merda! Que carallo lle fixeches á toalla? De cerraxeiros e outras ensaladas De volta en Oleiros. Compostela está ben. Ás veces hai moito vento e está ben. As portas adoitan abrirse se son as portas correctas. Pero está ben de todos xeitos. Adoita estar ben. Cando estás ben de verdade, estás ben a un ou a outro lado da porta. Realmente. As portas separan situacións, non separan estados. E Compostela onte estivo ben. Moi ben. Ou non me ves sorrir? -Sáudos dende aquí ao lector de letras de MCD. Graciñas pola acollida e as risas- "Nucelar", a palabra é "nucelar" E este bloguiño xa sae a dar voltiñas polo mundo adiante... CLICADE AQUÍ e mirade a páxina 28. Faise referensia a aquel modo de perder o tempo que vos propuxen hai tempo. O mundo funsiona cando alguén recoñese algo así. Mañá comeso as prácticas no instituto. Vou flipar. Antes de ir ao mesmo, pasareime polo Juan Canalejo a que me fagan unha resonansia do sistema xiratorio do pernil esquerdo. A miña volta aos terreos de xogo está próxima? Quen sabe. Xa lle puxen cordas á guitarra. As outras estaban rebentadas. Jam Session! Novo libro de Buk sobre a mesiña de noite. (Novo para min. Sen bibliotecas non son ninguén.) E tamén un de Gómez Pato. (Sen Edicións Positivas non sería case ninguén.) Hoxe soou así. (Sen música non son ninguén.) -Non, un científico. -Batman é científico? Bailei pola mañá e escordei a dialéctica resonancia ás 8 da mañá a máquina fai máis ruído que o carallo que a trouxo. ás veces penso que as máquinas son máquinas polo son de máquina que teñen. na sala na que agardo hai da orde de tres millóns de asentos. non creo que xamáis houbese tanta xente agardando para facer unha resonancia. e hai unha especie de sofá de catro prazas. e penso en alguén que puidese ocupar ese asento. de seguro que sería un gordo de moito carallo. pero despois penso que a máquina que é máquina polo ruído que fai non pode aguantar tremendo cúmulo de unto e melindres. a batiña verde é para deshumanizarte. a batiña verde non serve para nada máis que para que a túa pel estea o menos en contacto posible coa máquina que fai ruído de máquina. pero paseaste en calzóns polo hospital e a xente mira a tatuaxe de betagarri que agora é máis verde. e penso que ten sentido. o meu verde preferido. gústame o concerto ao que fun de betagarri. non te movas. pon a perna no medio. despois xa che avisamos. ruído de máquina, érgome e voume. agardo un autobús no temporal. que vento hai e eu tan puta. oleiros. microbús até bastiagueiro. un microbús en oleiros equivale á versión de andar por casa de un cal pita. é un aborto de cal pita. o fillo que un cal pita non quixo ter. chove moitísimo. e hai unha xunta pedagóxica á que vou e da que tomo nota. estou seguro que podería ter unha erección sen que ninguén o notase e non hai ningún morcego no cuarto no que hai tanto profesor con lentes. vou a unha clase de literaturas hispánicas. só hai un rapaz. ángel gonzález. eu teño pouco papo. pero teño cabeza de sobra para dar de si moitas camisetas. roque rompeume unha camiseta porque me quería bicar a nuca. quero bastante a roque. máis do que poida parecer. recreo. os recreos continúan existindo e eu vou tendo unhas entradas tan grandes para a miña cabeza grande e cheiro as hormonas no aire. cólloas coa man esquerda e coa outra termo do café. que rico o café nas barras. as barras sen cervexa que non se cren tanta barra. reunión coa responsable. no hables gallego. el gallego lo imponen. el alcalde de coruña no habló gallego en el discurso del día de reyes y tampoco me parece bien. yo firmo las exenciones de los alumnos en gallego. la lengua gallega y franco. pero escucho la ser. gemma nierga. me gusta. el castrapo no. tenemos que dar ejemplo. piensa en qué periódicos puede trabajar alguien que estudie periodismo dentro de galicia. el español me mola. eu ai logo ben entón boas tardes. clase de segundo bacharelato eu vou dar clase en segundo de bacharelato. e só penso en chegar a casa e seguir lendo aquilo que me gusta e non todo iso. o canon non está feito ao meu xeito de tal maneira. sopa ao chegar a casa. un filete patacas frixidas. estou benvido á miña propia casa e vaise a luz toco a guitarra desafinou dende onte. quei chove e eu que puta son para o novo que me creo. esta entrada é demasiado longa e que guapa estás cando me miras, guapísima! O pai de Jonhathan Ferreiro (Raúl Gómez Pato) O pai de Johnathan Ferreiro Guerreiro desertordáme todas a lembranzas que tiraches dáme un mar e dáme unha bandeira co teu nome non preciso máis nada Até rebentar!!! Xa podedes escoitar o primeiro tema dos Skaiola Borrokal pasándovos polo seu MYSPACE. O asunto foi jrabado onte, mércores, no local de ensaio que estrenabamos. A jrabasión foi feita para que fosedes vendo de qué vai o asunto, non é con miras á eternidade no olimpo musical. Foi feita ás présas e cos ollos coma chícharos. A falta de batera, bos son o métodos informáticos. A falta de ventos, boas son as manadas de borrachos. E si, canto como unha baldosa de mortadela. Pero é o que hai! Fasédelles un sitio no voso corasón ou no voso escroto/cona. Os Skaiola Borrokal non vos deixarán de lado! Fasédelles unha visita aos SKAIOLA e bailade un ska, hostia! Informaciónsó cando hai lume querida vaporizou o mar enteiro Cerveza Ska (Los Calzones Rotos) Yo lo que quiero es ska Me paso la vida tomando cerveza Solo en un cuartucho o en la discoteca Yo lo que quiero es ska Baixando a mediao cárcere Mentres a peña anda buscando a Jimmy Jazz... ... eu voume dando conta de que xa me teño liado con case calquera forma de vida. relasión esporádicas. sexo de balde. recibo ao final de mes. as letras, as letras, hai que pagar as letras. cea-ou-algo-semellante de hispánicos. hispanic people. que vivamos como hispánicos. ratas hespañolas. hespaña é unha gran nación. é a nosa patria común. hespaña, polas súas prostitutas a recoñecerás cando se sente ante ti na esquina recuncho habitual. hespaña, ti que puta e eu que aburrido. debería estar prohibido navegar pola internet pola rede que ves cada cousa... saca o pendiente da orella! CONCEPTO CLAVE: hai xente que se vai conformando co que a vida lle vai dando. gramática histórica da lingua. bicos históricos con lingua. lenición de lenin e quei me fricativizas. a poesía que estou poñendo estes días é de hai tempo, seino. o outro día non se me ocorreu gran cousa e hoxe tampouco. o lume da inquedanza danza para min e ti estás tan guapa que che lería os titulares da prensa de pasadomañá. hai quen fala da amizade coma quen fala de víctor jara. víctor jara e máis o arte da guerrilla urbana, está claro. a amizade é máis que un aquí e agora. a amizade, xente, a amizade non é un capricho. é un pacto gratuíto. cuspe. cuspe. cuspe. quei escribín "cuspe". as túas ideas non se desaloxan. as miñas ideas: illa da toxa. hoxe saio por aí e fun polo vento vin polo aire lalalalalá... rematou xa o tempo das queixas. invito dende este blog a que todos vos queirades de xeito secreto e que aplaudades sempre que un banqueiro vos diga: "¿Algo más?" -a quen trate de ler isto: parvo/a!- un sáudo ás miñas 8’6 mozas e aos meus amantes de corte homosexual. aúpa skaiola... -teño que voltar ao tempo das indirectas rectas rectas eta eta eta metralleta- -Estás como unha caldereta? En Plan 79 En plan Skulls & Trombones. Bombalabombalabombalabombalabombalácomecei a fumar e baixo pola estrada e ska ska ska ska ska iso non mo quita e digo un entre o dito Até rebentar (Skaiola Borrokal) Xa! Non podo aturar que nos vai matar. Pero, caguendios! ...Ska! Ska! Xa! Non podo aturar A min vanme xenial, Pero, caguendios! ..Ska! Ska! Rey Misterio Viva la raza! Petar Hai unha canción de Papa Roach que se chama Crash. A canción en si é unha cousa normaliña, sen máis. Hai unha parte na que di: "I’m going to fast, I think I’m going to crash". A miña tradución mental sempre é: "Vou moi fostiado, creo que vou petar". O resto da letra di míticas cousas que se poden dicir e cousas que un post-adolescente sen cicatrizar pode escoitar. Os sicólogos acadan que a xente se coñeza a si mesmo dicindo aquilo que non saben que saben. Fan preguntas nas que a xente repara ao respostar. Así estou eu. Estou bastante flipado comigo mesmo estes días. Estou como recoñecéndome. A derrota e todo iso. Creo que vou petar. Que va! Xa petei. E, como un subnormal con unha puta pensión para subnormais, non se me ocorre outra cousa que subir ao urbano e poñer Metallica. E, de súpeto, soa Metallica. Si que estaba, pero estaba como estou eu sempre. Como un subnormal do todo/nada. Da derrota e todo iso. A mítica poética derrotista que non é case nada máis que unha forma de facerme forte ante algo que me supera máis do que agardaba que me superase nada a día de hoxe. Con todo o que teño vivido e, sobre todo, con todas as conclusións ás que xa tiña chegado. Pero non. Non podo de nada de nada de it's time to be an animal de non sei ónde meterme que non esteas de non sei tremendismo de todo que tremendismo emprego para dicir todo pero hai cousas demasiado intensas como para mirar para outro lado esta entrada non reflite todo igual de ben pero é así e son fodidamente feliz. Estes son os baixóns da xente feliz. Porque, a verdade, é que son feliz. Por cousas como estas. E sábelo. Petar? Si, creo que vou petar. Pero estou tranqui. Non teño tristeza aquí. Seguirei cantando, saltando, gritando, correndo. En directo sempre. Zuzenena sempre. Historia triste (Eskorbuto) Pasan los años, pasa tu vida, Oooh... ¡Historia triste! Una mañana muy temprano Oooh... ¡Historia triste! Oooh... ¡Historia final! Sexo oral lúdicocómesma e contas vinte Un ollo chora, o outro non chorafaláchedesme sobre que todo podería mudar sei dun lugar ónde coñezo a estrada pero non estou advertido así que Xusto tal e como pensábades que podería chegar a ter sido todo e tamén totalmente do xeito contrario ao envés do revés que non é así home tolea todo o que queiras pero o home da túa vida sempre acabará porculizando burros ou, no seu defecto, amantes do catolicismo máis amarelo Total, que mañá marchamos xa cara Asturias todos os da peña. Xa ía sendo hora! Agora haberá que convencer a Pedro de que non é precisamente un especialista da orientación e que o tema dos mapas mellor o deixe nas nosas mans. E o día chega, realmente, nun bo momento. Unha vez realizados os últimos ensaios da obra de teatro podemos concluír que o resultado era como todos os do grupo tiñamos imaxinado dende un comezo. Que reunións aquelas!!! Estreamos para a semana, queremos vervos a todos alí! E á volta que? Pois agardo convencer a algunha de elas (se me perdoaron o da paella) para que veñan ao concerto da semana que vén... Ou Gogol Bordello non é suficientemente apetecible?! Cambiando de tema, só dicir a todos os que nas últimas datas me vindes preguntando polo tema da doenza que levo arrastrando dende o do accidente, que o doutor que me leva o tema di que seguramente vaia todo a mellor. Everything is gonna be alright... E a ti, meu sol, que che vou dicir? Que que que que que... Pois que que que que... Pois que que que que que que que que que que que que que que... Pois que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que... Pois que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que que... Hostia! Pois que que que que que... Que que que que que que que que que que... Pois pois pois pois que que que que que que que que que que que... Pois que que que... Pois que que que que... Pois que que que que que que... Pois que. Pois que. Pois que que que... Pois que que... Hostia-puta! Que que que que que que... Que que que que... Que... Que... Pois que... Pois que que que que que que... Que que que que... Meu sol. Que... Pois que que que Que que. Que. Que. Que. Que, que, que, que... Que! QUE! QUE! QUE! Pois QUE... Que... Que... Pois que... Quero informar a todos os que vos pasades por acá de NADA. Quero desinformar a todas as que vos pasades por acá que aos que se pasan por acá non os informo de NADA. Perdas Día de perdas. Perder a oportunidade de aprobar un exame antes do final finalísimo. Perda dunha moa. Perda de contacto coa realidade. Teño a cara toda apirolada pola banda de estribor. Xenial cando o tipo me ía anestesiar a parte de abaixo e lle digo: Ei! Ei! Que abaixo xa mas quitaron! E despois pensei, mentres me arricaban a de arriba: E se non lle digo nada? Pois igual comesa a fedellar até que atopase algo. No exame durei cousa de tres minutos, pero para a semana será outro conto. Xa pedín a Erasmus. 1ª Opsión: Caldebarcos. 2ª Opsión: Conserveira Calvo. 3ª Opsión: Boquete espasio-temporal. Xa pedín a Aristóteles 1ª Opsión: Varón 28 cms reais. 2ª Opsión: Esta rapaza está tola polas pirolas. 3ª Opsión: Fransés bebido. Hoxe, para ser francos, non tiven problemas. Problemas. Como estades, vós? Problemas (Calamaro) Tengo problemas con las mujeres En Plan 80 En plan sinxelo. Baixa do riso e correun coiro tenue a felicidade non é máis sempre xamáis unha ringleira de anciáns coma se fose o que vexo anajado anajado pensando só no anajado que se está felicidade como un lobo esganado polo gando ceibe saltando sen pálpebras espido Desfago desafogo fogoao principio despois agora Xa estaba mortohai días malos hai días fodidos hai días nos que e o día que te vaias a pistola o día que ti non sexas fóra desta vida sen ti en serio o día que pois falaba en serio como que si demo de rapaz de ave rapaz son un fillo de puta e sen ti non quero seguir non podería seguir non o intentaría Pequena tocada de fondo Chegar á biblio ás 17:45 ou así. Parte de abaixo petada. As bibliotecas universitarias están pechadas hoxe. Samu confórmase coa parte de arriba. En plan triste, pero sen fallo. Ao cabo de cinco minutos, o bibliotecario acércase: Perdoa, necesito esta mesa (a única tamaño ser humano), impórtache baixar? Samo: É que abaixo hai moita xente de dios. (Está cheo) Bibliotecario: Pois é que aquí imos facer unha tertulia... Samo: Pois voume para casa. Mentres se marcha, Samu acércase ao bibliotecario: Isto é porque están pechadas as bibliotecas universitarias e viu todo o mundo para aquí. (En bo ton, pero deixando claro que de non ser porque está todo pechado, aí non habería ninguén máis que eu) E aquí estou. Puagh... Tía, tía... Le molas fijo. Ya verás como te llama y te aguliguliguliguliguliguli... Mis niñas, os kiero! Te exo muxo de menos... Puagh! Un tiro na nuca e sejimos para adiante. A peña que non entrou nunca nun pogo e que non o entendeu como aljo normal non merese estar viva. Viva Lotina e a súa fronte infinita.
Le Risposte (Persiana Jones)
Sometido á vontade de tres compases incompletos Que título máis implosivo, muller. Polo meu rabo só sae antibiótico. Anti-vida. Anti-todo. Eskorbuto case sempre case agora e sempre, coma quen di. Pedín tres bolsas que pedín mal que mal que non mas van dar eu non me daría unha bolsa a min mesmo. Escritura. Futebol. Natación. Desta non foi a xardinaría. Colaboración coa udecé. Erasmus tamén. Tamén. Tambén. Tan ben... Preciso diñeiro. Se alguén quere darme diñeiro, que deixe aquí dirección de contacto. Como conas/pirolas en troques de cartos. Alugo cu. Polo meu rabo só sae antibiótico. Mañá drogas legais de balde. E verei cómo inflúen no estudo. Mañá drogas legais de balde. Mañá experimentarei con drogas legais de balde. Gratuítas. Título do estudo: As drogas legais de balde e a efectividade do estudo mentres soa Tagada Jones. Pensando na próxima tatuaxe. Paxe. Garaxe. Personaxe. Pensando pouco, realmente. Por non perder a costume. Oclusivas. Laterais. Vibrantes. Mellor vibrantes que despois. 8 hores (Camarada Kalashnikov) El capitalisme imposa una manera de viure, 8 hores estaràs tancat Estic tan cansat del sistema, 8 hores estaràs tancat Ja pots mostrar interès, o produir com el que més. Belcebúapertas vinte dous non vou estar sempre aí pero os meus ósos Leitmotiv (KOP)
Sólo el pueblo salva el pueblo I els polítics del moment Y una vez más Militars imperialistes ETT's explotadores Sólo el pueblo salva el pueblo Y una vez más 30/30-150 Recordos 30/30-150 Inquedanzas. Onte pola noite esquecín tomar os antibióticos. Así que xa paso de seguir tomándoos. Estaban rematando comigo. -Pero, Samu, despois igual non che fan efecto. -Si que fan. Ti, tranqui. Mañá exame final de Historia da Lingua I. Non teño a cabeza para nada preparada para isto. Sicoloxicamente. O tamaño, para isto, non importa. -Menuda cabesa máis jrande tes, meu home. Chamei ao ORI. Para preguntar se podo mudar tema Erasmus. Eras mus, pero eu sonche máis de botarlle un cabrón á tarde en Casa Petra tomándolle unha cañiña. Canecas. Braga. Igual remato cos ósos en Braga. Alguén vén? Mañá teño exame e vouna cagar. 30/30-150 Vogais nasalizadas. Xa sabemos de qué imos ir en entroido. Decisión de consenso. A puta constitución do 78. Pero imos todos xuntos, o resto dame igual. E eu escoito música irlandesa de borrachos. UH!!! |
Archivos
TemasEnlaces
|
.