Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

... E pola noite, saio eu.

Semana curiosa esta que pasou, irmáns e irmás da desesperasión diante dun roedor tinguido de cor-de-rosa.

Rematamos o CAP (ou iso cremos). Memoria entregada. Sermóns parafassistas aguantados. Conferensias escoitadas. Patatín-patatán.

O luns teño que ir falar cos da nova bolsa para que me digan a mítica: Pero ti que fas aquí?

Agardo poder ter pronto o novo poemario nalgún sitio para que o poidades descarregar de xeito gratuíto. De balde. Mauro Silva. Obrigado a Ales pola dedicasión á hora de faserlle unha portada.

A miña casa é o ska.

A miña casa é o tren A Coruña-Compostela.

A miña casa é un piso que non coñeso.

A miña casa é Mala Vida.

Gitana mía!

Cada día se lo traga mi corasón!

Festival do Queixo. Se refiere a todos los fabricantes de productos lácteos (Minuto 1:55).

Compostela. Igual Avante? Algo. Algo seguro.

Narizotas!

Mestizaxe non come punk. Mestizaxe non impide nada de nada de nada. Mestizaxe... Negro, branco, europeo, filipino, chinés, dinamarqués, brasileiro, mexicano, amarelo, cor-de-rosa, muradán, coruño, até que rebente o mundo...

Vou chamar un par de negros empapados en crack...

Menudo crack.

E menuda crack estás feita a estas alturas.

Pero crack sempre.

Partisipade no concurso!!! Xa chegaron os primeiros títulos! Non vos quededes sen enviar os vosos!

Hoxe, e digo hoxe, hoxe máis e mellor!

Por fin chegamos á véspera de todos os santos.

Mulleres perdidas. O primeiro e outro día. Deus cansou de dar corda.

Muchachito.

Si. Tamén Muchachito.

Quero poñer xa o poemario e que o baixedes. Quero críticas porque é unha merda e que sexa unha merda.

CORENTAETRÉS

Martes trece ou venres santo.

Ao final non botei sesta.

Ao final non votei por sexta vez pero non llo digades a ninguén... Ela e van catorce e van van. Van catorce. Martes trece ou venres santo.

Os cans acompáñanme costa abaixo a toda hostia.

Dinme que me queren polo que son pero iso dura pouco. Eles. E elas. The aquí até alí.

Cando sexa deus e goberne sobre todos os colchóns do mundo, nalgún porei QUE DESEXEI SEMPRE NON TER NACIDO AQUÍ.

Teño agorafobia. Dame medo o aquí e agora. E agora? Agora ETA.

Se alguén quere algo de ti, pensa que tamén queda aliño para os CONVIDADOS debaixo do mantel.

Do mantel.

Esta entrada éo todo.

Esta estrada non ten nada que dicir ou arrincar a ninguén de cóbados e de noite fareino na estación marítima.

Nada.

Despois de caer na conta de que non se pode votar a ningún partido e que XXXXX na cabeza XXXX imaxes XXXXX todas remexidas XXXXX infección e todo iso.

Despois de todo iso vou cear. Cear: ter que cear comer ON EGIN.

Non vou durmir non se durme esta noite YA NOS VAMOS. YA NOS VAMOS. ME VOY CON EL AMANECER.

tonight
tonight
esta noite
teño a catedral baixo o sobaco esquerdo
cando sexa un avó poderei violar ás miñas netas

Estou vivo e estou fóra de control.

Mudar de lentes de contacto. Ollos ben abertos. Vendo todo. Vendo nada.

Véndome. Ao primeiro que pase. Á próxima que pase.

Á próxima véndome todo enteiro con pelos e con lentes de contacto novas.

Non teño medo ao futuro e cuspo na punta do pirolo antes de asubiar calquera canción de calquera disco de Stubborn All-Stars.

MERDA

El día amanece nublado.
Nublado tambien estoy yo.

I can´t, can´t, can´t, can´t do
Can´t, can´t, can´t, can´t do

Sometimes I feel like shit
So don´t waste my fucking time
I don´t need no family
Just a big fat check of royalties

I know what I wanna do
But I just don´t seem to get it through
And I c-c-c-c-can´t do anything
No, I c-c-c-c-can´t do anything

You live like a wannabe
In this sick society
And you´re sitting next to me
Can´t you fuckin´ see

I know how I ended up here
I took your piece of shit for real
And I c-c-c-c-can´t do anything
No, I c-c-c-c-can´t do anything

I can´t do nothing

And I c-c-c-c-can´t do anything
No, I c-c-c-c-can´t do anything

`Cause I´m a U.F.O. Romeo
Well, I´m a U.F.O. Romeo
Well, I´m a U.F.O. Romeo
Well, I´m a U.F.O. Romeo

Así que canto.

E escoito de todo un pouco.

Asalto á Moncloa.
Hoxe mandamos nós.
Skaiola ao poder:
os tolos teñen a voz.

O himno do estado
será o "Mierda de ciudad".
Probas nucleares
coa policía nacional

Melilla e Ceuta
para quen as queira.
Para limpar o cu
usamos a bandeira.

Expropiar a catedral
para facer botellón,
concertos de ska
e pillar un colocón.

Para limpar a rúa:
a familia real.
Borbóns varrendeiros!
Ese é o seu lugar.

Novos ministros:
cultura, Cañita Brava;
defensa, Pablo Alfaro;
Interior, a De Juana.

Reforma educativa.
Novas asignaturas:
época do Superdépor,
el punk y su cultura.

Asalto á Moncloa.
Skaiola soberanos.
Dinastia Borrokal.
Alegría para os paisanos.

Acaba de saír.

-uuu...-

Gústame o 24. Tamén alí ía alguén que podería vir a Porto de non ser por algo que medio intuín BAFO quei hai bafo se hai atasco.

A ver se contacto co coordinador e me coordina. Teño o xeonllo feito cacola e vouno ter que coordinar. Non quero chegar a Porto co xeonllo en Caldebarcos.

Xeonllo, só ti me tocas o PIROLO.

Sara berrou onte a un carro de propaganda eleitoral do PP: Pirolooos...!!!.

En un correctísimo galego-castelán.

Hoxe houbo cantidade de atasco. Ensaiaremos. Terei práctica de manexar. Non aceleres e todo iso. Rotonda por calquera lado.

Por un lado ou por outro.

A ver se teño xa pronto o poemario para que o descarreguedes. E que o leades. A ver se vos cunde.

E outra dimensión.

A Porto vai vir comigo...

Un unicornio branco.

Seino.

-A foto é dun futbolín, furros!-

Aulanet da facultade de filoloxía.

Non tiven aulas.

Lin todo o que tiña que ler para Lite 2.

Agora voulle pegar un repasiño a Pragmática.

Estou comendo millo dunha curiosa bulsa SABOR BARBACOA.

Raspei algo verde que tiña na punta, no remate do rabo. Cando caeu ao chan aínda tiña millo dunha curiosa bulsa na boca.

A ver qué hai hoxe de menú no comedor da facultade.

Estatísticas: Xa lle entrei a catro mulleres dende que cheguei á facultade. Só accedeu a manter relacións sexuais unha de elas. Resulta que era un imperdíbel.

Estaba enferruxado.

Dá igual. Hoxe quedan só uns cantos.

O teu primeiro comentario foi algo así.

Buses. Queres que berre o teu nome?

E berreino.

Berreino sempre. Berreino até nun piso que non era o que eu acostumaba a malcriar.

Preguntei o teu nome e alá me fun. Polo mundo adiante coas miñas ansias de cristo, coa conciencia tranquila. Contigo por aí adiante saltando como é que saltas saltas dun xeito de puta madre.

En cada pinga de choiva, hostia! Euri tanta bakoitzean. Acabo de baixar do enésimo Cal Pita e segue soándome Euri tanta bakoitzean.

E tamén vin hoxe un recanto dun autobús no que antes me falabas de tumores e eu de walk away e nunca me fun e nunca escapaches.

Non nos imos.

Zuzenena sempre.

O concerto de Skalariak poderían ser tres mil millóns de cousas. Podería ter sido de todo. Por todo o que o rodeou, polos cristos, por subirme ao escenario (hostia!)... Pero só recupero uns poucos segundos.

Un SIN TI!

Bérrame por teléfono. Tiro o teléfono ao chan. Fágolle o curte de mangas ao teléfono. Maldígote. Quérote e querereite bastante máis cando chegue o momento xusto coas cousas xustas coa batalla gañada coa felicidade entre os dez dedos e as dez dedas co riso cos olliños pechados pola fiestra da porta da miña clase.

Os pitis.

As mañás de pelis, perdidos.

O sexo e todo o sexo con el dentro con berros hostias golpes.

Ron ás voltas Ron por aquí Ron fóra.

Agora bérrolle aos ordenatas se non van. Dígolles NOOON!!!

Entendo a Galiza se se deixou colonizar por xente coma ti. Hahahahaha...

O tempo vainos dando alcance.

Si que o somos.

Agárrame da nuca.

Marliña.

Sigo construíndo ese altar que che prometín.

No es tu sexo lo que en tu sexo busco pero estás máis buena que dios.

Ou xa non te acordas?

Pero estes exemplos só son catro bobadas. O conto é verse a un mesmo feito polvo ríndose lembrándote.

Os cristos son se segues estando aí.

Os cristos son por ti. A por ti. Vaite lonxe. Italia e Portugal.

Pija e Home-gato.

¡Imbécil! Que no, que es broma...

Cos meus lentes de pirolo. Coa catedral de fondo. Gústame o frío. Escribo para ti.

Speechs. Mil speechs. Samu, ya.

Inflamablemente de cante.

Sempre de cante.

Festas. Mírame de tal forma. Mórdeme de tal xeito.

Faime así.

Pero lembrarase sempre que naciches sendo Helena.

E así quedei despois de ti. De que explotase todo.

Cervexa. Tamén cervexa.

Entón, sempre, lembra o que un día eu escribín pensando en ti como agora penso.

O ordenata do Muíño viume nacer.

Pensando en ti.

Sempre está ben.

Até cando está mal está ben. Sempre está ben.

Mil cicatrices, oito trillóns de risas. Beijos.

Um beijinho.

Pensando en ti.

Marliña. Helena.

Aquí estou.

Como era Fonzie?

Euri tanta bakoitzean sempre.

Zuzenena sempre.

Lémbrao sempre.

Stick it up, mister!
Hear what I say, sir, yeah...
Get your hands in the air, sir!
And you will get no hurt, mister, no no no

I said yeah
What did I say?
Don't you hear? I said yeah (yeah yeah)
Listen to what I say (what I say)

Do you believe I would take something with me
And give it to the police man?
I wouldn't do that, now listen to me one more time
I wouldn't do that

And if I do that, I would say "sir, put the charge on me"
I wouldn't do that
No, I wouldn't do that

I'm not a fool to hurt myself
So I was innocent of what they done to me
They was wrong
Listen to me, they were wrong

Give it to me one time
Give it to me two time
Give it to me three time
Give it to me four time

54 46 was my number
Right now, someone else has that number

Esta semana collín un poemario de Rivas. Costa da Morte blues. Bah...

Agora refuxieime un pouco en Buk.

born to dance on
one leg.

(Grandezas de Bukowski. Sei que é un episodio vital que debería ter superado. Pero bah...)

Tarde de Buk.

Algo de stoner. Mólame o stoner. Wolfmother. E meto aí tamén a Gluecifer, Backyard Babies, Zen Guerrilla, Fu Manchu, Karma to Burn, Kyuss...

Asco.

Organicei as fotos no ordenata. Escribín un poemario breve.

Breve.

Gardareino aí. Pasareillo a alguén.

Bebín unha cervexa. Non fun buscar uns ovos que me dixo miña nai. Discutín de xeito estúpido, como fago sempre, con toda a familia.

Matei, exactamente, tres mosquitos.

Pensei que o asasinato de ETA non vai mudar moito os resultados electorais.

Algunha boa mensaxe de texto tamén hoxe. Tan ben.

Unha tarde de marzo. Supoño.

Acabo de darme conta de que está a chover.

Hoxe é o cumpreanos do meu avó.

Non creo que lle molase moito ese tema de Zen Guerrilla.

Unha cousa.

Agardo que sigades participando no II Concurso de nomes de pelis porno!

Xa hai títulos moi bos. Demostrade!

Saúde, paz e guerrilla zen!

Senhoras e meus senhores, façam roda por favor
Senhoras e meus senhores, façam roda por favor, cada um com o seu par
Aqui não há desamores, se é tudo trabalhador o baile vai começar
Senhoras e meus senhores, batam certos os pézinhos, como bate este tambor
Não queremos cá opressores, se estivermos bem juntinhos, vai-se embora o mandador
Vai-se embora o mandador

Faz lá como tu quiseres, faz lá como tu quiseres, faz lá como tu quiseres
Folha seca cai ao chão, folha seca cai ao chão
Eu não quero o que tu queres, eu não quero o que tu queres, eu não quero o que tu queres,
Que eu sou doutra condição, que eu sou doutra condição

De velhas casas vazias, palácios abandonados, os pobres fizeram lares
Mas agora todos os dias, os polícias bem armados desocupam os andares
Para que servem essas casas, a não ser para o senhorio viver da especulação
Quem governa faz tábua rasa, mas lamenta com fastio a crise da habitação
E assim se faz Portugal, uns vão bem e outros mal

Tanta gente sem trabalho, não tem pão nem tem sardinha e nem tem onde morar
Do frio faz agasalho, que a gente está tão magrinha da fome que anda a rapar
O governo dá solução, manda os pobres emigrar, e os emigrantes que regressaram
Mas com tanto desemprego, os ricos podem voltar porque nunca trabalharam
E assim se faz Portugal, uns vão bem e outros mal

E como pode outro alguém, tendo interesses tão diferentes, governar trabalhadores
Se aquele que vive bem, vivendo dos seus serventes, tem diferentes valores
Não nos venham com cantigas, não cantamos para esquecer, nós cantamos para lembrar
Que só muda esta vida, quando tiver o poder o que vive a trabalhar
Segura bem o teu par, que o baile vai terminar

Sábado. Érgome. Leo smss que me teñen chegado. Pásome por blogs no xeito acostumado.

Catro cousas máis.

Busco libros en portugués. Poño o navegador en portugués.

Decido mirar que faría hoxe se xa estivese en Porto. Miro os concertos. Hoxe hai uns seis aos que ir.

E para a semana xa podería ir ver a Wolfbrigade.

Tralarí tralará.

Agardo que Porto traia moitos concertos.

... que están botando a propajanda de Macorni".

Miña nai loitando contra todo.

McConaughey = Macorni.

E vía.

-unha entrada bastante sinxela sen moito peso-

-despois fálovos do math metal-

Chavalada, hai que seguir participando no II Concurso de Nomes de Pelis Porno "Arrechéjateme".

Lembrade que o prazo para presentar os títulos remata o 30 de marzo.

A dirección á cal debedes mandar as vosas ocurrenzas pornográficas é: arrechejateme@hotmail.com

Confío en vós! Non vos censuredes!

Cáscala mal? O truco está no nervio.

Arrechejádevos!

-a canción que acabo de poñer non a vai escoitar nin deus-

-o resto do artigo lerao alguén que será infeliz-

AO ASUNTO -in aeternum-

Acabo de chegar a casa. Paseime a fin de semana enteira metido no Rabadeira. Unha aposta comigo mesmo. Até que chegou a señora loira baixiña. A señora loira baixiña gusta do rock. Máis que gustar, aborréceo. Non gusta do rock. A noite aparta os problemas e un home non é un home até que anda sempre con medo.

Acabo de chegar a casa e cando viña -estaba todo moi escuro- unha pequena serpe saltou e chantou o meu pantalón negro. Onte descubrín que teño unha aventura cunha etíope sen fada madriña.

A idea de fada madriña é, entón, estraña.

Xa estou con medo sempre e son un home. Mañá reunión de queremos irnos todos. Tolo do ledo que estou das non-vidas que están en calquera xardín coidado notablemente polo concello nesta quenda.

Ninguén ve nada. Ninguén escoita nada.

A fin de semana que vén vou, finalmente, ao concerto de Wolfmother a Dublín. A fin de semana que vén vou, finalmente, ao concerto de Converge.

Leo moi pouco. Fixen moi poucas cousas entre onte e agora mesmo. Mañá teño práctica de carro. CARROMATO. Matarei alguén co carro e será homicidio porque o anunciei neste blogue.

non faledes de vós nas vosas páxinas non hai nada de raro niso aprendede ortografía e decidide sobre a mesma pero aprendede algo non pasedes polas beirarrúas pensando que sempre se dixo beirarrúas e que realmente non é un invento lingüístico as mulleres queren ter todo as mulleres non se convencen os homes queren ter todo os homes non se convencen as mulleres e os homes e máis todo iso

Entrada de merda. Si.

Entrada de merda. Tamén.

Vou mexar a cervexa.

Con esta canción na cabeza...

Até durmindo.

Se en lugar de ter o actual sistema electoral, no que o método de Hondt é aquel que rexe a adxudicación dos deputados, así como a repartición en 52 circunscricións.

Aplicando este mesmo método nun sistema cunha única circunscrición (sen a adxudicación de escanos por provincia) teríamos esta oposición cos resultados oficiais:

Resultados oficiais:

* PSOE: 169

* PP: 153

* CiU: 11

* PNV: 6

* ERC: 3

* IU: 2

* BNG: 2

* CC: 2

* UPyD: 1

* Na-BAI: 1

Resultados cunha única circunscrición:

* PSOE: 161 (-8)

* PP: 147 (-6)

* CiU: 11 (=)

* PNV: 4 (-2)

* ERC: 4 (+1)

* IU: 14 (+12)

* BNG: 3 (+1)

* CC: 2 (=)

* UPyD: 4 (+3)

* Na-BAI: 0 (-1)

Eu que sei.

Demofarsa.

Mirade o resto do asunto AQUÍ.

Non hai democracia posible nunha sociedade de clases.

I bought my baby a red radio
He played it all day, a-go-go, a-go-go
He liked to dance to it down in the streets
He said he loved me but he loved the beat

But when I switch on I rotate the dial
I could see it there driving him so wild
I bought my baby a red radio
He said he loved me but he had to go

(It's just the same old show) On my radio
(It's just the same old show) On my radio
(It's just the same old show) On my radio
(It's just the same old show) On my radio
On my radio, on my radio, on my radio

Voulle pegar un tiro na fronte ás tías que teño detrás na aulanet.

Unha pregunta a todos: Como pensades que é Fermín Muguruza como persoa?

Unha versión dunha canción de Toots & The Maytals a cargo de Fermín.

Fermín.

Fermín.

Fermín no zoo.

Fermín en San Fermín.

Contrato de estudos, espera. Comida, con gañas. Exame de manexar, suspenderei. É mañá.

Ñeñeñeñe...

Cando vos examinedes do carneto de condusir (parte práctica), no exame fagades todo máis ou menos ben, o examinador vos diga "aparque en doble fila" para disirvos que estades aprobados...

Non choquedes co espello dun carro que estea aparcado. Aínda que sexa un pouquiño nada máis.

Porque suspenderedes.

Dígovolo eu.

O día 24 again.

Si, palmei o práctico. Si. Pero xa o aprobarei. (optimismo)

Pero teño máis balas na recámara. (pistoleirismo)

Segundo me informan os compañeiros do xornal Certo, en próximas datas sacaran o seu novo número e, con el, a entrevista que tiveron a ben facerme. Xa informarei de cándo saia o asunto para que vos pasedes por alí. (egocentrismo)

Así mesmo, o tema para colgar o meu poemario en A Regueifa segue adiante. Supoño que será máis cedo que tarde cando chegue a data na que sexa colgado e na que xa o poderedes descarregar todos. A edición será en branco e negro, para facilitar a impresión por parte dos máis tirados -eu imprimiríao en branco e negro, vamos-. Serán unhas 120 e pico páxinas de lirismo de todo tipo. (terrorismo)

Adiántovos o nome do poemario: Manual da destrución.

Máis información sobre todo isto, proximamente.

En plan bandabassottieado.

Obrigado, alí onde esteas.

-Sonno vintedue anni... ¿Qué?

-Vieci.

Non digas non son quen.

E, amigo Silvio Berlusconi, ten coidado por onde te moves. Visto o visto.

Non saio. Non estou para saír. Psss... Non ánimo. Cancións de ska. Is this England?

Novas dinastías.

Plan para a semana santa: gramática, arquitectura da restauración, poesía, crítica, ska-manual, algo de Muros.

A semana santa ten procesións.

Todos os que van nas procesións pensan que a representación dun "santo" ten significado e as supersticións son propias de cascudas verdecentes. Fagocitos. Habería que voar todos os pasos. Voar todas as imaxes de virxes e cristos. Voalas polo aire. Que estoupasen. Fogos de artificio. Como un sorriso interminable.

As procesións son estúpidas e as resacas son o mellor que se fixo.

Dinme conta que non vou sobrevivir a Porto.

Igual con sorte mañá esperto noutro lugar.

99.000 visitas en dous anos. Este blogue xa leva unhas 99.000 visitas nos dous anos que leva posto o contador aí ao lado.

Grazas a todos e todas por vos pasar por aquí, polos comentarios e polo que sexa.

Sabedes que estades convidados á festa de celebración de tan lamentable evento. Clint xa está na zona habilitada para tal asunto mamándose con quintos de cervexa.

Sei que o asunto causa un pouco de sorpresa. De feito, o buque insignia desta páxina (ou algo así) quedou flipado cando lle comentamos o tema.

Clint, tranqui, tío!

O dito.

Seguiremous trabajandou en ellou...

-¡Os ha guiado una botella!

Finalmente, baixo dentro dunhas horas á vila que nos observou aparecer. Baixo dentro dunhas horas.

O editor de texto de Blogia non me mola cando se traga todo un artigo sobre unha semana curiosa. Esta semana foi (oi!) unha semana curiosa. Curiosa semana, si. Esta semana foi unha semana curiosa.

Baixo dentro dunhas horas.

Raeiros.

Que estaría mirando nesa fotografía? Que buscaría?

A saber.

Como estou? Pois na fin dunha semana curiosa.

Paso de 0 a 180 e despois a 0 outra vez e non me entendo. Estou amarrado a catro lecturas. Porto quédame enorme.

Porto queda moi lonxe de todos os sitios con xente.

En case todo o que vou facendo adoita haber música. Quen me coñeza minimamente, sábeo.

E se nun momento me agarrei a Sputnik Monroe para erguerme e fuxir...

A día de hoxe.. Cousas como Urban Spirit, de The Dualers, fan que me sinta calmo (TRANQUI) xusto onde estou.

Estea onde sexa que estea (que non o sei).

Esteas onde sexa que esteas (que non o sei).

Xa o deixou dito voçancé:

mánchate de rojo y tíñete tu vida como si fueras
un puto kamikaze ensangrentado
pero sabes

tú sabes

lo sabes

Xa son padriño.

Un padriño estraño. Por un ovo de Pascua.

A miña afillada? María a nosa.

Penso que agora é o tempo.

Despois porei o relato do que lle falei a Félix.

Onte brindamos po Jimmy Davenport e tivemos un ionki pesado tocándonos a moral e ninguén deixa a ninguén por non depilar o cu.

Belén Rueda ten exactamente 43 anos! Cumpre hoxe 43 anos! Paréceme imposible que sexa xusto hoxe, despois de estar falando do asunto a metade da tarde de onte.

Cantos xogos de palabras se poden facer con Casillas, Xisco, Guardado...?

Todos nos tiraríamos a Bob Marley.

E ti, que?

Volve dunha vez.

Xa podedes ler a entrevista que me fixeron os compañeiros do xornal CERTO.

Ben no propio xornal (en pdf, páxina 26), ben na propia web do xornal.

Botádelle un ollo. Un ojete.

(...)

Moss tiró la botella de cerveza hacia el cubo, erró el tiro.

—Nunca fui un atleta —dijo—. Dios, en el colegio siempre me cogían el penúltimo cuando hacían equipos. después de mí iba el idiota subnormal. se llamaba Winchell.

—¿qué fue de Winchell?

—ahora es presidente de una empresa siderúrgica.

—vaya por Dios, hombre.

—¿quieres oír el resto?

—¿por qué no?

—el héroe. Harry Jenkins. está en San Quintín.

—vaya. ¿están en la cárcel los hombres que deben estar o los que no deben?

—ambos: los que deben y los que no deben.

—tú has estado en la cárcel. ¿cómo es?

—lo mismo.

—¿qué quieres decir?

—bueno, es una sociedad del mundo en otro elemento, se gradúan ellos mismos según su actividad. los estafadores no se relacionan con los ladrones de coches. los ladrones de coches no se relacionan con los violadores. los violadores no se rozan con los exhibicionistas. todos los hombres se gradúan según lo que les cazaron haciendo. por ejemplo, el que hace películas porno tiene una graduación bastante alta y el que se metió con un niño la tiene bajísima.

—¿y cómo los gradúas tú a ellos?

—todos igual: cazados.

—sí, claro. ¿cuál es la diferencia entre un tipo que está en chirona y el individuo medio que anda por la calle?

—el que está en chirona es el Perdedor que lo ha intentado.

—tú ganas. pero sigo necesitando una tía.

Moss fue a la nevera y sacó más cervezas. se sentó y abrió dos.

—ay, las tías —dijo—. hablamos como chavales de quince años. sencillamente no puedo andar ya detrás del asunto. no soporto todos los aburridos preámbulos, todas esas minucias. hay hombres que tienen una especie de don natural. pienso en Jimmy Davenport. Dios, qué tipejo vanidoso de mierda era, pero las mujeres sencillamente le adoraban. y como persona era un monstruo horrible. después de jodérselas solía ir a la nevera y mearles en los cuencos de ensalada y en las bolsas de leche; en donde podía. le parecía muy divertido. y ella salía y se sentaba, con los ojos destilando amor por aquel bastardo. me llevaba a las casas de sus chicas para enseñarme cómo lo hacía, e incluso me dejaba probar, un poco de vez en cuando, y por eso iba allí a verlo. pero parece que las mujeres más guapas andan siempre detrás de los mierdas más horribles, los farsantes más descarados. ¿o sólo tengo envidia, tengo la visión deformada?

—tienes toda la razón, hombre. la mujer ama al mentiroso por lo bien que miente.

—bueno, entonces, suponiendo que esto sea verdad, que la mujer procrea con el falsario, ¿no destruye esto una ley de la naturaleza? ¿no destruye la ley de que el fuerte se une con el fuerte? ¿qué clase de sociedad nos da esto?

—las leyes de la sociedad y las de la naturaleza son distintas. tenemos una sociedad antinatural. por eso estamos a punto de irnos al carajo. intuitivamente, la mujer sabe que el farsante sobrevive en nuestra sociedad, y por eso le prefiere. a ella sólo le interesa tener hijos y criarlos con seguridad.

—¿quieres decir entonces que la mujer nos ha conducido al borde del infierno en el que hoy estamos?

—la palabra para eso es «misógino».

—y Jimmy Davenport es Rey.

—¿rey de los Meones? las tías nos han traicionado y sus huevos atómicos se amontonan alrededor nuestro...

—llámale «misoginia».

Moss alzó la botella de cerveza:

—¡por Jimmy Davenport!

Anderson alzó la suya:

—¡por Jimmy Davenport!

vaciaron las botellas.

Moss abrió otras dos.

—dos viejos solitarios echando la culpa a las mujeres...

—en realidad, somos un par de mierdas —dijo Anderson.

—sí.

(...)

na fin
as cagadas brandas
son
todo o que teñen que ser
e as ánimas da xente non nacida
non me importan
esta noite

En plan Jolene.

Hostia, normal.

Vén a verme.

Vén. Aproxímate. Que vas facer?

Dime.

Cinceiros. Tabaco. Camisas de 69 varas. Música sen habitación sen protagonismo sen remates de falo de falo de falo non sei de qué falo e vou camiñando e cae a auga polo meu abdome ou non o ves?

el disco el disco de genios llevaba vacío más o menos cinco años y de repente estamos aquí encerrados tú con tu camisa y yo vestida de tí YO VESTIDA DE TÍ y ahora empieza a estar lleno y sin alguien decine cuántas esquinas me han visto vomitar significa y si alguien dice yo soy el semen, tú el amor también significa, significa tanto que tengo ganas de dejar de estar vestida de tí para no estar vestida con nada. con nada de nada. nada de nada.

da´me un intre e dáme unha oportunidade e non me deas nada porque todo o que quero de ti quero roubarcho quero arrincarcho e vaite á merda apodrece morre enteira desfaite que seguirei sorrindo estou feliz SOTU SOTU

e só ti

tamén

claro

déixate de imperialismo de ortografía de ortos déixate mollada mollada vas
e mollada ves

revés
envés
desfás

estou desfeito e teño a calma nos ollos
e na garabata de merda

viño tinto

pégasme?

non

só me miras

pero si muero tengo que morir encima tuya porque sabes que la diosa nunca muere y si muere resucita y quiero hacerme eterna ensartada en tí y con todo el agua del mundo corriéndome desde mi boca hasta tí.
alguien te dijo una vez que tenías el perfil de varios paises. lo que no te dijo es que tenías el perfil de todos los paises en los que voy a habitar.
mi vida
amor
cásate conmigo, anda.

naciches cursiva e non teño nin un só perfil
son unha tanxente á túa vida

bebe

bebe
non me mordas

e bebe

es guapísima joder

-iso non é poético, samu-

xa

xa
sei

pero para que?

levas a poesía no medio
no centro
do útero
cheo de sangue e cheo de alma

a túa sangue

a saber que é

bah

empeza normal

-entrementres )que é unha palabra que non manexas) sigo quérendote-

o berrido foi cutre

a canción é cutre

apestasión

MÍRAME UN MOMENTO MENTRES DIGO ISTO

MIRA COMO MIRO O TECLADO
ASÍ SON EU
NO MUÍÑO
HAI

HAI UNS

11 MESES?

NON SEI

NON SEI

HAI UN TEMPO

HAI UN TEMPO
SABÍA QUE ESTABAS AÍ NALGURES
E TIÑA QUE ESTAR CONTIGO PRETO

QUERÍA QUE TE FOSES POLO MUNDO ADIANTE

SABENDO QUE EXISTÍA EU

E QUE PODÍA EXISITR UN EU E TI

-QUE É DIFERENTE A TI+EU+TI+EU+EUTANASIA+TITICACA+EUFRATES+TIBERIOS- imos ao tiberios?-

bah

apesto

esta entrada estou corrompendo

sálvame

eres un náufrago de chaqueta y traje pero me gusta más si me escribes estando a tu lado que cuando me escribías desde el muiño porque porque porque sí.

moitos mesiños y me fui lejísimos porque estaba le´jísimos; crucé todos los ríos del mundo después de matar a caronte para llegar al día de hoy y beber el agua de tu boca, sólo para beber el agua de tú boca desde lo alto.

dejate de speeches.

hazte unas palomitas y ámame.

sólo sigue amándome.

con mis putas bragas ensangrentadas de trodas las lágrimas de todo este tiempo ámame. así, sucios y destrozados com o venimos de todo este camino, ámame entera

castrona.

palomitas, samuel. dame lo que necesito. siempre me das lo qeu necesito.

ráptame de una puta vez.

Xa vos podedes pasar polo myspace dos Skaiola Borrokal para escoitar o seu novo tema.

No propio space podedes ver a letra do tema e tamén neste blogue, onde xa fixera un adianto hai unhas datas.

Asalto á Moncloa!

O tema do momento. Baseado en feitos reais.

Agardamos que vos mole!

Aúpa vós e aúpa Skaiola!

Semana Santa e os que cren e os que intúen que teñen medo de cousas desfilan con estatuas no lombo e tamén os que din no se puede negociar con terroristas con gente que mata y están al margen de la ley.

Semana Santa e un monumento ao sufrimento e milleiros de anormais chorando porque chove e non poden pasear unha estatua e gusto diso porque demostra o pagáns que é todo o mundo e que o cristo da miña parroquia é mellor que o teu.

A xente é máis politeísta que María Santísima.

O meu sitio está aquí comendo pizzas de touciño entrefebrado en pascua carne sempre carne totalmente carne como a última blasfemia do día.

Levo non sei cántos días correxindo un texto sobre A historia da arquitectura restaurada e un vaise quedando con información con detalles e como se ventilaron o patrimonio cultural do Exipto. É a rehostia.

E católico-cristiáns refacendo monumentos-edificios musulmáns.

Todos igual de parvos. E de cabróns.

Pero é arte. É O QUE DI TODO O MUNDO pero es arte y la iglesia... A Igrexa é un entramado parafascista que xa ten chegado moi lonxe e vou lavar os dentes.

Despois tomarei un café.

Lerei algún relatiño. Calquera cousa.

E tamén me meterei no allo da gramática.

Grammar in use and in abuse.

O meu sitio non está aquí e non vou ir á cea e fódeme tela.

Raeiros?

Non sei.

Vou comezar a miña peculiar tarde.

Mañá veremos o partido.

Masticando semplici ironie
sorriso da un'apatica bugia
comune parodia
ma quanti soldi per la mia felicità
domani sarà solo una realtà
che non mi basterà

guardati adesso
riflesso di un'identità
mostra l'insolita
politica
della visione alcolica

coltivo la mia mente in lotta permanente
sogni e desideri come la
dimenticata libertà
boicotto il presidente comico perdente
ridi bene se conviene ma
tieniti la predica

inseguendo inutili manie
ignoro che la colpa non è mia
ma stereopatia

nell'ignoranza che ritrovo anche in te
sorrido per una malinconia
mi perdo per la via

senti 'sto pezzo
risveglio di una verità...

cos'è questa novità
la senti crescere nell'aria
forza mi dà
critica semplifica
com'è che non è mai l'amore che
ritrovo in te

Máis visitas que cristo!

Obrigado a todos e todas os que vos pasades por este pobre bloguiño!

Que saibades que estades invitados, na vosa totalidade, ao guateque que teño montado para selebrar tan inclasificable evento!

Saca el güisqui, Cheli...

Xa podedes ver cómo a están armando os primeiros en chegar... Muahahaha...

Veña, lo!

Quen non viu a relación evidente entre Sputnik Monroe e UFO Romeo non merece prestar atención a todas as pombas eurocomunistas.

Cervexa e choio.

Mañá? Máis choio e máis limpeza. Ventilar o universo enteiro. Erguerse cedo a tal hora.

É NOXOOXOOXOOXO noxento cánta xente podes atopar sinxelamente na rede.

Quedádevos cos pequenos detalles e descartade os pequenos detalles.

Se Xesucristo non tivo ningún tipo de relación nos 33 anos que andivo cos pés na terra, foi bastante parvo. Quen vai querer un deus así?

Hipótese: fodeu con San Pedro. De aí que os homófobos e sexualmente reprimidos de cara á galería que habitan no Vaticano edificasen todo o seu organigrama pivotando na figura de San Pedro.

Un humano que fodeu a deus.

Viva San Pedro, que fode con deus e que se deus non se corre, mastúrbase.

Ás veces síntome merda so don´t waste my fucking time.

En plan stoner.

E non me importa case nada.

En plan stoner.

É dicir, en plan STONER!!!

Bah...

Esta semana explicarei a ninguén ("explicarei", non "non explicarei") o significado da verba VOUME.

Emocional.

Xa sei quén son.

Vou facer boom! e crash!

as relacións sentimentais e esa merda son para os pobres.

Que non que non que non que non que non que non que non que non...

Ríndome un pouco.

Son imbécil?

Resposta: si.

Bah...

Cambiemos todos juntos
esta mala vida
enfiestemos las calles
de esta ciudad
brindaremos soñando
con alegría
pintemos el almanaque
de carnaval.

Y aunque te peguen donde te duela
en las cosas que llegan al corazón
que todos juntos, todos unidos
se aguantan las cosas mucho mejor.

Enfiestemos las calles
todos unidos
como en el carnaval
con unas copas y alegría
ya verán
la mala vida pasará.

Hey!!! Hey!!! Hey!!! Hey!!! Hey!!!

Enfiestemos las calles
todos unidos
como en el carnaval
con unas copas y alegría
ya verán
la mala vida pasará.

Cambiemos todos juntos
Esta mala vida
Trancemos al destino
Su vanidad
Que no se apague el fuego
de nuestra vida
el que mantiene unida
nuestra amistad

Y aunque te peguen donde te duela
en las cosas que llegan al corazón
que todos juntos, todos unidos
se aguantan las cosas mucho mejor.

Enfiestemos las calles
todos unidos
como en el carnaval
con unas copas y alegría
ya verán
la mala vida pasará
la mala vida pasará
la mala vida pasará...

Hai un ano, a estas horas, estaba curtando pelo, poñendo un brinco e preparándome para o concerto de Skalariak.

Agora estou correxindo un libro sobre arquitectura restaurada e só quero ser unha persoa.

A persoa que no minuto 3:11 voa polo aire no medio deste concerto de Sekta Core.

Preciso novos concertos.

Bah...

Júlio Prestes de Albuquerque (Itapetininga, 15 de marzo de 1882 — São Paulo, 9 de Febreiro de 1946) foi un político brasileiro.

Chegou a ser presidente do estado de São Paulo.

Nado nunha humilde familia rica até máis non poder, a infancia do Júlio foi moito triste, mais, tamén, moito feliz.

Ingresa no Instituto Brasileiro de Estudos Importantes á idade de trece anos e pico, co que se ve na obriga de abandoar o seo da familia á idade de trece anos e pico. Ano arriba, ano abaixo. O seu ingreso nesta institución será de moita importancia na vida do Júlio. Será na residencia masculina onde terá a súa primeira erección, no seu adolescente pirolo, mentres mira unha rachiña de carballo. Júlio comezará, entón, a ter relacións con toda clase de elementos vexetais falecidos.

Abandoa o Instituto Brasileiro de Estudos Importantes para pasar a formar parte do alumnado da Facultade de Letras e Almofadas do estado de São Paulo. Alí coñecerá á que sería a súa dona ao longo da súa vida: un libro de receitas de cociña turca. Cursa estudos de Enxeñería Autocompracente acadando os mellores resultados da historia da facultade, que fora estreada había uns meses, semanas quizáis.

Tras obter o título na súa carreira, pasa a ser presidente do estado de São Paulo nun proceso escuro e brillante, sen pasar por mans do electorado e a base de lamber os cantos de moedas que xa estaban fóra de curso.

O 3 de xuño de 1934 érguese á súa hora e dá un paseo.

Chegando ao solpor da súa vida, decide mercar un gato.

O gato sería chamado Burgos, para lembrar os seus anos mozos nas provincias de Suráfrica. O gato, ter, tiña tres patas e unha tamén máis, o que facía do gato, posiblemente, un gato de catro patas, se temos en conta que a cabeza non conta precisamente como pata. O gato, Burgos, gustaba en exceso e tamén.

Por outra banda, a banda de música. A banda de música na que militaba o gato en cuestión viuse na obriga de alugar os seus instrumentos a calquera persoa de máis de oitenta anos e por debaixo do punto da morte para obter beneficios (véxase A banda musical, o diñeiro e Burgos, un libro de Vicente Bosco Pantocrátor, de 1983, editado por Vicente Bosco Edicións).

Júlio morreu e con el os seus órganos, que os levaba pegados a si mesmo.

Durante todo o tempo que pasou de baixa, non percibiu un so peso e as margaridas en flor.

Esta noite soñei con un partido de futebol no que un señor na banda ameazaba con me dar co cinto e no que Ánxela fallaba un penalti.

O campo ás veces era de herba mollada, ás veces de terra.

Soñei que formaba parte dunha especie de patrulla que sacaba a unhas rapaciñas dunha biblioteca. ASCO.

Soñei máis cousas, creo.

Acabo de levantarme e son un tirado como fun sempre un tirado.

Agora dúchome. Almorzo. E voume.

Xúrovolo pola miña vida.

Si. Xa está chegando á fin o praso para presentar os vosos títulos ao II Concurso de Nomes de Pelis Porno "Arrechéjateme".

Así que xa vos vexo a todos mandando as vosas ocurrensias máis húmidas ao correo do concurso: arrechejateme@hotmail.com

Lembrade que o domingo rematará o praso.

A que agardades, amijos e amijas do sexo explísito?

Confío en vós!

Arrechejádevos!

E desta imos ter premio real, materialisado de xeito físico concreto.

1.- Diploma de gañador ou gañadora do Concurso, como recoñesemento de tremendo mérito.

2.- Peli porno barateira. Esta será mercada naljún dos peores quioscos da nosa era, para justo e deleite do gañador ou gañadora, así como dos seus achegados ou arrechegados.

Todo iso poderá ser canxeado por aljún cacharriño do xeito, servexa do país ou sesión de sexo explísito.

Xa o sabedes.

Que máis queredes?

Agora só vos queda partisipar!!!

Mandade os títulos a: arrechejateme@hotmail.com

Arrechejádevos ou fasédevos a un lado!

Faite skin e ímonos.

Redskin.

A Gambia. A Porto. A Londres.

A Santiago? A San Andrés?

Libros de cátedra, todo Buk, puf no salón.

Dá igual.

Aínda que te leas todos os libros da nosa biblioteca máis rápido. Ou os Jueves.

Pero vente comigo.

-Pero no soy skin-nazi. Soy calvo.

-¡Peor! ¡Nazi por naturaleza!

Antes eras un colega
pero agora
me cago en tu puta madre
me cago en tu puta madre

Ou imita o meu riso estúpido.

Hghghghghg...

(bótote en falta)

Por poder escoitar un día como hoxe o novo disco de Banda Bassotti: Viento, Lucha y Sol.

E faltan máis discos por chegar.

O novo de Hora Zulú. Creer querer/querer creer.

O novo de Boikot. Amaneció.

O novo de Habeas Corpus. Justicia.

O novo de S.A. Mala sangre.

E máis.

A saber.

E hoxe a ver qué é da noite.

Seica concerto.

Fun ao concerto de Los Rockin' Kies con Pena.

Despois ao Valdrich.

Cheguei a casa.

-en que cidade estou que a nostalxia se quedou a medio camiño?-

Que yo, que yo, que yo
quiero morirme
Que yo, que yo, que yo
quiero morirme acá
Que yo, que yo, que yo
quiero morirme
Que yo, que yo, que yo
quiero morirme acá

Yo tengo a mi mamá
Yo tengo a mi papá
pero quiero morir tocando SKA
Yo tengo a mi mamá
Yo tengo a mi papá
pero quiero morir tocando SKA

Estou en Oleiros. Hoxe non vou a ningures. Hoxe quedo na casa. O xoves non fun a ningures. Nin hoxe tampouco vou. Mañá é o cumpreanos da miña irmá-Ánxela.

Mentres baixaba a Os Regos tiven un accidente con un NON TIVEN ACCIDENTE NINGÚN.

Todo o mundo vai facer algo hoxe eu non eu vou ler catro cousas correxir aos militares cando non saben puntuar porque preocupáronse máis dos xeitos de matar que de cómo dicir cousas como QUÉROTE.

Oxalá Skaiola recupere alento e forza.

Non haberá forma da dor e hoxe non vou a ningures e escoito ska do Uruguai. Todo mundo pensa que só escoito ska. Pero escoito moita máis merda.

Skacoustic.

Non haberá xeito.

Podería estar xa en Porto porque estaría lusófono total que é o que quero e ir a un mercado e que estea todo en galego como é que está alí.

Non haberá máis que literatura en Portugal. Literatura. Viño.

E música. Voume levar da orde de cincocentos ferrados de música.

Non haberá nada máis que iso. O resto dará igual.

E todos poderedes vir velo.

Hoxe estou dando un concerto voando e suspendido no aire.

Filoloxía galega está moi ben.

Portugal-invócame-e do resto nada máis que dicir que está noite quero ver o teu corpo liberado e entregado aos praceres máis escuros da alma.

Non queredes un minuto de dor.

Acabo de me meter o mando da cadea de música no ano e acadei mudar de canción.

(SIC)

Non vou á Churra esta noite e podía ser peor pero non dou RECORD nada porque xa é supostamente tarde quero estar so polo mundo adiante sen lentes de contacto nin nada que me una a nada a nada a nada a nada e faime coña todo o que se di da outra beira.

A onde irán todas as palabras que borramos no ordenata?

Alguén le todo iso e seguramente sae hoxe e non me vai ver sendo un puto pringado máis dos que hahaha mimá mira menudo cagallón quen mo dera.

Bah...

Bah...

Bah...

Bah...

Hai unha canción de Habeas que comeza... Ba-Ba!-BA!-BASURA que se acumula...

Agus sabe cál é.

Tamén Neruda chamaría a isto galgo terrible que mata nenos morenos.

Cearei con 45 mortos.

Cearei con 45 mortos.

-Teenager visión da vida: a miña vida é unha merda penso moito e non chego a ningún lado-

Deus apreta.

Deus afoga.

Deus, polo tanto, non acañaba.

Moitos non saben qué é iso de ACAÑAR.

Desármame.

Non estou en Porto. Nin en Vigo. Nin en Muros. Nin en Compostela. Nin en Barcelona-porque-xa teño-unha-carreira da-que-non-sei-moito.

Desármame. Mama unha pirola. Biquémonos todos. Desármame. Estou a un medio metro escaso de EL CASO DE EL ESTADO CONTRA SPENCER PÓNGANSE EN PIE.

Ti arrincáchesme a vida pero estou correndo contra ti. -Cláusula que comeza con TI e remata con TI non ha de ser boa cousa-

Temos un novo habitante na casa.

Unha vez máis. Unha vez máis. Unha vez máis. Unha vez máis. Se cheira a merda, sabe a merda e semella unha vida... Donas e cabaleiros, é merda.

Unha vez máis.

Comisarías. POBO.

il suo amore

Unha vez máis.

He said he loved me but he loved the beat

Outra vez máis.

De súpeto, a xente escoita ska.

A miña felicidade foise paseniño. Facendo ruídos como FLAN FLAN FLAN FLAN.

Patronal neoliberal.

Capital humano.

Hai que ser un fodido nazi para chegar a falar de CAPITAL HUMANO o capitalismo enguliu á humanidade. Destacamos estes e outros artigos.

Bufff... Eu iso non o leo que é moi longo.

Moi longo.

E despois todos morremos por algo máis longo. Saltando de pouco en pouco. Lei de selección natural.

Só preciso un sitio no que me meter.

NADA MÁIS.

E xuro por deus-que-nunca-morre que me vou.

Deus apreta.

Deus non é.

Non xuro.

Eu só digo as cousas.

30 de marso do 1991 viña ao mundo miña irmá pequena. Apareseu na casa de Muros metida nun capacho.

30 de marso de 2008 e sije sendo a muller da miña vida e a persoa á que máis quero no puto mundo. Aínda que nos poñamos dos nervios mutuamente.

Parabéns, tola!

Gora Ánxela sempre!

Rematado o praso para a presentasión dos diferentes títulos, xa poden comesar as votasións.

Quero ajradeser a incrible partisipasión desta edisión, que dobrou de longo a da anterior. Obrigado!

Ajora, a votar.

Lembrade que o praso para votar os vosos títulos preferidos remata o día 16 e non esquezades as rejras 5, 6 e 7 que fan referensia ao proseso de votasión do asunto:

5.- Os votos emitidos dende o anonimato non se sumarán.

6.- Só se poderá votar un título en cada comentario. Os comentarios con dous ou máis votos serán nulos.

7.- Cada persoa poderá votar tres millóns de veses.

Aí van os títulos:

1.- Vinherom erasmus e marcharom a ghatas...

2.- Coas bragas enxoitas colleron as troitas.

3.- A muller das tres pechujas.

4.- Desexos dende Gomorra.

5.- Caca ou chocolate.

6.- Aberta ata a hora de comer.

7.- Chúchame o chuchamel.

8.- Blancaseme e os sete aniños.

9.- CapichapiCa.

10.- Agharrábache dos pelos.

11.- Moito forno para pouco pan.

12.- Braghas húmedas tendidas.

13.- Piroliña Salvaxe II: O esnaquizador de cricas.

14.- As incribles aventuras do Lambeconas, vol. I "O Lambeconas vai de putas".

15.- As incribles aventuras do Lambeconas, vol. II "O Lambeconas proba cus".

16.- As incribles aventuras do Lambeconas, vol. III "O Lambeconas na terra das tetiñas tenras".

17.- Lapaman e a Lanzada.

18.- As fodidas desventuras da escribente Lucía Echedarría.

19.- A policía montada de Cambados.

20.- Líos na desPUTASión.

21.- Perceval.

22.- O polbo no Carballiño éche do melloriño.

23.- Conasanta: a lenda.

24.- Verdades sen condón.

25.- A profe de ximnasia tenche moita ghrasia.

26.- A virxe abrideira.

27.- Virxe, drama zodiacal.

28.- Mo fixo co crucifixo.

29.- A verdadeira historia do tocador de mulleres.

31.- Un carallo no ano non fai dano.

32.- A selva neghra, conas peludas.

33.- Braga, cidade da perversión.

34.- A pilla de Arousa.

35.- Ao lagarto da Carolina non se lle ve o rabo.

36.- A munguideira asasina.

37.- Follas novas?

38.- Relacións púbicas.

39.- Vinte mil linguas de viaxe vespertina.

40.- Marea branca.

41.- A porra de Hércules.

42.- En Brión.

43.- Peregrina come picha fina.

44.- Cómesma e contas vinte.

45.- Fodina porque era miña.

46.- Se o vello Rocco sacase o seu caroso.

47.- O meu joso en Coroso.

48.- Con esta ferramenta, calquera o intenta.

49.- Mangueiras e xiringas para conas viquingas.

50.- Xiríngame outra ves.

52.- Moita lefa e ninjunha verjonsa.

53.- Concelleiras quentes de ves.

54.- A concelleira e o alcalde: rejreso á palleira.

55.- Puteiro, pero honrado.

56.- A camareira do vaso de leite.

57.- Cámbioche o meu pipí.

58.- Seno coseno.

59.- Gay tu mapa!

60.- Don Cipote de la Mancha.

61.- Fifí fai pipí.

62.- Un ruso branco e dúas negras brancas tamén.

63.- A Fraga encantada.

64.- QueDeLeite!

65.- Bilingüismo anal.

66.- Bocacú.

67.- Non hai mexada sen peido, nen festa sen gaiteiro.

68.- O ataque das Pachochas Asasinas.

69.- Fasémolo caldo... Ou vamos botar un polviño?

71.- Sachando patacas co mastronco na man.

72.- SinSirola Man.

73.- Pum, Pum!!! Son o pintooor!!!

74.- Berberechiña, berberechola, abre as pernas que aí che vai a pirola.

75.- Firma e tacha, Pene Carracha. (Diario dunha ladilla bandolera).

76.- Toby, Nocilla e Ricky Martin. (Salindo do closet).

77.- Rodilleras para bolseiras quentes.

78.- Lacón con pelos.

79.- Mascarillas de seme.

80.- Leite cortada.

81.- Pepa e a súa viaxe á vila. Parte primeira: novos usos do intestino.

82.- Árdeme o escroto.

83.- Jlande jrande ande ou non ande.

84.- Mohamed Lhal-Meha.

85.- No Cal-Pita, jichando con Minguita.

86.- Coa miña pollita, petando en Minguita.

87.- Alguén me violou sobre o niño do cuco.

88.- 2001: unha verga no espazo.

89.- Doutor Zhiverga.

90.- Million Pollas Baby.

91.- Jrandes éxitos gay de LucciAno Petadotti.

92.- No Castromil, pallas mil.

93.- No baño do Arela pétome a Pamela.

94.- Cuspindo pelos.

95.- Entre jaitas anda o xojo.

96.- Na túa casa, na miña ou na de puta madre.

97.- Sarna con justo... Tu si que vales.

98.- Unha muller e tres DVD’s.

Iso é todo.

Quen se levará o premio?

Desidídelo vós!

Arrechejádevos, langráns!