
Nós intentamos tirar para diante e acabamos dicindo cousas como as que ides ler.
Xa había tempo que non colgaba algúns dos cristos cerebrais do persoal. Agardo que vos molen.
Aí van:
-Eu mexei sangre.
-¿?
-Eu fixen pis-sangre, mexei sangrando. (Perdido nun mundo de ouriños e sangue)
-Ah! Sandra dixo que na biblioteca: un menú, dous sincuenta. (Menús na biblioteca, o que nos faltaba)
-Mimá, que merda de pipas!... Europipas?... Eurotimo! ... Ummm... Eurosabor! (Lema e as pipas: ese mundo)
-Os do Kukux que?
-Ánxela, os do Kukux son catro notas. Non penses que os do Kukux son como os de ETA. Os de ETA collen aos do Kukux e cajan pichuchas. (Ánxela esperando que os do KKK atenten contra Obama e Samu explicando as cousas)
-¡Dios! ¡Es que no siento el pie del dolor izquierdo! (Perdida en si mesma)
-Pasa Ángela me la servilleta. (Sin sintaxe)
-E apájase a música ao cacho dun rato. (Máis ou menos, rato arriba, cacho abaixo)
-Es que yo flipo. El pañuelo es un mundo. (Lo es)
-Eres ti... Faslle más prejuntas que o de Quiero ser presidente. (Hai unha pregunta para vostede, míster Lema)
-Vouche disir unha cousa: o essenario que esté dentro, o resto é fantasía. (Tío Naso e a fantasía)
-E ten limpiabrisas, non? (Novo equipamento do automóbil)
-Dime con quién duermes y te diré cómo te acuestas. (O dos refráns tiña que virme dalgún lado...)
-Afójase nunha jota de ajua. (Hipérbole)
-Vicky tiene novio. Es cibernáutico. (Medo de relación)
-Vouche disir unha cousa: a vida simplemente é vida, así de sensilla. (Tal cal)
-De todos os cursos que din, houbo un que me chocou a atensión. (Choque brutal)
-Es que mi madre es anticompatible conmigo. (Cero compatibilidade)
-Que estrellada está a luna! (Que alunadas están as estrelas)
-Os fuejos foron mañán? (Boquete espazo-temporal)
-¡Pobre! Me da pequeñita la pena. (Moita pena. Ou pouca?)
-Yo pagué esas patatas con el sudor de mi sangre. (Veas cheas de auga)
-Con tres finas voy ir caña. (Igual xa ías fina)
-O nome tamén se las busca. (O se las trae? Quen sabe...)
-Me vinieron con gafa estas fundas. (Sorte total)
-E lo? Ti hoxe non ves as luses?
-Mamá, vou detrás do de diante!
-E lo? Que querías? Ir diante do de detrás? (Miña nai e Lema... O Golf ten que aguantar este tipo de cousas)
-Cortar o útero materno, dijo... O cordón umbilical. (Partos duros)
-Cortaba los trocitos en fresas. (Ferrán Adriá fliparía)
-Hai que atrasar la hora un reloj. (Pobre horas...)
-Jrasias por todo, mamá.
-Vouche dar eu a ti as jrasias, unha jaseosa e un kas. (A miña avoa sentando cátedra)
-Me pone nerviosa que le pongan adictivos a la comida. (Normal)
-En la casa de Paula sólo se cuecen nueces... Eh! Por que dixen eso?! (Fe en modo autoconversa)
-Sodorra y Gomosa. (Capitais do vicio e da dicción)
-Es como robarme un cachito de corazón... Un ventrilocuo. (Taquicardia a lo José Luis Moreno)
-¿Qué son eso? ¿Mierda o porros? No son porros. No son porros ni mierda. Es una cereza. (Ela soíña... Mundo tolo)
-Que este coche é de cando Franco perdeu a lentilla! (Outra aportación ao refraneiro)
-Y no lo mataron, murió de un accidente al corazón. (Pobre...)
-Xa ven navejando, con proa a toda vela. (No corta el mar sino vuela)
-Que tinto este nejro! (Lema contemplando unha copa de viño)
-Cajei un cajallón que se lle meten un cañonaso non sei se o partirán. (Escatoloxía militar)
-Que tal?!
-Estamos aquí con trippies. (Primeira conversa do ano. Ánxela chamando por teléfono a meu pai)
-Eu en fin de ano non mexo no aire. (O resto do ano, si)
-Lojo non saiu na tele un que ía a vodas de gran standard? (Casamentos da hostia)
-Mira ti que cousa máis distinta: fijos pasos e pasos fijos. (Reflexións brutais)
-No soy persona. Soy calle. (Mentes derretidas tras un exame)