Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

Tren compostela coller mirar de facer maleta claro a maleta hai que facela non desfacela mais o misterio das camas é COMO se desfán que xa o deixou dito reixa hai tempo menos febre máis supradyn menos de todo menos poesía menos conversas menos compañía SANTA COMPAÑA case ningunha e coller tren comer pasta meter todo nunha maleta pequena maleta militarrak love is another preocupation non pensedes tampouco este altifalante pouco me di mujer de tetas pequeñas intentando saltar del armario se destroza los meniscos contra la cómoda y se siente segura se siente bien kick out the jams e todo o que se poña por diante os sesenta pasaron e escoitar fortunate son a día de onte non ten moito mérito e vou seguir con catro cousas máis menos dani güiza estas entradas son indixeríbeis como teño o estómago cos antibióticos e despois tamén a almofada manchada de sangue e non é ningún deses días nos que me siento bien y me siento seguro os coágulos van en castellano, beibes.

Marcho. Agardo sobrevivirme.

PARTICIPANTES do CONCURSO: votade como se agarda de vós, beibes.

NON PARTICIPANTES: votade tal como se agarda de voçés.

Jolene-jolene-jolene...

Confidencia a contraflor: sempre que falei de Jolene neste bloguiño, souben exactamente de quen estaba a falar. E Jolene marchou pola noite adiante... E xa hai que non sei de ela.

Lembrade.

Lémbrao, Jolene.

Son as 13:13.

Perfecto.