Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

-jonyudaungüizaumersi-

Imaxinade formigas levando unha melón de bo tamaño. A idea é que se ve un melón escorrendo polo chan pouquiño a pouco, mais non se ven as formigas.

Vale.

Agora pensade nun feto hiperactivo, un feto que xa quere saír antes de tempo do útero materno e que xa quere botar a andar antes de tempo.

A nai déitase no chan. Tanta hiperactividade tradúcese en que o feto saca os peíños pola cona da nai. A nai está deitada, mais ao botaren a andar os peíños do feto (que se mantén en situación intrauterina), semella que a nai esvara polo chan e que se move por forzas alleas a ela propia.

Tras esta recreación, damos paso ás inconsistencias.

A festa é a nosa loita. A loita é a nosa festa. Botamos unha sesta.

Sobrevivín á convención en Compostela. Apagón. Elfos. Terabytes de pornogarcía. Paco-paco-paco e a drojanocolacao.

Almorzar so. Bus so. Xantar so. Cear so. Andar so. Durmir so. Espertar so. Freelance, beibe.

Toda a fin de semana con I fought the law... E remata novamente con All nightmare long.

-jonyudaungüizaumersi-

Luck runs out.

Luck runs out.

Luck runs out.

Luck runs out.

Luck runs out.

Bah...

I fought the luck... And I won.