Arrepentirme podería ser algún tipo de arte

Hoxe acto de degradación á tarde na Facultade de Filoloxía. Ben. Lectura, uns petiscos, tomarlle algo antes da cea, cear e despois andar a rolos pola Coruña adiante.

Mañá -sábado, burricáns!- tocará intentar chegar á vila. Village people. Churrasco? San Pedro? Haberá alguén? Luck runs out.

O que não te mata tórna-te mais forte.

Foi un curso curioso, con moitos momentos complicados e duros de afrontar, mais todo saiu ben ao final. E se algo non saiu ben, non importa. Dá igual. Mostre as súas cicatrices. But we die hard...

Se nos matan o can... Mercamos outro can.

Durante este curso -atentos coa merda de exposición e consideracións cutreiras nas que vou ir caendo-  apareceu moita xente boa, ningunha persoa mala, encontrei un dos mellores libros que lin en tempo (O bosque harmonioso) e fomos facendo segundo viamos. E os erros... Dan igual. O que não te mata tórna-te mais forte.

A idea de ser forte non é algo que atraia moito, mais en inglés vaca dise cow.

Risefalldownriseagain.

Volveremos nuns días, se a vida acompaña. We die hard.

E unha cousa... Parabéns, Vito! Alegrón enorme! Arrasa!!! Xa o celebramos onte por ela na casa e teremos que facelo cando a vexamos outra vez!