 Arrepentirme podería ser algún tipo de arte |
||
|
busca... |
Se muestran los artículos pertenecientes al tema Pallas mentais. Conservadurismorianxeira Um estilinho (mais) sérioquixese que o noso Total bombe atomiqueconsecuencia directa Eh-eh-eh!a alma dos teus pés Dizem que o ódio é o termômetro da relaçãoa miña desconfianza Aula de fonéticabilabial sonora? Non sei timais eu xogo coa idea de desabrochar Con probabilidade, un dos mellores poemas do mundoa felicidade está ben A idea é, máis ou menos, esta Acababa de pasar unha ambulancia e todos na biblioteca agardaron a que o son se evaecese para continuar co estudo, aínda que a verdade sexa que estudar non sexa unha puta solución para nada e ao final todo se resuma en ter onde caer morto. Ela sentarase (ao dicir ela xa vos quero ver pensando nunha muller duns vintedous anos moi ben levados, cunha pel perfecta, ollos verdes como unha xerra de cerámica e o suficientemente interesante como para desviar a mirada nunha final de Champions durante uns segundos) fronte a el cando comezara a resumir o segundo apartado do temario. Hostias, el xa comeza a mirala e a pretender non amosar que é un dos moitos imbéciles que cren na ilusión, malia ter levado unha serie constante de fungueirazos na vida. El faise o tonto (non lle custa). Preguntarlle o nome sería un erro. Mirala directamente estando tan preto podería ser interpretado como VIOLACIÓN. Preguntarlle o nome... É dicir, preguntarlle o nome suporía:
Non. Desde logo, non vai preguntar como se chama. Aínda que, claro, podería facelo escribindo unha pregunta nun papel que lle pasaría suavemente... Mariconada. Tremenda mariconada. Unha vez que vise o papel, miraría para el, e, cando o fixese, el emitiría un amago de sorriso que conlevaría estreitar a distancia entre ollo e ollo co cal os seus lentes se elevarían dun xeito que el sabía moi ridículo. Tiña uns lentes ridículos... Para que hostias estaba pensando en que todo iso podía ter éxito? Pois porque o éxito non lle importaba. Só a posibilidade de actuar. Ela continuaba esquematizando os seus apuntamentos. Letra redondeada, como case todas as mulleres neste puto país. Entón el pensa que se todos eses condenados grafemas fosen algo máis rectilíneos... Ummm... Entón si... Entón si. Ergueríase enerxicamente, é dicir, algo rápido, tirando coa cadeira ao chan e berraríalle algunha incongruencia do tipo: -Ti! Eu! O meu piso! Agora! A pelo! Xa, claro... Igual pensa iso porque ela o que realmente ten é unha letra redondeada e el, coma sempre, non fai outra cousa que se agarrar a todo o que non É. Non. A opción do papel ten que ser a mellor, for como for. Así que, collerá un folio no portafolios (o pracer da repetición léxica en bruto), escribirá coa súa mellor letra (maiúsculas) algo do tipo: -Perdoa, poderías dicirme como te chamas? E, despois, pasarallo, fixará a mirada na xanela (vas chegar lonxe, rapaz) e agardará unha resposta da categoría EMOCIONAL desta estratexia de sachabragas de biblioteca... Nada. Marchou. Ela marchou. Si. Sempre marchan. En fin... Terceiro apartado do temario... Desta tampouco sae de pobre. O éxito non importa. Lámbemenon teño saldo Moita carne estás de coña E ele estava realmente mortoirmáns! Mamoneo post-coitumpim! Tensiónestivemos coas rapazas do edificio máis alto Deixarédesmemorreu polas ás Relación de inclusióncando todos os músicos sexan violinistas Non podía ter fillos E mercou un can. Meteuno no útero. E finxiu un parto. Foi lamentábel. Um conceito muito amplo que admite diversas definiçõescarreira continua I bought my baby a red radioacababa de fuxir Que as tuas harpas façam uma revisãosubes ao urbano Algo teránnon sei Com-puta-dorarelación fábulas Non te leves a enganoenchín de suor Xordoxordo O venres pode ser un bo día para que morra un deussupoño que podemos xustificar Borradortiña un borrador gardado Caféa noite na que nos Show me what you gotnon foi quen de Cianinaesta só era a nosa vida O gumeapértame a alma Mala letrae pode que dieste Pecadopor que tes Perfectosó se atreveu Milleiros de galegos facendo o imbécilque nisto non fica Ten que volver gañar o humano sobre o moralque dis? quen? Corações, mentes e veias abertasxa vai para Creo que vou marchara ver Lied ohne worteti só me dabas O complicado é iso, meu amigoa febre das putas Tres meseslevaba xa tres meses Ao teu pasorecompilei Cotrosoentrou na tenda Quero beber ron con zume de amorodoquero beber ron con zume de amorodo E non volteixa tiñamos un apartamento Pantagruélicose a primeira palabra Bo veránchegabamos Comunismobesidadesi 4%o 86% Minuto dezaoitoxusto no minuto dezaoito Perversocamiñas perdido Atenciónembora non teña que dicir Filosofía da saudadea ver Eleganciaenfermeiras amarelas Nunca máiscando vaiamos partir da praia O meu reinadoEu non son o rei de min mesmo; Poetas de merdaque máis darán Hernaniescribo Todastodas Sen mareasa esquizofrenia Dr. Doutorpois Acordeóncando fermín muguruza A desilusão adormece o desejoa desilusión Anda soltola pasma anda buscando Enoloxíahostia Pareces moi nova e pasámolo moi ben xuntossempre se fala Não botei os pés no chãonon puxen os pés no chan Le plus beaule plus beau Morta en vidacunha escaleira de cor Gudeljtodas esas poetas A modo de advertenciaa modo de advertencia Cólleopois pasa que De ollos tortos e outras políticas de desigualdademalia aos evidentes indicios Happy endnon estou de todo-seguro A vidao cociñeiro de localia continúa Ovatiomesturei as cinzas de Abrigodepeldar guerra Neoliberalismohai algo de cacofónico Malditos catecúmenosmaldigo o imbécil Ao final sempre é o mesmo puto contoa man no peto Análise política evidentesi Deus merece un disparo entre os ollosun home Rexurdimerdaparo un momento As coisas surgirão como realmente sãotodas as lúas morren na miña alma Y ahora el corasón lo ponemos en la isquierdadeberíamos pensar León de ourodebuxoume un león de ouro Lóstregos e miradase non ves esta noite Gazaun sandwich Amateurao mellor Conversae este quen é? Cousa dun cuarto de horacreo que todo o que lemos é pura merda Louisiananon cría que as chinelas fosen tan Disposiciónabriu os ollos Percebendo a borrasca, baixou a cabeçaa maior parte da xente que le poesía Voan e errano manifesto da luz da rúa Na chegada a Ourense da penúltima locomotoravelaí vén velaí vén Vaguedásunha vez tiven un cravo Pubaos poucos Estação: aumentar volumea loura guiaba ao cego Tres de catrolembro Redencióntodo o que dura un pesadelo Last night I woke alone with a whisper in my earbotar de menos Não seráno punto inexacto Até que a água caiu do céuisto chámase Contradição de bêbado sem exageroso xeixo é Em braços tão ligeiroscando me dixeches Somos chamados a crer em muitas verdades que não podemos explicarimos tendo máis e máis Michellemichelle ten dezanove anos Nós lapidamos o can tiñoso Lembro cando matamos o can tiñoso. Íamos até os topes de birra e ninguén nos agardaba en ningún bar. Coma sempre. Atopámolo de fronte nunha corredoira. Non sei por qué hostias nos meteramos por aquela corredoira, porque non collía de camiño a ningures. Supoño que a collemos por iso. Atopámolo de fronte e el xa viu o que se lle viña enriba e mexou. Hai a quen lle prestan as mexadas e a aquel can tiñoso tamén parecía que lle prestaban. O seu último desexo foi botar unha mexada contra unha muro. A mexada foi escorrendo pola pista e chegou até os pés de algún de nós. Dábanos igual. Nós fomos os que o lapidamos. Ninguén o ía botar de menos e lapidámolo porque queríamos que nos lapidasen a nós. Dábanos igual. Os cans mortos son como as mulleres e como os homes mortos. Un de nós, cando xa rematamos de tirarlle as pedras que íamos collendo do propio muro, pegoulle unha patada no peito e saiulle un anaquiño de pulmón. Dous de nós vomitaron. Nós matamos o can tiñoso como uns auténticos alcólicos covardes e cando chegamos a casa case ningún sabía de que eran as manchas de sangue. Mais sabíamos todas as mentiras que nos contaran esa noite. A xente minte. O can tiñoso morreu lapidado. Matámolo nós. Himno móbilQue din os rumorosos? Que din? Hostia-puta! Merda de cobertura! Visión orxiástica da cuestióntes unha muller ao lado e disque é monomulleril e despois tes dúas e disque é maso stereo o tema cando xa tes catro xa é dolby sorrón Fargüése ti ti de onde vés sendo raparigo? de dallas de dallas? pois penso que hoxe só vas resibilas Mulleresdeben ser bótolle eu que deben ser preto das tres da tarde moi tarde de deus para alguén que debería ter entrado a traballar ás sete as miñas faltas son cousa da muller que teño ao lado aparezo diante do espello e aínda teño na barba algún peliño da súa melena tíroo coa man esquerda agardando un maior crecemento sicolóxico de xeito involuntario acércome até a cociña intentando non facer ruído non quero espertala non por respecto é que polas mañás o mínimo que fai é trabar o brazo da persoa máis próxima de aí para arriba case nunca ten pesadelos mais cando os ten reparte cobadazos e berra nun idioma que penso precolombino acércome á cociña chanto o coitelo no peito do can e deixo que o sangue encha unha cunca azul bebo o sangue do meu can o can agora xa está morto bebo sangue de can morto aproveito para chucharlle o piroliño de can morto volto ao cuarto coa boca chea de sangue coágulos e arrecendo a collóns de can morto déitome ao seu lado a iso das cinco chegarán os nosos fillos de pasar a noite en casa duns amigos confío en que todas as guerras continúen sendo sen motivos convincentes todas as mulleres están durmidas a estas horas do mediodía San Lucasvivir na rúa san lucas non fixo desta estancia na cidade algo mellor que en datas anteriores as vidas son así aburridas e aínda polo menos sei que o panadeiro abusa da súa filla sóubeno dende o primeiro día míraa como se fose o pai de todas as nenas e esa fose a única que non o é isto só pasa en san lucas o panadeiro non fai un pan mellor que ningún outro pero ao abusar da filla todos o notamos máis tranquilo e mesmo dá volta de máis algún céntimo de máis que ao cabo do ano tradúcese nun euro e pico a rapaza nunca saberá que o prezo do meu silencio que se non denuncio o crime que o seu pai comete sobre ela vale un euro un euro que igual ao cabo do ano xa teño guindado pola xanela do carro por saberme sinxelamente ser o puto peor Unha tras outravoltamos da praia son máis ou menos as oito e pico mal contadas e levas o salitre no lombo coa rara sensación de ter salitre no lombo e baixas do carro que tivo a ben acercarte á vila déixalo agradecer-baixar-pechar a porta non-moi-forte cruzas e pasas por diante de carvídeo todo está moi ben xa -nótese que carvídeo é preparoxítona- xa sabes a qué carallo de hora vas quedar pola noite e sabes que hai calor no ambiente e tes calor no lombo -o lombo do salitre- e vermello todo un pobo vermello subes até casa ducha areas por riba das baldosas pasas o pé e non che gusta porque notas a area por debaixo pos na cadea algo de mala música xa baixas música de máis o teu sentido o teu criterio o teu xeito de valorar a música xa apesta bailas ou aquilo que alguén pensou nalgún momento que podería ser bailar saúdas a algún coetáneo confirmas quedar con algún rapaz a algunha hora nalgunha corredoira sexo felación animal sexto sentido do foder de noite ollos como big bens roncudos carallos conas corredoiras pachochas sen moito pelo o verán fixo das conas algo bo e sabes que ese rapaz vai gustar da túa cona ti tamén sabes que sabe ben mollando o pan na cona saes á rúa moito rapaz é dicir moita gomina miradas obvias centro de gravidade permanentemente oscilante pirola para un lado pirola para o outro lado pirolas da xuventude todos teñen esas pirolas pero ti nesta noite de festa querías unha pirola un carallo en condicións maduras mais quedaches co rapaz naquela corredoira pero xa bebiches tanto que a sedución é un arte por esquecer e cuspes nos dedos vas ao cuarto de baño cos dedos cheos de cuspe mételos ben fondo na cona xogas con ela metes un par de dedos dentro do teu -non é o mesmo lamberlle a crica a unha puta- conacho e xa sabes que non precisas aturar a ningún papahostias esta noite é túa coa túa masturbación inesperada no cuarto de baño dun baixo comercial renovado en pubeto de vila de segunda rexional e agora es libre o sexo quería foderte rapaza agora vas para casa comes o que quedou de caldeirada aínda que estea frío de estar no refrixerador mañá irás outra vez á praia e elaborarás un sistema de valores que pivote arredor da idea totalmente marabillosa de que para ter algo nesta vida hai que renunciar á melancolía e a ter a cona tan húmida que molle tres capas de bragas seguidas unha tras outra Encontre informações detalhadas sobre vestígios de seu passadonon ten motivo nin sentido agora mesmo que a melancolía sexa como todo o que berran as rapazas borrachas en calquera festa do verán xa bebín demasiado viño barato durante toda esta tarde e agora só fixen tres ou oito chamadas ás mulleres de sempre para comprobar que continúan sendo felices sen min as mulleres do pasado non teñen nin idea de todas as veces que trabei a man para non sorrir non teñen nin idea de cántas veces son elas e non son outras aquelas nas que penso sentado na estación de autobús de lugo lugo é tan mal sitio para nacer como o pode ser euskadi e alén diso os homes e mulleres non deixan de se querer e pensar que a vinculación que acadan ter é o máis bonito da sesión infantil que acabamos de conformar as mulleres do pasado entón son igual de felices agora que calquera muller que será dentro de tempo muller do pasado os homes do pasado son por outro lado tamén certamente todo aquilo que non escoitamos por culpa de tanto acordeón e a harmonía desta tarde chea de viño barato e chamadas e conversas de teléfono non liga nada coa miña sensación de estar facendo sempre aquilo que non quero facer baixarei á rúa entrarei novamente na tenda duas botellas máis esta será unha noite de viño barato e bragas húmidas co prebe de mil soldados mortos aos pés dunha silva iconoclasta Pulsos librescorría ceibo polos terreos a unha velocidade incontrolable no son de cada paso xa entraban tres novos pasos rápidos e veloces a man dereita esqueceuse un intre de todo e o que lle sostiña o pulso enganchouse nunha forte póla de estraña cor virou o xesto por un intre mirou o seu pulso pegado á póla sorriu turrou sen berrar arrincou o que fose que facía que se enganchase á póla e continuou correndo máis e máis Individuoaljén do público coñesía SOD e ajradeseu o detalle internamente Supoño que son as túas gañas de estar sodanme igual pero quizáis todo o mundo debería escoitar un pouco os discos de hora zulú e sacarlle algo de partido ou polo menos o da crise de claridade e prestarlle algo de atención Seduz e faz vítimas diariamenteeses grandes fillos da puta eses cacho cabróns mentres argumentaba berrando á saída do bar a súa moza saia correndo do cuarto de baño na súa búsqueda a moza berraba como berran as malas persoas e dicía que non se podía poñer así sempre que escoitase o reign in blood de slayer ti non entendes es outra filla da puta como todos eles fillos da puta a moza calou meteu a man no peto esquerdo logo no dereito tirou o seu tabaco -grazas- e deu lume a un cigarro apagoullo na nuca cago na cona que fas? por que hostias me queimas? ela mirouno sorriu lambeu a cinza que tiña o seu mozo na nova queimadura do pescozo e dixo sempre fun máis do honestidad brutal Em busca de braços para se enlaçar e voarnon estamos xogando ben non hai rival pequeno as curvas debaixo das mantas son escuras e os paxaros que se pousan sobre as poucas pupilas que quedan sorrindo adoitan falar polo baixo sobre o xeito no que nos estamos indo da vida Cretácico tardíoe o dinosauro que quería mandar sobre todos ergueuse entre a manada era o velocirrajoy Amantedame o derradeiro beijo correspondereite co último Conservam-se bem em refrigeraçãoerguinme penso que eran as doce e algo erguinme e baixei até a cociña co frío da cerámica nova nos pés e con toda esa xente de festa fóra cos seus vermouths cos seus xornais de tirada nacional coas súas ideas do ben e do mellor xuntei anacos da torta que mercara o día anterior por esas datas só comía tortas a idea de postre é unha imposición e como todo o malo seguramente sexa tamén hespañola xuntei anacos da torta e fixen unha pirámide con todo o que deixei de sentir a noite anterior acababa de fuxir de todo e despois da torta comería un pouco de melón con limón agosto sempre dita lendas e nós obedecemos Cadáver en Monfortevou mexar porque resulta que debo ter unhas gañas de mexar modo normal a televisión proclama que un pescador atopou un cadáver na marxe dun río preto de monforte entro no cuarto de baño vou sacando a pirola disque o corpo pode ser o dunha muller de cincuenta e nove anos da que non se sabía desde hai dezanove días primeiras pingas de mexo preguntan ao pescador sobre o momento no que encontrou o corpo o señor sentencia foi algo impensable É permitido aos cônjuges ter outros parceiros sexuaisestudo xa de máis paro subir á árbore no lado esquerdo a mala hostia con catro cousas máis e todos os imbéciles que pensan que sairán adiante que saben o que teñen que dar a un entrevistador móstranse confiados e non choran ou choran co que teñen que chorar e as mulleres eses todos falan das mulleres cando se xuntan pero ningún tocou o fondo dunha muller nin dun home e pensan que chegaron a entendelo mais non non chegaron e paro o estudo e rubo por unha árbore chego até o mar de póla en póla e se hai que ser home serei simio o mesmo que non levo calculadora e o éxito profesional non é éxito caer e tirar apuntamentos cheos de gráficas ou cheos de mortos do saber específico e todos queren ser grandes escritores grandes tiradas recitais falar e orar e agora si agora non e din que o importante podería ser ser boa persoa trazaron unha liña e pódese ficar nun lado ou noutro pero non noutra liña e non estou nesa liña estou nunha puta árbore indo de póla en póla até o mar chego ao mar chego e tócoo toco o mar co bico dos dedos e digo por min A Boimorto, Boipostocando -case- todo adquira ese punto de lucidez propio dos -malos- condutores de autobús -condutor eléctrico- a vida xa non será a vida e as mulleres -e os homes- que falan da gradación da violencia e non da -merdenta- vida dos alcumes por nacer entenderemos todos -felices- que as árbores cheas de rabia e os amores que se foron son seres vivos que han de morrer tal e como morreu el-fary Com um poderoso sentido visualna região administrativa da constância vale a pena visitar o venerábel frenopático um nutriente essencial para esse velho demônio que supera a própria justiça de um papagaio que você pediu a deus engraçadas e absurdas sinónimo antigo de garganta converte-se em pó atravessou-lhe um braço de parte a parte e foi sentar-se em um estrado de altura a esperar subterrâneas formações de raiva -chamem-lhe vida- Algumas alterações na cabeça e no peitoa túa pequena mulleriña e a miña pasean hoxe sen saber falar realmente ningunha outra lingua que os cafés da tarde entenden que non é así a gaivota asubía un bellaciaocalquera todos iremos a resoar fronte ao deus que non analisa a terra e non entendo porque me sinto perdido somos os últimos indios galegos pés negros pés de piche e polo piche e a paz dos percebes zen O sabor da passada ao paraísoacabo de espertar e esta vila camiña por debaixo do ceo e as rapazas míranme con interese etnográfico tirei beneficio dalgún casco dalgunha cervexa e arrinqueille a vida a unha araña coa resaca dos deuses todo resulta tan obvio e as mulleres falan de amantes de nunca de sempre de todo iso e aínda queda cervexa quente dubido dous segundos bebo cervexa quente non me importa a convención sobre os dereitos do neno alguén exerce de minusválido e tal e como vexo que abre o día ese alguén é o que decide toda esta merda Você deve responder quando virou altar de adoraçãoé o sujeito que contagia liderança multiespecialista a atração principal dum fatalismo telúrico ao que ele que se dizia ateu-graças-a-deus prantou a certeza de berrar sozinho no deserto deixa-me ir contigo! Biografía: Júlio Prestes Júlio Prestes de Albuquerque (Itapetininga, 15 de marzo de 1882 — São Paulo, 9 de Febreiro de 1946) foi un político brasileiro. Chegou a ser presidente do estado de São Paulo. Nado nunha humilde familia rica até máis non poder, a infancia do Júlio foi moito triste, mais, tamén, moito feliz. Ingresa no Instituto Brasileiro de Estudos Importantes á idade de trece anos e pico, co que se ve na obriga de abandoar o seo da familia á idade de trece anos e pico. Ano arriba, ano abaixo. O seu ingreso nesta institución será de moita importancia na vida do Júlio. Será na residencia masculina onde terá a súa primeira erección, no seu adolescente pirolo, mentres mira unha rachiña de carballo. Júlio comezará, entón, a ter relacións con toda clase de elementos vexetais falecidos. Abandoa o Instituto Brasileiro de Estudos Importantes para pasar a formar parte do alumnado da Facultade de Letras e Almofadas do estado de São Paulo. Alí coñecerá á que sería a súa dona ao longo da súa vida: un libro de receitas de cociña turca. Cursa estudos de Enxeñería Autocompracente acadando os mellores resultados da historia da facultade, que fora estreada había uns meses, semanas quizáis. Tras obter o título na súa carreira, pasa a ser presidente do estado de São Paulo nun proceso escuro e brillante, sen pasar por mans do electorado e a base de lamber os cantos de moedas que xa estaban fóra de curso. O 3 de xuño de 1934 érguese á súa hora e dá un paseo. Chegando ao solpor da súa vida, decide mercar un gato. O gato sería chamado Burgos, para lembrar os seus anos mozos nas provincias de Suráfrica. O gato, ter, tiña tres patas e unha tamén máis, o que facía do gato, posiblemente, un gato de catro patas, se temos en conta que a cabeza non conta precisamente como pata. O gato, Burgos, gustaba en exceso e tamén. Por outra banda, a banda de música. A banda de música na que militaba o gato en cuestión viuse na obriga de alugar os seus instrumentos a calquera persoa de máis de oitenta anos e por debaixo do punto da morte para obter beneficios (véxase A banda musical, o diñeiro e Burgos, un libro de Vicente Bosco Pantocrátor, de 1983, editado por Vicente Bosco Edicións). Júlio morreu e con el os seus órganos, que os levaba pegados a si mesmo. Durante todo o tempo que pasou de baixa, non percibiu un so peso e as margaridas en flor. Há gente esquisita como tu descrevestena fin Belcebúapertas vinte dous non vou estar sempre aí pero os meus ósos Xa estaba mortohai días malos hai días fodidos hai días nos que e o día que te vaias a pistola o día que ti non sexas fóra desta vida sen ti en serio o día que pois falaba en serio como que si demo de rapaz de ave rapaz son un fillo de puta e sen ti non quero seguir non podería seguir non o intentaría Desfago desafogo fogoao principio despois agora Baixa do riso e correun coiro tenue a felicidade non é máis sempre xamáis unha ringleira de anciáns coma se fose o que vexo anajado anajado pensando só no anajado que se está felicidade como un lobo esganado polo gando ceibe saltando sen pálpebras espido Un ollo chora, o outro non chorafaláchedesme sobre que todo podería mudar sei dun lugar ónde coñezo a estrada pero non estou advertido así que Sexo oral lúdicocómesma e contas vinte Bombalabombalabombalabombalabombalácomecei a fumar e baixo pola estrada e ska ska ska ska ska iso non mo quita e digo un entre o dito Baixando a mediao cárcere Informaciónsó cando hai lume querida vaporizou o mar enteiro Guerreiro desertordáme todas a lembranzas que tiraches dáme un mar e dáme unha bandeira co teu nome non preciso máis nada O partisano oceánicoun corpo nu no ceo a noite no mar un corpo nu un home sen máis el mesmo sinalando o ceo o silencio todo debería ter a súa porcentaxe de música e así é todo ten a súa porcentaxe de música a liberdade é un cárcere dime algo noutra lingua unha cousiña bela Anticristo sudamericanoqueda totalmente Quando meno te lo aspetti la tua vita può cambiareódiote 01.01.08. 07:48só necesito tres instantes Cráneoa cera escorrega polas paredes calculas o rédito hai alguén dentro de cada ti escoitando Na miña manestás na miña man dende que te deixei alcanzas ese estado e polícromo pedestal na miña man Leven os meus ósos onde non haxanon imos salvar nada falecerá todo había ben tempo falecerá todo chas chas chas chas... chamicento pintas esqueletos pos pos pos pos... pospós voume arrincar o que raspe fame de esquizofrénica Faltan anos de poesíanon existen xa as grandes o amor é un amigo Italiao teu inverno é un palacio o meu amor Tróuxente ao mundomillóns de imaxes Acelerações...(Abre a porta. Paseniño. Cristais e máis son de cristais.) -No fondo da miña alma un gran furado segue caendo no fondo da miña alma e semella non ter fin. (Máis preto agora. Séntase ao carón de ANXO SOVIÉTICO.) -E no fondo da miña mirada, nas mañás de inverno, un furado semella medrar e non ter fin nestas mañás de inverno. (Treme o corazón. Tira do gabán algunha clase de caixiña por abrir. Amósaa coidadoso.) -Non vas dicir nada sobre todo isto? -Poderíamos morrer en calquera intre. Non permitirei que as miñas derradeiras palabras sexan mirándoche os ollos. -E caer no furado... -Tampouco falarei disto coa túa alma. (Érguese. Pode ter algún plano tatuado nos brazos furados.) -Explícame os detalles. -Nunca os houbo. Sintromcon gañas de poñer toda a carne e múdalle o respiro cada hora saber vivir pero só lles ensinan a saber morrer e ela nada no mar tres son multitude o meu sangue xornal gratuíto metinme tres gramos de gastiños sintrom coágulo aos poucos aos vellos lonxe mellor temos a todos os poetas nada nada aquí non se salva ninguén sintrom coágulo sintrom nin som Espertando soson o rei da traición a un pé escaso da decadencia comandante en xefe nas amigas nunha viraxe moliña presente sei que me podedes por iso fun o cego o que non sabía Verde e duraunha flema nas pálpebras Pequena homenaxe aos autobuses vermellos que se din urbanose polo camiño perdinme Certo sabor hoolliganun mes e a miñas unllas ti bicáchela esperma seme esperma pelo esperma ti bicáchela levantei a pel a pel que estaba no lado contrario cuspín Caerachei E non vai por ninguénodiaba á neniña mongólica odiaba que a neniña fose chegou a casa Diario dun sicópata - Sábado pola mañáestaba sentado os ollos ao seu redor estaba sentado na calma que intimida non tiña unha lei el ten vinteún e saltou matou cada mosca está moi tolo baixou pola rúa Meridiano ceroneses momentos nos que quero supoñer xa chegaches até aquí queimando a inercia dunha noite para isto mellor quedabas Poucas luces... o erro non está no que non dis mergullados en trinta e tres lume rodea os ollos a cada paso Riso nananáporque se fose o inferno os teus peitos Cecebrecando vas no oleiros-sada e alguén engadiu bre e pon cecebrebre paréceme unha grandeza sempre que por alí penso que o debería meter nalgunha pero finalmente escribín isto e por certo a vosa vida Comecei escribindo unha tolemia, pero creo que te quero tanto que non puiden deixar de diciloa alma o xerme entre entre os papeis unha pedrada na barricada ración de arroz arredeime quen non queima asíon vexo os bos asuntos confúndeme o mar ración de arroz un segundo quei te quero y el mesías lo llamó pedroestrela non me falas dáme noxo o tempo no que as miñas armas teñen nome ruso as balas irán máis rápìdas durmo nun zulo sangando nunha esquina estou cómodo eu aí estou ben tortúrame voume ao meu zulo gorxas minto se digo que me molesta tortúrame mira que vivir ledicia de seguir vou a falar de kortatu un bico a outro vaqueiro máis lalalalaralalalá... Inflamesen calzóns en calzóns en calzóns en calzóns en calzóns Momento breve en chamada telefónicase nalgún intre Amanteseles ámante mellor amantes Hespañao allo comido na procura de novas europa e madrid animismo dixestivo! as graxas afastadas rh dixestivo condenando a fame mentres se come non se fala gernika love parade kokotxas ao leite da galiza insurxente hespaña cueiro do sentimento triste e áceda Alemañafalo alemán falo alemán falo alemán falo alemán falo alemán falo alemán falo alemán falo alemán falo alemán falo alemán falo alemán falo alemán Ceibea vida que só existe estreita a mar e condeado a marxinar poética de arró no chan e non no suave catorce nais de deus catorce nais de deus seccionar as linguas liberdade Visión esaxerada da persoa colindanteachei o un chisqueiro Ottobre vedrá quizáis desde que a soidade eu estou no teu cuarto agora non chegará nunca aquilo estou no teu cuarto agora mesmo Unha e outra vezco meu teclado hai palabras que non podo escribir Ventreabriu o ventre bebeu un grolo de auga os que falan castelán aquela muller tamén fixo mal e pagouno Australiaten unha camiseta as miñas palabras Bailando na rúa mentres a vida se esgotaao mellor a vida ao mellor ao mellor e todo ao carallo Pasado o control de calidadeo amor é unha puta unha pequena vida Dóeme o alentonalgúns casos matoume unha noite escribirei cen veces a mesma oración vendín aos meus fillos por diñeiro cada vez que morre un neno Idéntica simpatíaredúndabanse o un ao outro ela ratificouno cargou un rato el congregouse sindicouse compaxinaron O outro lado do que alguén chama terrorismoachegouse silencioso observou a matrícula sorriu por esa inspiración pegouna como adoitaba tatarexaba unha canción cando estalou o Paul newman y opiopon pon pon... Peitos pequenosun día collín solteino seguín escoitando Trainspoittéame até chegar a cuencaesta noite Fascinaciónprovocando medo badakit ikusi dut eta nunca se ergueu un pobo en armas badakit ikusi dut eta que si badakit ikusi dut eta o amor é paranoia Eu quixese ter un millón de amigos e coselos a todos cunhas follas de loureirosó desexo que cando leas isto non se merecen Disquesó me dixo Unha especie de "pogo-relation"a miña moza unha dama cunha cullerada a miña moza é miña e vouna comer unha dama cunha cullerada a miña moza voute matar a miña moza noces do país Licor café licor café Intenciónstirareime Galiza history XIS home branco Long timemanteño unha relación o folio mantén unha relación a botella de viño mantén unha relación o metro cadrado está que non o cre Pretoaténdote aprétote preto tes que deterte Caldeirada de raiapor todas as mulleres que nunca tiven hoxe comerei caldeirada de raia Somos o que comemos, un título un tanto estúpido para algo coma istosomos unha letra somos a malversación tres números esquecidos e máis tres números os penes Arte que se agocha no atentado négome a negarme négome quero a paz inda que a busque puta Será mellorpelo gris descarta Proposta de cansión para os Kenodí?! non me importa joan laporta quei toleas joan laporta sistematisa joan laporta joan laporta joan laporta Todos os meus amigos están mortosmensaxe número mensaxe recibida oes? que ao final xa te imaxinas de qué vai en fin nada iso espero que non che pareza mal veña vémonos cóidate inicio where are your friends? |
Archivos
TemasEnlaces
|
.